| Pełne imię i nazwisko |
Atlee Anthony Mahorn | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 października 1965 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
187 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Atlee Anthony Mahorn (ur. 27 października 1965 w Clarendon) – kanadyjski lekkoatleta, sprinter. Dwukrotny medalista mistrzostw świata, trzykrotny medalista igrzysk Wspólnoty Narodów, medalista uniwersjady, trzykrotny olimpijczyk (Los Angeles, Seul, Barcelona).
Jest mężem Patriny Allen, również lekkoatletki i uczestniczki letnich igrzysk olimpijskich.
W wieku niespełna siedemnastu lat wystąpił w mistrzostwach panamerykańskich juniorów rozegranych w Barquisimeto, na których zdobył srebrny medal w konkurencji sztafety 4 × 100 m. Rok później wystartował w mistrzostwach świata, w ramach których uczestniczył w dwóch konkurencjach – w biegu na 200 m zajął w ćwierćfinale 5. pozycję a także był uczestnikiem sztafety 4 × 100 m, która została zdyskwalifikowana w eliminacjach. Startował na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles, gdzie wystąpił wyłącznie w konkurencji biegu na 200 m i zajął w półfinale 5. pozycję z czasem 20,77.
W 1985 wywalczył srebrny medal uniwersjady w konkurencji biegu na 200 m, rok później zaś zgarnął trzy medale igrzysk Wspólnoty Narodów (złoty w biegu na 200 m i sztafecie 4 × 100 m oraz brązowy w sztafecie 4 × 400 m). Brał udział w mistrzostwach świata w Rzymie, ale nie osiągnął tu większych sukcesów.
W swym drugim występie na igrzyskach olimpijskich, który miał miejsce w Seulu, brał udział w dwóch konkurencjach. W konkurencji biegu na 200 m awansował do finału, w którym zajął 5. pozycję z czasem 20,39 a w konkurencji biegu sztafetowego 4 × 100 m on z kolegami z kadry również awansował do finału, w którym zajął 7. pozycję z rezultatem czasowym 38,93.
W 1991 był uczestnikiem mistrzostw świata, na których wywalczył brązowy medal w konkurencji biegu na 200 m oraz zajął 6. pozycję w półfinale biegu na 100 m i zajął 4. pozycję w eliminacjach rozgrywanych w ramach biegu sztafet 4 × 100 m. Rok później na igrzyskach w Barcelonie rywalizował w trzech konkurencjach – w biegu na 100 m zajął w ćwierćfinale 8. pozycję z czasem 10,77, w biegu na 200 m zajął w ćwierćfinale 4. pozycję z rezultatem czasowym 20,78, natomiast sztafeta 4 × 100 m z jego udziałem nie zdołała ukończyć półfinału. W 1993 został brązowym medalistą mistrzostw świata w konkurencji sztafety 4 × 100 m.
| Rok | Zawody | Miasto | Miejsce | Kategoria | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|
| 1982 | Mistrzostwa panamerykańskie juniorów | 2. | sztafeta 4 ×100 m | 40,24 | |
| 1983 | Mistrzostwa świata | 5. QF | bieg na 200 m | 21,13 | |
| DSQ | sztafeta 4 ×100 m | N/A | |||
| 1984 | Letnie igrzyska olimpijskie | 5. SF | bieg na 200 m | 20,77 | |
| 1985 | Uniwersjada | 5. | bieg na 100 m | 10,39 | |
| 2. | bieg na 200 m | 20,65 | |||
| 2. | sztafeta 4 ×100 m | 39,07 | |||
| 1986 | Igrzyska Wspólnoty Narodów | 1. | bieg na 200 m | 20,31 | |
| 1. | sztafeta 4 ×100 m | 39,15 | |||
| 3. | sztafeta 4 ×400 m | 3:08,69 | |||
| 1987 | Mistrzostwa świata | 8. | bieg na 200 m | 20,78 | |
| DSQ | sztafeta 4 ×100 m | N/A | |||
| 1988 | Letnie igrzyska olimpijskie | 5. | bieg na 200 m | 20,39 | |
| 7. | sztafeta 4 ×100 m | 38,93 | |||
| 1991 | Mistrzostwa świata | 6. SF | bieg na 100 m | 10,18 | |
| 3. | bieg na 200 m | 20,49 | |||
| 4. H | sztafeta 4 ×100 m | 38,76 | |||
| 1992 | Letnie igrzyska olimpijskie | 8. QF | bieg na 100 m | 10,77 | |
| 4. QF | bieg na 200 m | 20,78 | |||
| DNF SF | sztafeta 4 ×100 m | N/A | |||
| 1993 | Mistrzostwa świata | 5. SF | bieg na 100 m | 10,21 | |
| 7. SF | bieg na 200 m | 20,80 | |||
| 3. | sztafeta 4 ×100 m | 37,83 | |||
| 1994 | Puchar Świata | 4. | sztafeta 4 ×100 m | 39,39 | |
| Źródło: | |||||
Źródło: