Again (singel Alice in Chains)

Again
Okładka
Wykonawca

Alice in Chains

Album

Alice in Chains

Strona B

zobacz listę

Wydany

luty 1996

Nagrywany

kwiecień–sierpień 1995 w Bad Animals Studio, Seattle

Gatunek

metal alternatywny • grunge

Długość

4:05

Wydawnictwo

Columbia

Producent

Toby Wright

Format

singel CD

Autor

Layne Staley • Jerry Cantrell

Chronologia
„Heaven Beside You”
(1996)		 „Again”
(1996)		 „Over Now”
(1996)

Again – trzeci singel amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, promujący album studyjny Alice in Chains, wydany w listopadzie 1995. Czas trwania wynosi 4 minuty i 5 sekund, co sprawia, że kompozycja jest jedną z krótszych wchodzących w skład płyty. Autorem tekstu jest Layne Staley, muzykę skomponował Jerry Cantrell.

Singel został opublikowany w lutym 1996 nakładem Columbia. W Europie i Azji ukazał się w rozszerzonej wersji, zawierającej na stronach B remiksy utworu autorstwa belgijskich muzyków Oliviera Adamsa i Pragi Khana. Teledysk nominowany był do nagrody MTV Video Music Award w kategorii Best Hard Rock Video, natomiast sama kompozycja została wyróżniona nominacją do nagrody Grammy w kategorii Best Hard Rock Performance.

Historia nagrywania

Utwór „Again” został skomponowany przez Jerry’ego Cantrella w okresie, gdy działalność zespołu była zawieszona. Muzyk odbywał próby w swoim domu, rejestrując pomysły z myślą o debiutanckim albumie solowym. Scott McCullum, perkusista formacji Gruntruck, współpracował wraz z Cantrellem przy nagraniach. Partie gitar rejestrowane były przez Darrella Petersa. Muzycy nagrali trzy utwory, z czego dwa zostały wykorzystane na albumie Alice in Chains. Jedną z nich była kompozycja „Again”. Charakterystyczny styl bębnienia jest autorstwa McCulluma.

Analiza

Autorem tekstu jest Layne Staley. Warstwa liryczna opowiada o możliwości przebaczenia za popełnione wcześniej błędy. W tekście pojawiają się także odniesienia do zdrady najbliższej osoby.

„Again” został skomponowany przez Cantrella z myślą o solowym albumie

Muzykę skomponował Jerry Cantrell. Kompozycja opiera się na prostej strukturze trzech ciężkich riffów – palm muting, główny riff i interludium. Muzyk w rozmowie z magazynem „Guitar World” przyznał: „Kocham ten riff. Jest tak popieprzenie mielący. To najgorszy, najstraszniejszy ton, ale w dalszym ciągu w jakiś sposób jest kontrolowany”. Utwór rozpoczyna się od charakterystycznego tłumienia strun tuż przy mostku podczas kostkowania, co daje charakterystyczną technikę zwaną palm muting, połączoną z brzmieniem sekcji rytmicznej. Cantrell: „Otrzymuję te harmoniczne na niskim E, gdzieś na trzecim i czwartym progu. Akordy są takie same, ale gram je od tyłu, co tworzy takie wirujące uczucie”. W refrenach utwór zyskuje na dodatkowym ciężarze i większej dynamice. Partie wokalu prowadzącego sprawuje Staley. „Miałem riff do tego numeru i pewien pomysł na wokal, a Layne przyszedł z czymś znacznie lepszym; postanowiłem więc wyrzucić swoją ideę do cholernego kosza” – przyznał Cantrell w rozmowie z magazynem „Guitar”. Charakterystyczne sekwencje „toot, toot”, zostały wymyślone i opracowane przez Staleya, w trakcie gdy nagrywał on wokale do utworu w studiu.

Teledysk

Teledysk został zrealizowany w marcu 1996. Reżyserem jest George Vale. Procesem produkcji zajęło się przedsiębiorstwo O Pictures, a producentem wykonawczym jest Jo Ann Thrailkill. Fabuła wideoklipu przedstawia grupę wykonującą utwór w specjalnie zawieszonej klatce. Staley występuje w czarnych rękawiczkach, które zasłaniają nakłucia od igieł. Jest to spowodowane zaawansowanym uzależnieniem od heroiny. Wideoklip dostępny jest na albumie kompilacyjnym Music Bank: The Videos (1999).

