Biry

Biry
Vyriai
mikrorejon Wilna
Ilustracja
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

Wilno

Miasto

Wilno

Dzielnica

Antokol

Położenie na mapie Wilna
Mapa konturowa Wilna, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Biry”
Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Biry”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Biry”
Ziemia54°48′40″N 25°21′50″E/54,811111 25,363889
Multimedia w Wikimedia Commons

Biry (lit. Vyriai; pol. hist. Wiry) – mikrorejon Wilna, w dzielnicy Antokol, w okręgu wileńskim, na Litwie, nad Wilią.

Historia

Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej majątek ziemski. W XIX i w początkach XX w. położone były w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim. Należały do Radziszewskich. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.

Od 11 kwietnia 1922 leżały w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim, w gminie Niemenczyn. W 1931 miejscowość liczyła 13 mieszkańców, zamieszkałych w 6 budynkach.

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. W II połowie XX w. włączone w granice Wilna. Od 1991 na niepodległej Litwie.

Uwagi

  1. ↑ Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922–1926), następnie w województwie wileńskim (1926–1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.

Przypisy

  1. ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  2. 1 2 3 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
  3. ↑ Biry, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 232.
  4. ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP).

Bibliografia