Amblygonit

Amblygonit
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

(Li,Na)Al[(F,OH)PO4]
zasadowy fluorofosforan litu i glinu

Twardość w skali Mohsa

5,5–6

Przełam

nierówny, półmuszlowy

Łupliwość

dobra w czterech kierunkach

Układ krystalograficzny

trójskośny

Gęstość

2,98–3,11 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

biała,
żółta,
zielonkawa,
niebieskawa,
szara

Rysa

biała

Połysk

szklisto-perłowy

Dodatkowe dane
Szczególne własności

kryształy: kryształy rzadkie, zwykle ziarnisty

Amblygonit (Ambligonit) – minerał z grupy fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Został odkryty i oznaczony przez Augusta Breithaupta w 1817 w Saksonii. Nazwa pochodzi od greckich słów amblys = tępy i goni = kąt (stępione kąty), nawiązuje do kątów między ścianami tego minerału.

Cechy fizyczne

Zazwyczaj tworzy źle wykształcone kryształy o pokroju izometrycznym, grubotabliczkowe, krótkosłupkowe o często zbrużdżonych ścianach. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych. Jest kruchy, przezroczysty. Opornie rozpuszcza się w kwasach. Topi się łatwo (wzdyma się i tworzy białą, nieprzezroczystą kuleczkę).

Występowanie

Jest składnikiem bogatych w fosfor pegmatytów, związanych z wtrąceniami granitów. Występuje w skałach objętych procesami metasomatycznymi. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: apatyt, pollucyt, spodumen, turmalin, lepidolit, petalit.

Miejsca występowania:

Zastosowanie

Bibliografia