okaz z Saksonii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca2Ba4(UO2)9(PO4)6O6·16H2O |
|---|---|
| Pokrój kryształu |
cienkotabliczkowy, igiełkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Gęstość |
4,82 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta |
| Rysa |
jasnożółta |
| Współczynnik załamania |
1,66–1,722 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,062 dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.EC.40 |
Bergenit – bardzo rzadki minerał z rodziny fosforanów.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowym i igiełkowym. Jest minerałem przeświecającym o jasnożółtej rysie oraz radioaktywnym.
Występuje na hałdach kopalń, w złożach uranu i grafitowej rudzie uranu. Towarzyszą mu zwykle autunit, kwarc, baryt, renardyt, torbernit, dewindtit, uranofan bogaty w bar oraz uranocircyt. Spotykany jedynie we Francji (Owernia-Rodan-Alpy), Niemczech (Badenia-Wirtembergia, Saksonia), Korei Południowej i Stanach Zjednoczonych (Utah).