Chris Wakelin

Początki kariery

Wakelin zaczął grać w snookera w wieku 8 lat, kiedy jego rodzice Mark i Angie kupili mu pierwszy mini stół do snookera, a mając 11 lat, odnosił już sukcesy w lokalnej lidze. Jednak jego kariera niemal dobiegła końca w wieku 17 lat, kiedy musiał rozpocząć pracę na pełen etat jako kierowca w ASDA, aby utrzymać się finansowo, a w snookera grał tylko hobbystycznie. W 2012 roku Wakelin postanowił spróbować gry jeszcze raz, ale wkrótce musiał stawić czoła większym trudnościom, ponieważ problemy rodzinne doprowadziły do poważnej depresji: „Mogłem się złożyć, ale nie potrafiłem wbijać. Myślałem, że już nigdy nie zagram. Ale na szczęście z pomocą przyjaciół udało mi się to odwrócić”, Od tego czasu Wakelin dotarł do półfinału amatorskich mistrzostw Anglii w snookerze w 2013, a następnie do finału mistrzostw Anglii do lat 21 (gdzie później pokonał Hammada Miaha).

Te wyniki zachęciły go do wzięcia udziału w Q School 2013. Po dotarciu do ostatniej rundy pierwszego turnieju, ponownie dotarł do rundy finałowej w Turnieju 3. Tam zmierzył się z byłym zawodowcem Adamem Wicheardem, który prowadził 2–0, ale Wakelin odpowiedział, wyprowadzając wynik na 3–2. Następnie w szóstej rundzie, gdy Wakelin prowadził już 23–0, Wicheard przypadkowo złamał kij, opierając się na nim, i musiał poddać mecz. Dzięki temu Wakelin zdobył kartę wstępu na sezony 2013/14 i 2014/15.

Sezon 2013/2014

Wakelin miał trudny debiutancki sezon jako zawodowiec, gdyż przegrał swój pierwszy mecz we wszystkich turniejach rankingowych poza UK Championship, w którym pokonał rozstawionego Ryana Daya 6–5, a następnie przegrał takim samym wynikiem z Jamie Burnettem w kolejnej rundzie. Lepsze wyniki osiągnął w turniejach European Tour niższej rangi, docierając do 1/32 finału Rotterdam Open, a następnie do ćwierćfinału Kay Suzanne Memorial Cup, gdzie przegrał 4–2 z Juddem Trumpem. Sezon Wakelina zakończył się porażką 10–9 z Paulem Davisonem w pierwszej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw świata, a po pierwszym roku w tourze zajął 106. miejsce w światowym rankingu.

Sezon 2014/2015

Drugi sezon Wakelina w tourze był ogromną poprawą w porównaniu z pierwszym. Pokonał Toma Forda 5–2, kwalifikując się do Wuxi Classic 2014, a w swoim pierwszym występie w imprezie rankingowej poza Wielką Brytanią pokonał Joego O’Connora 5–2, zanim przegrał 5–2 z Shaunem Murphym. Podczas turnieju Ruhr Open, zaliczanego do niższej rangi, Wakelin pokonał Matthew Stevensa 4–1, a następnie odrobił straty po 3–0 i potrzebował dwóch snookerów w decydującej partii, by pokonać Thepchaiya Un-Nooh 4–3. Zwycięstwo 4–2 nad Fergalem O’Brienem pozwoliło mu dotrzeć do ćwierćfinału, w którym przegrał 4–1 z Juddem Trumpem. Podczas turnieju Indian Open Wakelin pokonał Rhysa Clarka 4–2, Andrew Pagetta 4–1 i Nigela Bonda 4–1, po raz pierwszy grając w ćwierćfinale turnieju rankingowego. Miał przewagę 2–1 nad Michaelem White’em, ale przegrał 4–2.

Występy Wakelina w turniejach European Tour w tym sezonie zaowocowały zajęciem przez niego wysokiego 22. miejsca w Order of Merit, co pozwoliło mu uzyskać nową dwuletnią kartę gry. Dało mu to także awans do Wielkiego Finału Players Tour Championship, w którym pokonał Roberta Milkinsa 4–0, zanim Matthew Selt wyeliminował go 4–2 w drugiej rundzie.

Sezon 2015/2016

Wakelin pokonał Alexa Taubmana 5–1, Craiga Steadmana 5–0 i Liama Highfielda 5–2, docierając do ostatniej rundy kwalifikacyjnej Australian Goldfields Open, ale przegrał 5–3 z Jamiem Jonesem. Zwycięstwo 6–4 nad Peterem Linesem pozwoliło mu zakwalifikować się do International Championship, gdzie przegrał 6–4 z Barrym Hawkinsem, prowadząc 3–1. Wakelin pokonał Matthew Stevensa 6–5 na ostatniej czarnej w pierwszej rundzie Mistrzostw Wielkiej Brytanii i przeprosił przeciwnika za huczne świętowanie na koniec, co uznał za jedno ze swoich najlepszych zwycięstw. W drugiej rundzie uległ Michaelowi Holtowi 6–2. Zakwalifikował się do turnieju China Open, eliminując Kurta Maflina 5–3 i ulegając Matthew Seltowi 5–4 w pierwszej rundzie. Po pokonaniu 10–9 25. zawodnika świata i byłego partnera treningowego Bena Woollastona, Wakelin wydawał się bliski awansu do ostatniej rundy kwalifikacyjnej do Mistrzostw Świata po tym jak prowadził z Anthonym Hamiltonem 4–0 i 9–6, ale ostatecznie przegrał 10–9.

Sezon 2016/2017

Zwycięstwa nad Allanem Taylorem i Anthonym McGillem pozwoliły Wakelinowi na spotkanie w trzeciej rundzie English Open z Ronniem O’Sullivanem. Wakelin odrobił stratę 2–0 i zwyciężył 4–3 w swoim występie, w którym zaliczył break stupunktowy i dwa inne breaki powyżej 50 punktów. Następnie pokonał Xiao Guodonga 4–3, przegrywając 3–1, i dotarł do ćwierćfinału, w którym przegrał 5–0 ze Stuartem Binghamem. Wakelin uległ Peterowi Linesowi 6–4 w drugiej rundzie turnieju UK Championship oraz Anthony’emu Hamiltonowi 4–0 w trzeciej rundzie turnieju Scottish Open. Wakelin po raz pierwszy zakończył sezon w pierwszej 64. rankingu, zajmując 63. miejsce.

Sezon 2025/2026

2 stycznia 2026 w turnieju zaproszeniowym Championship League Snooker 2026 wbił swój pierwszy break maksymalny w meczu z Pang Junxu. Był to 234 oficjalny break maksymalny.

Finały rankingowe: 4 (2-2)

Rezultat	#	Rok	Turniej	Przeciwnik	Wynik
Zwycięzca	1.	2023	Snooker Shoot Out	Julien Leclercq	1–0
Finalista	1.	2023	Northern Ireland Open	Judd Trump	3–9
Finalista	2.	2024	International Championship	Ding Junhui	7–10
Zwycięzca	2.	2025	Scottish Open	Chang Bingyu	9–2