Wydanie

Singel został opublikowany w lutym 1996. Na terenie Belgii i Japonii ukazał się w rozszerzonych wydaniach, wzbogaconych o remiksy utworu autorstwa Oliviera Adamsa i Pragi Khana. Jerry Cantrell w notatce dołączonej do box setu Music Bank (1999) przyznał: „Ten facet, Praga Khan, zrobił trzy remiksy tej piosenki. One mi się nie podobają. Drugi z remiksów, Trip Hop Mix miał rogi i smyczki praktycznie bez brzmienia gitar i perkusji, które tak bardzo lubimy. Tattoo of Pain Mix był całkiem niezły. Zdecydowaliśmy się wydać te miksy na stronie B europejskiego singla. Osobiście nigdy nie przyzwyczaiłem się do myśli, że trzeba było dać kilka miejsc na dodatkowe piosenki”.

W późniejszym czasie utwór znalazł się na czterech albumach kompilacyjnych zespołu – Nothing Safe: Best of the Box (1999), Music Bank (1999), Greatest Hits (2001) oraz The Essential Alice in Chains (2006). Koncertowa wersja „Again” została zamieszczona na wydawnictwie Live z grudnia 2000. Wykonanie pochodzi z występu w Kiel Center z 2 lipca 1996.

Odbiór

Krytyczny

Terry Pettinger z magazynu „Circus” napisał: „W utworach «Again» i «Frogs», Staley cierpi męki z powodu zdrady przyjaciela. «Again» rozpoczyna się od gwałtownej, napędowej gitary Cantrella. W przeciwieństwie do stłumionego głosu Staleya, który opisuje mękę swojego świata, odwraca się do góry nogami i wyśmiewa pozornie niezrównoważonego przyjaciela”. Andy Stout z brytyjskiego miesięcznika „Metal Hammer” podkreślił, że utwór charakteryzuje się „wirującym refrenem wyskakującym z gęstego rytmu riffów”.

Komercyjny

11 maja 1996 singel zadebiutował na 23. pozycji w zestawieniu opracowywanym przez tygodnik „Billboard” Mainstream Rock Tracks. Po dziewięciu tygodniach, 6 lipca uplasował się na miejscu 8. Łącznie notowany był przez okres dwudziestu sześciu tygodni. 15 czerwca „Again” zadebiutował na 36. lokacie Modern Rock Tracks, pozostając na liście przez sześć tygodni.

W zestawieniu końcoworocznym, opracowanym przez „Billboard”, „Again” uplasował się na 24. miejscu Mainstream Rock Tracks.

Nagrody i nominacje

4 września 1996 teledysk został wyróżniony nominacją do nagrody MTV Video Music Award w kategorii Best Hard Rock Video. 26 lutego 1997, podczas gali w Madison Square Garden, „Again” został nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best Hard Rock Performance.

Utwór na koncertach

„Again” po raz pierwszy został wykonany na żywo w programie telewizyjnym Saturday Night Special 20 kwietnia 1996 w Los Angeles. 10 maja został zagrany w skróconej wersji wraz z „We Die Young”, podczas występu w talk-show Late Show with David Letterman. Kompozycja regularnie prezentowana była w trakcie trasy koncertowej Alive/Worldwide Tour na przełomie czerwca i lipca 1996, kiedy to zespół występował w roli supportu przed Kiss. Od momentu reaktywacji w 2005, utwór stale grany jest podczas tras grupy.

19 czerwca 2006, podczas koncertu w Kopenhadze w ramach Finish What we Started Tour, utwór został wykonany z gościnnym udziałem Coreya Taylora i Josha Randa z formacji Stone Sour.

Lista utworów na singlu

singel CD (CSK 7656):

NrTytuł utworuAutorzyDługość
1.„Again”Layne Staley • Jerry Cantrell4:05

singel CD (SRCS 8248):

NrTytuł utworuAutorzyDługość
1.„Again”Staley • Cantrell4:05
2.„Again” (Trip Hop Mix)Staley • Cantrell4:38
8:43

singel CD (SAMPCD 3327):

NrTytuł utworuAutorzyDługość
1.„Again” (Club Mix)Staley • Cantrell4:11
2.„Again” (Tattoo of Pain Mix)Staley • Cantrell4:04
3.„Again”Staley • Cantrell4:05
12:20

Personel

Opracowano na podstawie materiału źródłowego:

Notowania

Lista (1996) Pozycja
Mainstream Rock Tracks (Stany Zjednoczone) 8
Modern Rock Tracks (Stany Zjednoczone) 36

Notowania końcoworoczne

Lista (1996) Pozycja
Mainstream Rock Tracks (Stany Zjednoczone) 24

Interpretacje

Uwagi

  1. ↑ Singel wydany na terenie Stanów Zjednoczonych.
  2. ↑ Singel wydany w Japonii. Zawiera remiks utworu wykonany przez Oliviera Adamsa i Pragę Khana.
  3. ↑ Singel wydany w Belgii. Zawiera remiks utworu wykonany przez Oliviera Adamsa i Pragę Khana.

