Caron Butler

Caron Butler
Ilustracja
Butler 2026
Miami Heat
Asystent trenera
Pełne imię i nazwisko

James Caron Butler

Pseudonim

"Caronimo", "Tough Juice"

Data i miejsce urodzenia

13 marca 1980
Racine

Wzrost

201 cm

Masa ciała

103 kg

Kariera
Aktywność

2002–2016

Szkoła średnia

Washington Park (Racine)
Maine Central Institute (Pittsfield)

College

Connecticut (2000–2002)

Draft

2002, numer: 10
Miami Heat

James Caron Butler znany bardziej jako Caron Butler (ur. 13 marca 1980 w Racine, Wisconsin) – amerykański koszykarz, grający na pozycji niskiego skrzydłowego, mistrz NBA z 2011 roku, obecnie asystent trenera Miami Heat.

Życiorys

College

Butler uczęszczał do University of Connecticut. W swoim pierwszym roku w college'u zdobywał średnio 15,6 punktu i 7,6 zbiórki na mecz. W lecie po tym sezonie razem z reprezentacją narodową pojechał na mistrzostwa świata do lat 21, gdzie zdobyli złoty medal. Podczas swojego drugiego roku nauki na University of Connenticut zdobywał 20,3 punktu oraz 7,5 zbiórki na mecz i poprowadził swój zespół do Elite 8 w turnieju NCAA. Jednak pomimo zdobycia przez Butlera 32 punktów przegrali z Uniwersytetem Maryland. Po tym sezonie Butler zadeklarował się w drafcie do NBA.

NBA

Butler został wybrany z 10 numerem w drafcie w 2002 r. przez Miami Heat. W swoim pierwszym sezonie na parkietach NBA zdobywał średnio 15,4 punktu oraz 5,1 zbiórki na mecz. W następnym sezonie jego statystyki pogorszyły się - uzyskiwał statystyki na poziomie 9,2 punktu i 4,8 zbiórki na mecz. Powodem tego były kontuzje - w swoim drugim sezonie w NBA wystąpił jedynie w 68 meczach. Pod koniec tamtego sezonu wraz z Brianem Grantem i Lamarem Odomem został wymieniony za Shaquille O’Neal'a do Los Angeles Lakers.

W Los Angeles grał przez jeden rok. Zdobywał wtedy 15,5 punktu oraz 5,8 zbiórki na mecz. Po sezonie 2004/05 razem z Chucky Atkinsem został wymieniony za Kwame Browna oraz Larona Profita do Washington Wizards. Stał się częścią waszyngtońskiej "Big 3" (Wielkiej trójki), wcześniej złożonej z Gilberta Arenasa, Antawna Jamisona oraz Larry'ego Hughesa, którego zastąpił. Został tam nazwany przez trenera Ediego Jordana "Tough Juice" za swoją agresywną grę.

17 stycznia 2007 Butler trafił swojego pierwszego game-winnera w meczu przeciwko New York Knicks, zdobywając 2 punkty po wsadzie po podaniu DeShawna Stevensona 2,2 sekundy przed końcem spotkania, ustalając wynik na 99-98. Został nazwany Graczem Tygodnia Konferencji Wschodniej w dniach 15-21 stycznia 2006.

Jego najlepszym sezonem w NBA był sezon 2006/07, kiedy to zdobywał 19,1 punktu, 7,4 zbiórki i 3,7 asysty na mecz. Został też wybrany do rezerwy Konferencji Wschodniej w NBA All-Star Game w 2007 r. Był to jego pierwszy występ w Meczu Gwiazd.

Podczas meczu przeciwko Milwaukee Bucks pod koniec sezonu 2006/07 Butler złamał rękę. Kontuzja uniemożliwiła mu udział w playoffach, w których Wizards przegrali w pierwszej rundzie 4-0 z Cleveland Cavaliers.

W sezonie 2007/08 Butler ponownie został wybrany do drużyny Konferencji Wschodniej na Mecz Gwiazd, lecz z powodu kontuzji nie mógł w nim wystąpić. Zastąpił go na tym meczu Ray Allen. Przez kontuzje Butler zmuszony był opuścić 20 z ostatnich 35 meczów Wizards w sezonie. Powrócił do składu 13 marca (w swoje urodziny) i pomógł swojej drużynie pokonać Cleveland Cavaliers 101-99. Zdobył w tamtym meczu 19 punktów i 5 zbiórek podczas 42 minut spędzonych na parkiecie. W sezonie 2007/08 wystąpił w 58 meczach uzyskując średnio 20,3 punktu i 6,7 zbiórki na mecz. W sezonie 2008/09 wystąpił w 67 spotkaniach, zdobywając w nich średnio 20,8 punktu. Razem z LeBronem Jamesem są jedynymi zawodnikami w NBA, którzy przez dwa kolejne sezony zdobywali powyżej 20 punktów, 6 zbiórek i 4 asyst na mecz. Jedenastokrotnie przekraczał granice 30 punktów w meczu, tyle samo zdobył też double-double.

13 lutego 2010, razem z Brendanem Haywoodem i DeShawnem Stevensonem, został wymieniony do Dallas Mavericks, w zamian za Josha Howarda, Drewa Goodena, Jamesa Singletona i Quintona Rossa.

4 stycznia 2011 zostało ogłoszone, że Butler przejdzie operację na kontuzjowanym kolanie i opuści resztę sezonu 2010/11. Mavericks zdobywając mistrzostwo w tamtym sezonie, zadedykowali swoją drogę w play-offach Butlerowi.

9 grudnia 2011 Butler podpisał trzyletnią umowę z Los Angeles Clippers. W Clippers spędził dwa sezony i występując w pierwszej piątce pomógł drużynie dwukrotnie awansować do fazy play-off.

10 lipca 2013 Butler trafił, w ramach wymiany między trzema drużynami, do Phoenix Suns. 29 sierpnia 2013 został wytransferowny do Milwaukee Bucks w zamian za Ish Smitha i Wjaczesława Krawcowa. 22 listopada 2013, w meczu z Philadelphia 76ers, Butler uzyskał 38 punktów i miał 8 zbiórek. 27 lutego 2014 Bucks wykupili kontrakt Butlera, przez co stał się wolnym agentem.

1 marca 2014 Butler podpisał kontrakt z Oklahoma City Thunder.

15 lipca 2014 podpisał kontrakt z Detroit Pistons. 23 lipca 2015 roku związał się z klubem Sacramento Kings.

14 listopada 2020 został asystentem trenera Miami Heat.

Osiągnięcia

Na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.

Zawodnicze

NCAA
  • Uczestnik rozgrywek Elite Eight turnieju NCAA (2002)
  • Mistrz:
    • turnieju konferencji Big East (2002)
    • sezonu regularnego Big East (2002)
  • Koszykarz Roku Konferencji Big East (2002)
  • MVP turnieju Big East (2002)
  • Zaliczony do:
    • II składu All-American (2002 przez Sporting News)
    • I składu:
      • Big East (2002)
      • debiutantów Big East (2001)
    • III składu Big East (2001)
    • Galerii Huskies of Honor
NBA
Reprezentacja

Trenerskie

Statystyki

Legenda
M Mecze S5 Pierwsza piątka MPG Minuty na mecz
FG% Celność rzutów z pola 3P% Celność rzutów „za 3” FT% Celność rzutów wolnych
RPG Zbiórki na mecz APG Asysty na mecz SPG Przechwyty na mecz
BPG Bloki na mecz PPG Punkty na mecz

Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)

Sezon regularny

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2002/03 Miami 78 78 36,6 41,6% 31,8% 82,4% 5,1 2,7 1,8 0,4 15,4
2003/04 Miami 68 56 29,9 38,0% 23,8% 75,6% 4,8 1,9 1,1 0,2 9,2
2004/05 L.A. Lakers 77 77 35,7 44,5% 30,4% 86,2% 5,8 1,9 1,4 0,3 15,5
2005/06 Washington 75 54 36,1 45,5% 34,2% 87,0% 6,2 2,5 1,7 0,2 17,6
2006/07 Washington 63 63 39,3 46,3% 25,0% 86,3% 7,4 3,7 2,1 0,3 19,1
2007/08 Washington 58 58 39,9 46,6% 35,7% 90,1% 6,7 4,9 2,2 0,3 20,3
2008/09 Washington 67 67 38,6 45,3% 31,0% 85,8% 6,2 4,3 1,6 0,3 20,8
2009/10 Washington 47 47 39,4 42,2% 26,3% 87,7% 6,7 2,3 1,4 0,3 16,9
2009/10 Dallas 27 27 34,4 44,0% 34,0% 76,0% 5,4 1,8 1,8 0,3 15,2
2010/11 Dallas 29 29 29,9 45,0% 43,1% 77,3% 4,1 1,6 1,0 0,3 15,0
2011/12 L.A. Clippers 63 63 29,7 40,7% 35,8% 81,3% 3,7 1,2 0,8 0,1 12,0
2012/13 L.A. Clippers 78 78 24,1 42,4% 38,8% 83,3% 2,9 1,0 0,7 0,1 10,4
2013/14 Milwaukee 34 13 24,1 38,7% 36,1% 83,9% 4,6 1,6 0,7 0,3 11,0
2013/14 Oklahoma City 22 0 27,2 40,9% 44,1% 84,2% 3,2 1,2 1,1 0,3 9,7
2014/15 Detroit 78 21 20,8 40,7% 37,9% 90,2% 2,5 1,0 0,6 0,1 5,9
2015/16 Sacramento 17 1 10,4 42,4% 16,7% 83,3% 1,3 0,6 0,5 0,1 3,7
Razem 881 732 32,2 43,4% 34,8% 84,7% 5,0 2,3 1,3 0,2 14,1

Play-offy

Sezon Drużyna M S5 MPG FG% 3P% FT% RPG APG SPG BPG PPG
2004 Miami 13 13 39,3 38,6% 18,2% 82,5% 8,5 2,4 2,2 0,5 12,8
2006 Washington 6 6 43,7 41,6% 21,4% 82,8% 10,5 2,7 2,0 0,7 18,5
2008 Washington 6 6 41,0 46,0% 23,8% 87,1% 5,7 3,8 1,8 0,2 18,7
2010 Dallas 6 6 33,7 43,4% 30,4% 92,6% 5,8 1,3 1,5 0,8 19,7
2012 L.A. Clippers 10 10 26,8 35,9% 25,8% 75,0% 3,0 1,0 0,6 0,2 8,6
2013 L.A. Clippers 6 6 22,7 47,8% 25,0% 100% 2,7 0,0 0,3 0,3 8,5
2014 Oklahoma City 18 2 23,3 32,4% 35,6% 78,6% 3,2 0,8 0,3 0,1 6,3
Razem 65 49 31,4 39,9% 28,6% 83,8% 5,3 1,6 1,1 0,4 11,7

Rekordy w NBA

Statystyka Data Przeciwko Źródło
Punkty: 40 27 stycznia 2008 Milwaukee Bucks
Zbiórki: 16 27 stycznia 2006 Chicago Bulls
Asysty: 12 30 marca 2008 Los Angeles Lakers
Bloki: 2 27 razy —
Przechwyty: 7 2 razy —
Minuty: 56 15 stycznia 2010 Chicago Bulls
Na podstawie: nba.com