Tuczyn

Tuczyn
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 rówieński

Rejon

hoszczański

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

2540

Nr kierunkowy

3650

Kod pocztowy

35415

Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa konturowa obwodu rówieńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Tuczyn”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Tuczyn”
Ziemia50°42′02″N 26°33′56″E/50,700556 26,565556
Multimedia w Wikimedia Commons

Tuczyn (ukr. Тучин) – wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie na terenie rejonu hoszczańskiego w obwodzie rówieńskim, nad rzeką Horyń. Wieś liczy 2187 mieszkańców (2023).

Historia

W II Rzeczypospolitej Tuczyn początkowo stanowił odrębną gminę miejską na prawach miasteczka w powiecie rówieńskim w woj. wołyńskim i liczył w 1921 roku 2943 mieszkańców. Następnie został włączony do wiejskiej gminy Tuczyn, której był siedzibą.

W nocy z 6 na 7 lipca 1941 roku grupa Ukraińców urządziła pogrom ludności żydowskiej, w wyniku którego według różnych szacunków zginęło od 25 do 60–70 osób.

 Osobny artykuł: Pogrom w Tuczynie.

Podczas okupacji hitlerowskiej, w lecie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 3000 osób. 23 września 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali. Sprawcami zbrodni była niemiecka i ukraińska policja. Siedmioro Żydów z rodzin Zilberbergów i Sztaingoldów uratowała ukraińska rodzina Ozarczuków, za co w 1991 roku Instytut Jad Waszem uhonorował tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata Antona i Pełaheję Ozarczuków oraz ich córki Nadiję Kornijenko, Mariję Biczkowską i Martę Czernuszok.

W czasie rzezi wołyńskiej Tuczyn, w którym był garnizon niemiecki i uzbrojeni Polacy (prawdopodobnie policjanci), stał się miejscem schronienia dla polskich uchodźców. Dowódcą samoobrony był Bronisław Walecki „Las”. 1 sierpnia 1943 doszło tu do napadu ukraińskiego, w wyniku którego zginęło co najmniej 9 Polaków. Po tym wydarzeniu Niemcy opuścili Tuczyn; w ślad za nimi do Równego ewakuowała się ludność polska. W całym 1943 roku nacjonaliści ukraińscy zamordowali w Tuczynie co najmniej 13 Polaków

Po wojnie miasteczko weszło w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.

Zabytki

Przypisy

  1. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom IX - Województwo Wołyńskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  2. ↑ Wołyński Dziennik Wojewódzki nr 1 z dnia 4 stycznia 1936 roku. [dostęp 2017-12-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 grudnia 2017)].
  3. ↑ McBride 2022 ↓, s. 319.
  4. ↑ Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6, s.993-994
  5. 1 2 Encyclopedia of Camps and Ghettos, 1933–1945, tom II, cz. B, Red. Geoffrey P. Megargee, Bloomington and Indianapolis 2012, ISBN 978-0-253-00202-0, s.1486
  6. 1 2 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, s. 719-721
  7. ↑ Ozarchuk Anton & Pelageja (Mironchuk); Daughter: Kornienko Nadezhda (Ozarchuk); Daughter: Bichkovskaya Maria (Ozarchuk); Daughter: Chernushok Marta (Ozarchuk). collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-10-09]. (ang.).
  8. ↑ Ігор Щупак, Зоряна Бондар, Єгор Врадій, Антон Дробович, Раїса Євтушенко, Ірина Піскарьова, ПАМ’ЯТІ УКРАЇНЦІВ, ЯКІ РЯТУВАЛИ ЄВРЕЇВ ПІД ЧАС ДРУГОЇ СВІТОВОЇ ВІЙНИ, Київ – Дніпро 2021, s. 115
  9. ↑ Tomasz Dudek, Jakub Maszkiewski: Okręg Wołyń Armii Krajowej. W: Olgierd Grott (red.), Adam Perłakowski (red.): Kresowi żołnierze Armii Krajowej. Historia – polityka – pamięć. Kraków: Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” w Krakowie, 2024, s. 306. ISBN 978-83-8368-006-4.
  10. ↑ Brzezinska

Bibliografia

Linki zewnętrzne