Borynicze
 Pozostałości murów ogrodzenia folwarku | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Wysokość |
260 m n.p.m. |
| Populacja (2025) |
|
| • liczba ludności |
598 |
| Nr kierunkowy |
+380 3239 |
| Kod pocztowy |
81721 |
Położenie na mapie hromady Chodorów  | |
Położenie na mapie Ukrainy  | |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego  | |
Położenie na mapie rejonu stryjskiego  | |
 49°29′55″N 24°13′04″E/49,498611 24,217778 | |
Borynicze – wieś na Ukrainie w rejonie stryjskim należącym do obwodu lwowskiego.
Znajduje się tu stacja kolejowa Borynicze, położona na linii Lwów – Czerniowce.
Położenie
Na podstawie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich: Borynicze to wieś w powiecie bóbreckim, przy kolei żelaznej lwowsko-czerniowieckiej, nad rzeczką Ług.
Historia
W II Rzeczypospolitej wieś położona w gminie Ostrów w powiecie bóbreckim województwa lwowskiego. W 1931 r. wieś liczyła 1572 mieszkańców, z których Polacy stanowili prawie połowę. Znajdował się tu majątek ziemski hrabiów Mycielskich.16 kwietnia i 20 października nacjonaliści ukraińscy z OUN – UPA zamordowali 27 Polaków.
Pałac
- murowany pałac wybudowany w 1873 r. przez Antoniego Dembińskiego. Uległ zniszczeniu w latach 1914–1918.
Ludzie związani z Boryniczami
- Władysław Badeni (1819–1888) – hrabia, polityk galicyjski, poseł do sejmu krajowego, członek Rady Państwa
- Stanisław Mycielski (1864-1933) – poseł do Sejmu Krajowego, administrator ordynacji w Boryniczach
- Franciszek Joniak (1894–1921) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
- Artur Pollak (ur. 1896) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
Przypisy
- ↑ Звіт старости Чорноострівського старостинського округу за 2023 -2024 роки Швець Мар’яни Степанівни. [dostęp 2025-07-24].
- ↑ Borynicze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 332..
- ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 15, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
- ↑ Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 255–259, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość).