| Alphitobiini | |
| Reitter, 1917 | |
| Okres istnienia: jura późna–dziś | |
Pleśniakowiec lśniący | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| (bez rangi) | Tenebrioniformes |
| Podrodzina | |
| Plemię |
Alphitobiini |
Alphitobiini – plemię chrząszczy z rzędu z rodziny czarnuchowatych i podrodziny mącznikowatych.
Chrząszcze o ciele długości od 4 do 7 mm, w zarysie owalnym, nieco spłaszczonym grzbietobrzusznie. Oskórek jest nagi. Ubarwienie najczęściej jest smoliste.
Głowa jest mniej lub bardziej prognatyczna, nie pochylona mocno ku dołowi. Nadustek ma środek przedniej krawędzi prosty lub płytko wykrojony. Oczy są poprzeczne, nerkowate, o przedniej krawędzi wykrojonej występem policzka; występ ten nigdy jednak nie dzieli oka na dwie odrębne części. Czułki są stosunkowo krótkie i po rozprostowaniu ku tyłowi nie osiągają tylnej krawędzi przedtułowia. Buduje je 11 członów, ku szczytowi coraz szerszych. Na odsiebnych członach występują sensilla złożone. Błona oddzielająca poprzeczną, od 2,5 do 3 razy szerszą niż dłuższą wargę górną od nadustka jest ukryta. Budowa nadgębia jest niesymetryczna. Głaszczki szczękowe cechują się wrzecionowatym lub prawie owalnym członem ostatnim. Korpotentorium jest płaskie do przeciętnie sklepionego.
Przedplecze jest zwykle szersze niż dłuższe, najszersze u tylnego brzegu, równomiernie sklepione. Pokrywy mają po dziewięć rzędów i jeden rządek przytarczkowy. Podgięcia brzegów sięgają aż po szczyty pokryw. Tylnym skrzydłom brak załamania pośrodkowego. Długość przedbiodrowej części przedpiersia jest przeciętna jak na czarnuchowate. Wyrostek międzybiodrowy przedpiersia wchodzi w głęboką, V-kształtną wklęsłość na śródpiersiu. Panewki bioder przednich są od zewnątrz otwarte lub zamknięte, natomiast od wewnątrz zawsze zamknięte. Panewki bioder środkowych są całkowicie lub prawie całkowicie zamknięte wentrytami. Odnóża są pozbawione modyfikacji do grzebania w glebie. Stopy tylnej pary są czteroczłonowe, a pozostałych pięcioczłonowe. Członom stóp brak modyfikacji.
Odwłok ma odkryte błony międzysegmentalne między widocznymi sternitami trzecim i czwartym oraz czwartym i piątym. Między siódmym a ósmym segmentem uchodzą zbiorniki gruczołowe. Genitalia samca mają edeagus nieobrócony. U samicy pochwa może zawierać skleryty. Pokładełko jest ruchliwe, o koksytach podzielonych na cztery zbliżone rozmiarami płaty, z których ostatni nie jest palcowaty. Długość paraproktów nie odbiega zbytnio od długości koksytów.
Plemię kosmopolityczne. W krainie palearktycznej stwierdzono 20 gatunków z 6 rodzajów, z czego w Europie trzy z dwóch rodzajów. Z Polski wykazano tylko dwa gatunki z rodzaju pleśniakowiec. W Stanach Zjednoczonych stwierdzono trzy gatunki z dwóch rodzajów. W Australii również stwierdzono trzy gatunki z dwóch rodzajów.
Plemię to wprowadził jako pierwszy Edmund Reitter w 1917 roku na łamach „Wiener Entomologische Zeitung”. Zalicza się do niego 8 rodzajów:
Zapis kopalny plemienia znany jest od przełomu jury i kredy – z czasu tego pochodzi odnaleziona w Chinach skamieniałość Alphitopsis initialis.