Bertrandyt

Bertrandyt

okaz z Brazylii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Be4(Si2O7)(OH)2
Twardość w skali Mohsa	6–7
Przełam	muszlowy
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	cienkotabliczkowy, igiełkowaty, pryzmatyczny
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	rombowy
Klasa krystalograficzna	piramidalna
Gęstość	2,59–2,6 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	jasnożółta; bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	szklisty, perłowy
Współczynnik załamania	1,591–1,614 (dwuosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,023 dyspersja (optyka): słaba
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	9.BD.05

Bertrandyt – minerał z klasy krzemianów.

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowym, pryzmatycznym i igiełkowatym. Występuje w promienistych skupieniach. Jest minerałem przezroczystym lub przeświecającym i piroelektrycznym. Posiada szklisty lub perłowy połysk oraz białą rysę.

Występowanie

Występuje w szczelinach granitowych, tufach ryolitowych, wnękach miarolitowych, pegmatytach i grejzenach. Jest także produktem przemiany berylu. Towarzyszą mu zwykle apatyt, arsenopiryt, turmalin, kwarc, fluorapatyt, muskowit, fluoryt, fenakit, opal, herderyt, kwarc dymny, albit, rodochrozyt, piryt, beryl, amazonit, wolframit oraz adular.

Miejsce występowania

Występuje między innymi w Austrii, Czechach, Finlandii, Brazylii, we Francji, Niemczech, we Włoszech, Namibii (Erongo), Norwegii, Rosji, Szwecji, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Connecticut, Maine, New Hampshire, Utah, Wisconsin). W Polsce spotykany w Szklarach.

Przypisy