| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Li,Na)Al[(F,OH)PO4] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5–6 |
| Przełam |
nierówny, półmuszlowy |
| Łupliwość |
dobra w czterech kierunkach |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Gęstość |
2,98–3,11 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisto-perłowy |
| Dodatkowe dane | |
| Szczególne własności |
kryształy: kryształy rzadkie, zwykle ziarnisty |
Amblygonit (Ambligonit) – minerał z grupy fosforanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Został odkryty i oznaczony przez Augusta Breithaupta w 1817 w Saksonii. Nazwa pochodzi od greckich słów amblys = tępy i goni = kąt (stępione kąty), nawiązuje do kątów między ścianami tego minerału.
Zazwyczaj tworzy źle wykształcone kryształy o pokroju izometrycznym, grubotabliczkowe, krótkosłupkowe o często zbrużdżonych ścianach. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych. Jest kruchy, przezroczysty. Opornie rozpuszcza się w kwasach. Topi się łatwo (wzdyma się i tworzy białą, nieprzezroczystą kuleczkę).
Jest składnikiem bogatych w fosfor pegmatytów, związanych z wtrąceniami granitów. Występuje w skałach objętych procesami metasomatycznymi. Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: apatyt, pollucyt, spodumen, turmalin, lepidolit, petalit.
Miejsca występowania: