Canini
| Canini |
| G. Fischer, 1817 |
|
 Szakal czaprakowy (Lupulella mesomelas) |
| Systematyka
|
| Domena
|
eukarionty |
| Królestwo
|
zwierzęta |
| Typ |
strunowce |
| Podtyp |
kręgowce |
| Gromada |
ssaki |
| Podgromada |
żyworodne |
| Infragromada |
łożyskowce |
| Rząd |
drapieżne |
| Rodzina |
psowate |
| Podrodzina |
Caninae |
| Plemię |
Canini |
| Typ nomenklatoryczny |
|
Canis Linnaeus, 1758 |
| Synonimy |
- Canini G. Fischer, 1817
- Caninorum: G. Fischer, 1817
- Canina: Goldfuss, 1820
- Canidae: J.E. Gray, 1821
- Canina: J.E. Gray, 1825
- Lupini Hemprich & Ehrenberg, 1832
- Caninæ: S.D.W., 1836
- Lupinae S.F. Baird, 1857
- Canina: Haeckel, 1866
- Lycaonina J.E. Gray, 1868
- Lupinæ J.E. Gray, 1869
- Caninae: Gill, 1872
- Lycaonidae: Rochebrune, 1883
- Canida: Haeckel, 1895
- Lupida: Haeckel, 1895
- Canes: Winge, 1895
- Cuoninae G.S. Miller, 1924
- Canoidea: Simpson, 1931
|
|
| Rodzaje |
|
17 rodzajów (w tym 7 wymarłych) – zobacz opis w tekście |
|
|
|
Canini – plemię ssaków drapieżnych z podrodziny Caninae w obrębie rodziny psowatych (Canidae). Psy różnią się od lisów większymi kłami i łamaczami, okrągłymi źrenicami, większą wytrzymałością w pogoni za zdobyczą, występowaniem stałej czołowej zatoki, szerszej czaszki, u większych psów obecny jest grzebień strzałkowy na potylicy.
Podział systematyczny
Do plemienia należą następujące rodzaje (9 rodzajów występujących współcześnie i 1 rodzaj wymarły po 1500 roku):
- Chrysocyon C.H. Smith, 1839 – pampasowiec – jedynym żyjącym współcześnie przedstawicielem jest Chrysocyon brachyurus (Illiger, 1815) – pampasowiec grzywiasty
- Dusicyon C.H. Smith, 1839 – wilczak – jedynym przedstawicielem był Dusicyon australis (Kerr, 1792) – wilczak falklandzki
- Speothos P.W. Lund, 1839 – pakożer – jedynym współcześnie występującym przedstawicielem jest Speothos venaticus (Lund, 1842) – pakożer leśny
- Atelocynus Cabrera, 1940 – wilczek – jedynym przedstawicielem jest Atelocynus microtis (P.L. Sclater, 1883) – wilczek krótkouchy
- Cerdocyon C.H. Smith, 1839 – majkong – jedynym współcześnie występującym przedstawicielem jest Cerdocyon thous (Linnaeus, 1766) – majkong krabożerny
- Lycalopex Burmeister, 1854 – nibylis
- Lupulella Hilzheimer, 1906
- Lycaon Brookes, 1827 – likaon – jedynym współcześnie występującym przedstawicielem jest Lycaon pictus (Temminck, 1820) – likaon pstry
- Cuon B.H. Hodgson, 1838 – cyjon – jedynym współcześnie występującym przedstawicielem jest Cuon alpinus (Pallas, 1811) – cyjon rudy
- Canis Linnaeus, 1758 – wilk
Opisano również rodzaje wymarłe w czasch prehistorycznych:
Kladogram podrodziny Caninae (kompilacja prac)
Identyfikatory zewnętrzne
(
takson):