Elliot Slessor

Elliot Slessor
Ilustracja
Paul Hunter Classic 2014
Obywatelstwo

Anglia

Data i miejsce urodzenia

4 sierpnia 1994
Gateshead

Gra zawodowa

2013–2015, 2016–

Najwyższy ranking

20 (grudzień 2025)

Bieżący ranking 24 (stan na 2026-10-26)
Najwyższy break

142

Breaki 100+ pkt.

116

Multimedia w Wikimedia Commons

Elliot Slessor (ur. 4 sierpnia 1994) – angielski zawodowy snookerzysta. Plasuje się na 80. miejscu pod względem zdobytych setek w profesjonalnych turniejach, ma ich łącznie 123 (stan na październik 2026).

Kariera

Slessor zaczął grać w snookera w wieku ośmiu lat, po tym jak jego ciotka kupiła mu stół na Boże Narodzenie. Dołączył do głównego touru snookera w maju 2013 roku po zwycięstwie 4–0 nad Chrisem Wakelinem w ramach Q School 2013.

Sezon 2013/2014

Pierwsze zwycięstwa Slessora jako profesjonalisty miały miejsce w rundzie kwalifikacyjnej turnieju Australian Goldfields Open 2013. Zwyciężył 5–4 przeciwko Jamie Clarke’owi i 5–2 przeciwko Cao Yupengowi, po czym przegrał 5–2 z Simonem Bedfordem. Jego debiut na głównej scenie turnieju rankingowego miał miejsce podczas Indian Open, kiedy pokonał Kurta Maflina 4–2. W Nowym Delhi przegrał 4–2 z Markiem Davisem. Slessor odpadł również w pierwszej rundzie turnieju UK Championship i Welsh Open, pokonując odpowiednio Lianga Wenbo 6–2 i Stephena Maguire’a 4–1. Swój pierwszy sezon w tourze zakończył na 112. miejscu w światowym rankingu.

Sezon 2014/2015

Slessor automatycznie zagrał w pierwszych rundach UK Championship i Welsh Open, gdzie został wyeliminowany 6–4 przez Davida Gilberta i 4–3 przez Jamiego Cope’a. Zakwalifikował się do turnieju China Open, odrabiając stratę 3–1 w meczu z Xiao Guodongiem i wygrywając 5–4. Następnie objął prowadzenie 3–0 nad Matthew Seltem i utrzymał je, pokonując go 5–3 i po raz pierwszy w karierze grając w 1/32 finału turnieju rankingowego. Slessor zmierzył się z aktualnym mistrzem świata Markiem Selbym i został zmiażdżony 5–0. Grał w Q School, próbując odzyskać miejsce w tourze, kończąc sezon jako 91. numer w światowym rankingu. Slessor został pokonany w trzeciej rundzie pierwszego wydarzenia Q School 2015 4–1 przez Olivera Browna, a następnie został odjęty trzy frejmy w drugiej rundzie drugiego wydarzenia z powodu spóźnienia i przegrał 4–1 z Alexem Taubmanem.

Sezon 2015/2016

Slessor zagrał w pięciu z sześciu turniejów European Tour i we wszystkich dotarł do głównej drabinki. Jego jedyne zwycięstwo odniósł w Gdynia Open, pokonując Liang Wenbo 4–0, a następnie w drugiej rundzie przegrał z Robinem Hullem 4–1. Slessor uzyskał dwuletnią kartę wstępu na tournee począwszy od sezonu 2016–17 po przejściu kwalifikacji EBSA Play-Offs pod koniec sezonu 2015–16. W rundzie finałowej Slessor pokonał Jamiego Clarke’a 4–3.

Sezon 2016/2017

W sezonie 2016–17 Slessor dotarł do drugiej rundy czterech turniejów rankingowych. Obejmowało to zwycięstwo 4–3 nad faworytem gospodarzy Markiem Williamsem w pierwszej rundzie Welsh Open, w której Slessor w ostatniej partii uzyskał breaka 90.

Sezon 2017/2018

W Indian Open Slessor dotarł do ćwierćfinału, pokonując Alana McManusa 4–3, Joego Perry’ego 4–3, prowadząc 3–0, Shauna Murphy’ego 4–1, zanim przegrał z Markiem Kingiem 2–4. Slessor osiągnął swój najwyższy wynik w rankingu w karierze podczas turnieju Northern Ireland Open. W trzeciej rundzie pokonał Ronniego O’Sullivana 4–1, a następnie przegrał 2–6 z Markiem Williamsem.

Podczas Welsh Open 2019 Slessor zmierzył się z Zhangiem Andą w 1/32 finału. Prowadząc 2-1, Slessor potrzebował 7 snookerów, aby wygrać partię. Zdobył wymaganą liczbę 7 snookerów, ale nie trafił różowego. Przegrał tę partię, ale ostatecznie wygrał cały mecz 4-2. W 1/8 finału przegrał z Kurtem Maflinem 2:4.

Sezon 2019/2020

W German Masters 2020 dotarł do ćwierćfinału przegrywając tam z Neilem Robertsonem 0-5.

