Break snookerowy

Break snookerowy – liczba punktów zdobyta we fragmencie meczu snookera rozgrywanym nieprzerwanie przez jednego zawodnika (w czasie jednego podejścia do stołu).

Breaki stupunktowe

Break stupunktowy (ang. century break) to określenie breaka, w którym zawodnik osiągnie 100 lub więcej punktów. Jest on uznawany za duże osiągnięcie i nagradzany przez publiczność brawami.

Pierwszy udokumentowany stupunktowy break w historii został osiągnięty przez Joe Davisa w 1928 roku. Poprawił on ten wynik w 1934, wbijając 110 oczek, co było pierwszym oficjalnie zarejestrowanym breakiem powyżej 100 pkt w mistrzostwach świata. Jego następne rekordy wynosiły 137 i 138 pkt (oba w 1937), 146 pkt (1950), aż wreszcie osiągnął pierwszy break maksymalny w 1955. W 1962 wbity przez niego break 100 w meczu z Johnem Pulmanem był jednocześnie historycznym, pierwszym udokumentowanym przez transmisję telewizyjną breakiem stupunktowym na świecie. W ciągu całej swojej kariery Davis uzyskał łącznie 687 breaków stupunktowych (z uwzględnieniem również meczów nieoficjalnych), co było absolutnym rekordem jego czasów.

Rekordzistą w tej kategorii jest Ronnie O’Sullivan, który zdobył dotychczas 1339 breaków powyżej 100 pkt.. Swój tysięczny „century break” osiągnął w finale Players Championship 2019.

Warto wspomnieć o innych rekordowych osiągnięciach: Stephen Hendry wbił najwięcej setek w ciągu jednego turnieju – 16 (mistrzostwa świata 2002) oraz w jednym meczu – 7 (finał UK Championship 1994). Najszybszym z kolei jest Tony Drago, który potrzebował na wbicie setki zaledwie 3 minut i 31 sekund (UK Championship 1996). Najmłodszym natomiast został Michael White w wieku 9 lat po osiągnięciu 105-punktowego breaka w 2001.

Gracze z przynajmniej stoma breakami stupunktowymi

lp.	Zawodnik	Liczba breaków	Sezony	Breaki maksymalne
1	Ronnie O’Sullivan	1339	35	17
2	Judd Trump	1167	22	9
3	John Higgins	1070	35	13
4	Neil Robertson	1051	27	5
5	Mark Selby	980	28	6
6	Shaun Murphy	795	29	10
7	Stephen Hendry	777	34	11
8	Ding Junhui	734	24	7
9	Mark J. Williams	708	35	3
10	Mark Allen	704	22	5
11	Stuart Bingham	631	31	9
12	Kyren Wilson	577	15	5
13	Marco Fu	571	27	5
14	Stephen Maguire	548	29	3
15	Barry Hawkins	534	29	3
16	Ryan Day	493	28	4
17	Allister Carter	476	30	4
18	David Gilbert	466	24	3
19	Ricky Walden	405	26	1
20	Jack Lisowski	392	17	1
21	Joe Perry	378	33	0
22	Peter Ebdon	377	29	2
23	Matthew Stevens	369	33	1
24	Xiao Guodong	367	19	3
25	Ken Doherty	360	37	1
26	Steve Davis	338	38	1
27	Tom Ford	331	26	5
28	Jimmy White	331	45	1
29	Anthony Hamilton	326	34	0
30	Gary Wilson	311	20	6
31	Mark Davis	296	35	2
32	Liang Wenbo	292	18	3
33	Zhou Yuelong	274	16	3
34	Graeme Dott	271	31	2
35	Anthony McGill	265	17	0
36	Zhao Xintong	265	9	1
37	Michael Holt	257	31	1
38	Martin Gould	251	18	1
39	Dominic Dale	248	33	0
40	Fergal O’Brien	240	33	1
41	Luca Brecel	234	16	1
42	Matthew Selt	232	27	1
43	Alan McManus	230	31	0
44	Jimmy Robertson	230	20	0
45	Thepchaiya Un-Nooh	227	16	7
46	John Parrott	221	27	1
47	Zhang Anda	216	16	5
48	Kurt Maflin	208	17	2
49	Robert Milkins	205	32	3
50	Noppon Saengkham	191	14	3
51	Jak Jones	186	14	1
52	Stephen Lee	184	23	1
53	Ben Woollaston	183	21	1
54	Michael White	180	17	0
55	Jamie Jones	178	18	1
56	Hossein Vafaei	177	18	1
57	Robin Hull	168	22	0
58	Andy Hicks	167	27	1
59	James Wattana	166	29	3
60	Wu Yize	166	7	1
61	Andrew Higginson	165	28	1
62	Jamie Cope	164	15	3
63	Barry Pinches	161	33	1
64	Mark King	156	32	0
65	Chris Wakelin	154	14	1
66	Yan Bingtao	153	7	0
67	Tian Pengfei	148	20	0
68	Yuan Sijun	145	10	0
69	Dave Harold	143	25	0
70	Alfie Burden	139	31	1
71	Liam Highfield	139	16	1
72	Jamie Burnett	136	26	1
73	Tony Drago	132	30	1
74	Nigel Bond	128	33	0
75	Sam Craigie	128	17	0
76	Joe O’Connor	128	13	1
77	Mark Joyce	126	21	0
78	Willie Thorne	126	26	1
79	Joe Swail	124	29	0
80	Daniel Wells	124	16	0
81	Elliot Slessor	123	14	0
82	Gerard Greene	121	30	0
83	Lü Haotian	121	13	0
84	Si Jiahui	120	8	2
85	Rod Lawler	114	34	0
86	Paul Hunter	114	11	0
87	Stuart Carrington	114	15	0
88	Li Hang	111	13	0
89	Darren Morgan	111	18	0
90	Scott Donaldson	106	15	0
91	Ian McCulloch	105	20	0
92	Robbie Williams	102	15	0
93	Pang Junxu	102	7	0