Przypisy

  1. ↑ de Sola 2015 ↓, s. 228, 234.
  2. ↑ Paul Verna. Reviews & Previews. „Billboard”, s. 99, 18 listopada 1995. ISSN 0006-2510.
  3. 1 2 3 4 5 de Sola 2015 ↓, s. 227.
  4. ↑ Jeff Gilbert. Go Ask Alice. „Guitar World”, s. 61–66, styczeń 1996. ISSN 1045-6295.
  5. 1 2 3 Poligrafia dołączona do albumu Alice in Chains; wyd. Columbia, nr kat. CK 67248.
  6. 1 2 Terry Pettinger. Their Bark is Their Bite!. „Circus”, s. 28–29, luty 1996. ISSN 0009-7365.
  7. 1 2 3 4 Jeff Gilbert. Jar of Flying. „Guitar World”, s. 70–73, styczeń 1996. ISSN 1045-6295.
  8. ↑ Why is This Man Smiling?. „Guitar”, s. 36–40, luty 1996. ISSN 0738-937X.
  9. ↑ de Sola 2015 ↓, s. 231.
  10. 1 2 Alice in Chains – „Again”. mvdbase.com. [dostęp 2015-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-23)]. (ang.).
  11. ↑ Richard Bienstock. Watch Alice in Chains Perform New Song „Fly” Atop Seattle’s Iconic Space Needle. „Guitar World”. ISSN 1045-6295. [dostęp 2019-02-01]. [zarchiwizowane z adresu 2018-08-23]. (ang.).
  12. ↑ Poligrafia dołączona do albumu Music Bank: The Videos; wyd. Sony, nr kat. CVD 50208.
  13. ↑ Active Rock Playlists. „Radio & Records”, s. 82, 16 lutego 1996. ISSN 0277-4860.
  14. 1 2 Poligrafia dołączona do singla Again; wyd. Sony, nr kat. SRCS 8248.
  15. 1 2 Poligrafia dołączona do singla Again; wyd. Columbia, nr kat. SAMPCD 3327.
  16. 1 2 Poligrafia dołączona do albumu Music Bank; wyd. Columbia, nr kat. CK 69584.
  17. ↑ Poligrafia dołączona do albumu Nothing Safe: Best of the Box; wyd. Columbia, nr kat. CK 63649.
  18. ↑ Poligrafia dołączona do albumu Greatest Hits; wyd. Columbia, nr kat. CK 85922.
  19. ↑ Poligrafia dołączona do albumu The Essential Alice in Chains; wyd. Columbia, nr kat. 82796 92090 2.
  20. ↑ Charles R. Cross. Live. „Guitar World”, s. 37, luty 2001. ISSN 1045-6295.
  21. ↑ Andy Stout. Dis Jointed. „Metal Hammer”, s. 62, 1995. ISSN 0955-1190.
  22. 1 2 3 4 Alice in Chains – Chart History – Mainstream Rock Songs. Billboard. [dostęp 2014-12-23]. (ang.).
  23. 1 2 3 Alice in Chains – Chart History – Alternative Songs. Billboard. [dostęp 2014-12-23]. (ang.).
  24. 1 2 The Year in Music. „Billboard”, s. 76, 28 grudnia 1996. ISSN 0006-2510.
  25. ↑ Rock On The Net: 1996 MTV Video Music Awards. [dostęp 2017-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-30)]. (ang.).
  26. ↑ Alice in Chains: The Recording Academy. [dostęp 2017-10-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-19)]. (ang.).
  27. ↑ John Bacus: 4/20/96 Los Angeles, CA „Saturday Night Special”. [dostęp 2019-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)]. (ang.).
  28. ↑ John Bacus: 5/10/96 San Francisco, CA „Late Show with David Letterman”. [dostęp 2019-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)]. (ang.).
  29. 1 2 Again by Alice in Chains. setlist.fm. [dostęp 2011-08-27]. (ang.).
  30. ↑ Prato 2009 ↓, s. 412; de Sola 2015 ↓, s. 245–246.
  31. ↑ Charles R. Cross. No Pain, No Chains. „Guitar World”, s. 46–50, lipiec 2006. ISSN 1045-6295.
  32. ↑ Poligrafia dołączona do singla Again; wyd. Columbia, nr kat. CSK 7656.
  33. ↑ Watch Metallica, Korn, Mastodon, Others Perform Alice in Chains Covers at Museum of Pop Culture Ceremony. Blabbermouth.net. [dostęp 2020-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne