Amiga CDTV

Amiga CDTV
logo
Ilustracja
Typ

konsola gier wideo, komputer osobisty

Producent

Commodore

Generacja

czwarta generacja

Premiera

EU: marzec 1991
PL: październik 1991

CPU

Motorola MC68000 7,16 MHz (NTSC) lub 7,09MHz (PAL)

Pamięć operacyjna

1 MB (rozszerzalna do 2.3 MB wewnętrznie i 8.5 MB zewnętrznie)

Nośniki danych

CD-ROM

Wsteczna
kompatybilność

AmigaOS

— Amiga CD32

Amiga CDTV (CDTV, Commodore Dynamic Total Vision) – komputer zaprezentowany w marcu 1991 roku przez Commodore International. Był protoplastą komputerów typu „media center”.

Pomimo braku marki Amiga w oficjalnej nazwie urządzenia (Commodore CDTV, zob. zdjęcie), technicznie CDTV jest połączeniem rozwiązań z pierwszej generacji komputerów Amiga oraz odtwarzacza płyt CD. W standardowym zestawie oprócz samego urządzenia znajdował się jedynie pilot, jednak istniała możliwość dokupienia klawiatury, myszy oraz stacji dyskietek dającej dostęp do standardowego oprogramowania dla komputerów Amiga. Do podłączenia dżojstika niezbędny był zakup specjalnego interfejsu.

Komputer był sprzedawany wraz z klawiaturą, myszką oraz specjalnym 28-przyciskowym pilotem. W zależności od wersji komputer wyposażano w mysz przewodową lub bezprzewodową. Mysz przewodowa miała 4-pinowe złącze typu Mini-DIN (inaczej niż Amiga 500). Bardzo często do zestawu dołączany był zewnętrzny napęd dyskietek. Podobnie jak we wcześniejszych modelach, CDTV obsługiwał dyskietki DD 3.5" i umożliwiał zapis 880 KB. Cały zestaw miał kolor czarny.

W Polsce, sprzęt zaprezentowano podczas targów mających miejsce w październiku 1991 roku. Początkowo narzekano na zbyt wysokie ceny programów oraz urządzenia, jednak w połowie 1993 roku gdy jej cena spadła do poziomu Amigi 500, zaczęła zyskiwać na popularności.

Dokumentacja dostarczana była zarówno w formie papierowej, jak i na płycie CD (pod nazwą The Welcome Disc), gdzie w prosty sposób objaśniano podstawy obsługi komputera. W celu podłączenia do komputera joysticków należało dokupić dedykowany interface.

Firma Commodore nie zadbała o promocję tego urządzenia, zamykając sobie drogę do zdobycia zupełnie nowego rynku.

Przedsiębiorstwo Commodore rozpoczęło prace nad Amiga CDTV-CR (Cost Reduced), modelem mającym być zredukowaną wersją oryginału, jednak sprzęt ten nigdy nie został wydany.

System operacyjny (firmware)

Amiga CDTV rozpowszechniana była z systemem operacyjnym Kickstart w wersji 1.3, dobrze znanym z Amigi 500. Obsługa wbudowanego CD-ROM była zapisana w osobnych kościach ROM (firmware), co przy wersji 1.0 powodowało pewne niedogodności przy uruchamianiu niektórych gier (np. The Settlers). Pewna część CDTV była wyposażona w "developer card" umożliwiający zaprogramowanie nowego firmware. Karta była dostępna wyłącznie dla projektantów Commodore oraz firm produkujących kioski informacyjne. Zmiana firmware umożliwia między innymi zainstalowanie nowszej wersji Kickstartu w postaci kości ROM (EPROM) lub przełącznika systemów (1.3/2.x lub 3.x). Ostatnia stabilna wersja firmware oznaczona jest numerem 2.9, wersje oznaczone jako 3.x są wersjami testowymi pracującymi zarówno z modelami o oznaczeniu CD-1000 jak i z nowszymi prototypami bazującymi na architekturze Amigi 600. Uszkodzenie firmware lub wyczyszczenie kości w karcie developerskiej objawiało się uruchomieniem ekranu powitalnego znanego z Amigi 500 lub nowszym.

Akcesoria

Do Amigi CDTV Commodore wyprodukowało: dodatkowy CD-ROM, Video Genlock Card, Remote-Control Mouse (bezprzewodową mysz), Trackball Controller (trackball), Personal Memory Card (zapisywalną pamięć ROM w dwóch rozmiarach: 64 kB i 256 kB), Game Controller (bezprzewodowy przedłużacz do joysticków) oraz kontroler SCSI, który umożliwiał podpięcie dodatkowego CD-ROM lub twardego dysku.

Oprócz firmy Commodore akcesoria do CDTV produkowało wiele innych przedsiębiorstw i było to np. rozszerzenie pamięci czy karta procesorowa wyposażona w chip MC68020. W Polsce, przedsiębiorstwa Comer, Elbox i Elsat wyprodukowały własne joystick interface, czyli urządzenia pozwalające na podłączenie standardowych joysticków. Wspomniany wcześniej Elsat stworzył także rozszerzenie pamięci – Mega CDTV.

Oprogramowanie

Razem z pojawieniem się Amigi CDTV Commodore opracowało nową strategię tworzenia oprogramowania, która brała pod uwagę niską rozdzielczość telewizyjną i ograniczenia firmowego pilota. Programy tworzone zgodnie z tą strategią przypominały współczesne aplikacje DVD. Miały duże elementy składowe interfejsu (menu) i tylko kilka z nich umieszczano na każdym ekranie. Były to pierwsze programy "multimedialne", w pełni wykorzystujące możliwości układów specjalizowanych Amigi.

Na CDTV dostępne były multimedialne książki kucharskie, encyklopedie, słowniki. Commodore miało jednak duże problemy z promocją tego komputera i na Amigę CDTV powstały nieliczne gry i programy, co nie zachęcało konsumentów do kupna tego modelu.

Dane techniczne

Emulacja Amigi CDTV

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Rafał Wiosna. CDTV – świat multimediów. „Bajtek”. 05/92 (81), s. 14-15, Maj 1992. Spółdzielnia „Bajtek”. ISSN 0860-1674.
  2. 1 2 Waldemar Nowak. Computer Games Show. „Top Secret”, s. 36, grudzień 91/styczeń 92. Bajtek.
  3. ↑ Stephan Quinkertz, tłum. i uzup. Marek Pampuch. "Parszywa" dwunastka. „Magazyn Amiga”. 1/92, s. 24-38, wrzesień 1992. Lupus. ISSN 1230-1345. [dostęp 2025-11-12].
  4. 1 2 Rafał Wiosna. Joystick dla CDTV. „Magazyn Amiga”. 10/93, s. 56-57, Wrzesień 1993. Lupus.
  5. ↑ Szansa dla CDTV ?. „Magazyn Amiga”. 11, s. 5. Lupus.
  6. ↑ Plim Plam i duch. „Magazyn Amiga”. 11, s. 2. Lupus.
  7. ↑ CDTV-CR – Commodore [online], com/bboah/product.aspx?id=1417 [dostęp 2024-04-22] (ang.).
  8. ↑ Mega CDTV [online] [dostęp 2024-08-22].
  9. ↑ Andrzej Bobek. Oprogramowanie dla CDTV. „Bajtek”. 08/92, s. 16-17, sierpień 1992. Spółdzielnia "Bajtek".

Linki zewnętrzne