Sezon 2020/2021

Drugi raz w karierze osiąga półfinał turnieju rankingowego. W British Open 2021 pokonuje m.in. Judda Trumpa i Allistera Cartera by ostatecznie przegrać 3-4 z Garym Wilsonem.

Sezon 2023/2024

W Welsh Open 2024 osiąga swój trzeci półfinał, w którym przegrywa 5-6 z Martinem O’Donnellem.

Występy w turniejach w karierze

Turniej 2011
/12		 2012
/13		 2013
/14		 2014
/15		 2015
/16		 2016
/17		 2017
/18		 2018
/19		 2019
/20		 2020
/21		 2021
/22		 2022
/23		 2023
/24		 2024
/25		 2025
/26		 2026
/27
Ranking 112 85 76 60 50 60 47 42(inne języki) 29(inne języki) 19(inne języki)
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy RR RR 2R RR RR 2R 3R
China Open A A LQ 2R A LQ 2R 1R nie rozegrano LQ
Wuhan Open nie rozegrano 1R 2R 1R LQ
British Open nie rozegrano SF 1R LQ QF LQ 2R
English Open nie rozegrano 2R 1R 2R 3R 1R LQ 2R 2R LQ QF 1R
Shenzhen Open nie rozegrano 1R 2R 2R
Northern Ireland Open nie rozegrano 1R SF 1R 1R 2R 1R 1R LQ SF 2R QF
International Championship NH A LQ LQ A LQ LQ LQ 2R nie rozegrano 1R 1R 2R LQ
UK Championship A A 1R 1R A 1R 1R 1R 1R 3R 1R LQ 1R LQ 2R
Shoot Out nierankingowy 1R 3R 2R 2R 3R 2R 2R QF 4R 4R
Scottish Open NH MR nie rozegrano 1R 4R 2R 3R 1R LQ LQ LQ LQ 2R
German Masters A A LQ LQ A LQ LQ LQ QF LQ LQ 2R 2R 3R 1R
Welsh Open A A 1R 1R A 2R 1R 4R 2R 2R 2R 1R SF 2R 1R
World Grand Prix nie rozegrano NR DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 1R 2R
Players Championship DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ 1R
World Open A A LQ nie rozegrano LQ 1R 1R 2R nie rozegrano QF 2R 1R
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Championship A A LQ LQ A LQ LQ LQ 1R LQ LQ 1R LQ LQ LQ
Turnieje nierankingowe
Championship League A A A A A A A A RR A A A RR RR SF
Dawne turnieje rankingowe
Wuxi Classic NR A LQ LQ nie rozegrano
Australian Goldfields Open A A LQ LQ A nie rozegrano
Shanghai Masters A A LQ LQ A LQ LQ nierankingowy nie rozegrano nierankingowy
Paul Hunter Classic Minor-Ranking 2R 1R 1R NR nie rozegrano
Indian Open nie rozegrano 1R LQ NH 1R QF 2R nie rozegrano
Riga Masters nie rozegrano Minor-Ranking LQ 1R LQ LQ nie rozegrano
China Championship nie rozegrano NR 1R LQ LQ nie rozegrano
WST Pro Series nie rozegrano RR nie rozegrano
Turkish Masters nie rozegrano 2R nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR 2R 1R 3R 3R 2R 1R nie rozegrano
WST Classic nie rozegrano 2R nie rozegrano
European Masters nie rozegrano LQ LQ 2R LQ WD LQ LQ 1R nie rozegrano
Saudi Arabia Masters nie rozegrano 6R SF NH
Dawne turnieje nierankingowe
Six-red World Championship NH A A A A A A A A nie rozegrano LQ nie rozegrano
Haining Open nie rozegrano Minor-Rank A 3R 3R 1R NH A A nie rozegrano
  1. 1 2 Był amatorem.
  2. ↑ Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.

Przypisy

  1. ↑ 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
  2. ↑ Quartet Earn Tour Cards. worldsnooker.com. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-10)]. (ang.).
  3. 1 2 Elliot Slessor 2013/2014. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-30)]. (ang.).
  4. ↑ Money List Updated after the 2014 World Championship. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-08)]. (ang.).
  5. 1 2 Elliot Slessor 2014/2015. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-08)]. (ang.).
  6. ↑ Selt suffers blip in fine season. Nuneaton News. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-13)]. (ang.).
  7. ↑ Selby reaches China Open snooker quarters. The Statesman. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-19)]. (ang.).
  8. ↑ World Rankings After 2015 World Championship. worldsnooker.com. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-05-07)]. (ang.).
  9. ↑ Elliot Slessor 2015/2016. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-29)]. (ang.).
  10. ↑ Slessor and Craigie Win EBSA Play-Offs. worldsnooker.com. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-19)]. (ang.).
  11. ↑ Elliot Slessor 2016/2017. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-13)]. (ang.).
  12. ↑ Mark Williams slams 'rubbish' performance after Coral Welsh Open exit. southwalesargus.co.uk. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-04-11)]. (ang.).
  13. ↑ Elliot Slessor 2019/2020. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-28)]. (ang.).
  14. ↑ Elliot Slessor 2020/2021. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-07-07)]. (ang.).
  15. ↑ Elliot Slessor 2023/2024. snooker.org. [dostęp 2024-09-26]. (ang.).

Bibliografia