Legenda: zawodnicy oznaczeni szarym kolorem nie poprawią swojego wyniku.

Breaki maksymalne

Za break maksymalny uważa się oficjalnie break 147-punktowy oraz 155-punktowy. Ten drugi jest możliwy do uzyskania tylko w jednej sytuacji – musi nastąpić faul z free ballem (wolną bilą) przy 15 czerwonych bilach na stole. Taka sytuacja jest bardzo mało prawdopodobna. Należałoby sobie wyobrazić sytuację, w której to zawodnik przy w miarę rozrzuconych czerwonych chce zagrać jedną z bil na „lakier” i popełnia faul, a jednocześnie biała bila ustawia się tak, iż zasłonięte są wszystkie czerwone bile. Dopiero wówczas drugi zawodnik otrzyma free balla, czyli będzie mógł wbijać dowolną bilę kolorową (traktowaną jak czerwoną), ale potem będzie musiał jeszcze dojść do czarnej i wszystkie bile czerwone wbić razem z czarną, a na koniec wbić jeszcze wszystkie kolorowe bile (od żółtej do czarnej).

Do tej pory żadnemu graczowi nie udało się uzyskać 155-punktowego breaka w oficjalnym turnieju, odnotowano jednak taki wynik w meczu treningowym, a dokonał tego Jamie Cope latem 2005 roku. Najwyższym breakiem w turnieju rankingowym był break 148-punktowy Jamiego Burnetta, który padł w eliminacjach do UK Championship w 2004 roku.

Najszybciej wykonany break maksymalny należy do Ronniego O’Sullivana (5 minut 20 sekund), który ma najwięcej (17) breaków maksymalnych na koncie. Jako jedyny wbił także 3 breaki maksymalne w trakcie jednego sezonu oraz jako jeden z dwóch (drugim jest Stephen Hendry) dokonał trzykrotnie tej sztuki na mistrzostwach świata.

Podczas mistrzostw świata w 2008 po raz pierwszy w historii tego turnieju break maksymalny został wbity dwukrotnie.

W 2014 Shaun Murphy jako pierwszy zawodnik wbił trzykrotnie breaka maksymalnego w ciągu roku kalendarzowego.

Pierwszym zawodnikiem, który wbił dwa breaki maksymalne w jednym turnieju jest Mark Davis. Dokonał tego w Championship League 2017.

Pierwszym zawodnikiem, który wbił dwa breaki maksymalne w jednym meczu jest Jackson Page, który dokonał tego 13 i 14 kwietnia 2025 w meczu kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2025 przeciwko Allanowi Taylorowi. Osiągnięcie powtórzył Ronnie O’Sullivan w meczu półfinałowym Saudi Arabia Snooker Masters z Chrisem Wakelinem 15 sierpnia 2025. Tym samym zdobył nagrodę w wysokosci 147 000 funtów przyznawaną za zdobycie 2 breaków maksymalnych w jednym sezonie w meczach turniejów Triple Crown i Saudi Arabia Snooker Masters.

W czasie mistrzostw świata w 2025 Mark Allen wbijając breaka maksymalnego w meczu 2. rundy z Chrisem Wakelinem został pierwszym zawodnikiem, który osiągnął breaki 147 punktów w każdym z turniejów Triple Crown.

Najmłodszym zawodnikiem, który osiągnął oficjalnie uznany break maksymalny jest Thanawat Thirapongpaiboon. Zrobił to w wieku 16 lat i 312 dni w meczu trzeciej rundy turnieju Rhein-Main Masters 2010 przeciwko Barremu Hawkinsowi.

Najstarszym zawodnikiem, który wbił breaka maksymalnego jest Ronnie O’Sullivan. W meczu półfinałowym Saudi Arabia Snooker Masters z Chrisem Wakelinem 15 sierpnia 2025 wbił 2 takie breaki będąc w wieku 49 lat i 253 dni.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• The Max Files. global-snooker.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-21)]. – Global Snooker (ang.)
• Snooker archive – statystyki turniejów snookerowych (ang.)