Historia
Miejscowość pierwotnie należała do Wielkopolski i była własnością szlachecką należącą do polskiej szlachty z rodu Bodzyniewskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko pisanych także w formach: Bodzynowski, Bodzniowski, Boczniewski. Od 1320 tereny, na których powstała wieś leżały w Zjednoczonym Królestwie Polskim. W 1506 miejscowość znajdowała się w powiecie kościańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1510 leżała w parafii Mórka .
Pierwsze historyczne zapisy z lat 1391-1408 odnotowały lokalnego szlachcica Jarosława Bodzyniewskiego, Bodzynowskiego, Bodzniowskiego zwanego także Boczniewskim, który nazwisko przyjął od nazwy wsi. W 1401 był on w sporze z Pielgrzymem, Janem i Zofią de Jaroslawicz dowodząc, że spłacił synowców i siostrzenicę z ich części majątku. W 1408 wygrał spór o połowę Bodzyniewa ze szlachetnymi Droczną wdową po Pawle mieszczaninie w Śremie, Femą z Gniezna i Katarzyną wdową po Wojciechu z Baliszewa (prawdopodobnie chodzi o Chwaliszewo koło Poznania .
W 1453 odnotowano Mikołaja Trzebawskiego z Marszewa koło Śremu oraz z Bodzyniewa. W 1476 wspomniany został Mikołaj Strykowski z Bodzyniewo, Kadzewa i Marszewa. W 1476 miało miejsce rozgraniczenie pomiędzy dobrami klasztoru lubińskiego a wsiami Bodzyniewo, Kadzewo i Marszewo należącymi do Mikołaja Strykowskiego. Od kopca narożnego, który rozgraniczał wsie Małpino (obecnie Mełpin), Mórkę i Marszewo usypano wówczas 10 kopców nad drogą zwaną „kaliska” aż do drogi zwanej „śremską”, a 6 kopców po obu stronach drogi śremskiej aż do stawu Bodzyniewskiego (staropol. „Bodzinyewski”). Odnotowano, że grobla jego nie miała być podwyższana, a jeśli staw wyleje, to woda należeć będzie do Strykowskiego, a gdy opadnie, to łąki należeć będą do klasztoru lubińskiego i ludzi z Małpina. Od wierzchowiska stawu granicę wytyczać miały kamień, kopce, pale pośrodku błota Wiszewa Ciecz (staropol. „Vyshowaczyecz”), kopiec i potem aż do kopca narożnego, który rozgraniczał Małpino, Bodzyniewo i Lubiatowo. W 1519 odnotowano kopiec narożny pomiędzy dziedzinami Międzychód, Gawrony i Bodzyniewo.
W 1506 Stanisław Strykowski zapisał swojej żonie Małgorzacie Białośliwskiej, córce zmarłego Wincentego z Łukowa chorążego kaliskiego, po 650 złotych węgierskich posagu i wiana na wsiach Bodzyniewo i Kadzewo. W 1510 odnotowano wdowę po Strykowskim. We wsi było wówczas 6 łanów osiadłych, dwa łany opustoszałe, które nie były uprawiane, karczma, w której miał miejsce szynkuje. W 1530 miał miejsce pobór z dwóch łanów. W 1563 pobrano podatki z 3 łanów, karczmy oraz od wiatraka. W 1580 pobór we wsi: z 2,5 łana, od dwóch komorników, młyna wodnego stojącego na rzece zwanego korzecznikiem o jednym kole wodnym oraz od wiatraka dorocznego.
Wieś położona była w 1580 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
52°01′46″N 17°00′13″E/52,029444 17,003611
