Alonzo Mourning

Alonzo Mourning
Ilustracja
#33
środkowy
Pełne imię i nazwisko

Alonzo Harding Mourning, Jr.

Pseudonim

Zo

Data i miejsce urodzenia

8 lutego 1970
Chasapeake

Wzrost

206 cm

Masa ciała

118 kg

Kariera
Aktywność

1992–2009

Szkoła średnia

Indian River (Chesapeake, Wirginia)

College

Georgetown (1988–1992)

Draft

1992, numer: 2
Charlotte Hornets

Strona internetowa

Alonzo „Zo” Harding Mourning Jr. (ur. 8 lutego 1970 w Chasapeake) – amerykański koszykarz, występujący na pozycji środkowego. Mistrz NBA z 2006, dwukrotnie wybrany najlepszym obrońcą roku ligi, siedmiokrotny uczestnik meczu gwiazd. Mistrz olimpijski i świata.

W 1988 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American.

Mourning studiował na Georgetown University, gdzie grał w uczelnianej drużynie Georgetown Hoyas. W drafcie 1992 został wybrany przez Charlotte Hornets z nr 2., tuż za Shaquillem O’Nealem. W debiutanckim sezonie został wybrany do pierwszej piątki debiutantów oraz zajął drugie miejsce w głosowaniu na debiutanta roku NBA. W Charlotte grał trzy sezony i w 1995 r. został przekazany do Miami Heat.

W czasie gry w Miami jeszcze bardziej rozwinął się jego talent – w 1999. Został wybrany do pierwszej piątki ligi, a w roku następnym do drugiej piątki NBA, a także do pierwszej piątki obrońców. Tutaj także zdobył dwa razy nagrodę obrońcy roku. W sezonie 1998/1999 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP rozgrywek zasadniczych, a w sezonie 1999/2000 zajął trzecie miejsce.

W trakcie sezonu 2000/2001 musiał wycofać się z zawodowej koszykówki z powodu choroby nerek (ogniskowe segmentowe stwardnienie kłębuszków nerkowych, jedna z postaci kłębuszkowego zapalenia nerek), ale powrócił na Mecz Gwiazd. Mimo iż podpisał kontrakt z New Jersey Nets, choroba postępowała i Zo musiał zawiesić swój status zawodnika. 19 grudnia 2003 poddał się zabiegowi przeszczepu nerki. Na dobre wrócił do koszykówki w sezonie 2004/2005, ponownie w drużynie Heat. Przyjęty entuzjastycznie przez fanów, przyczynił się do zdobycia pierwszego w historii klubu tytułu mistrza NBA, będąc wartościowym zmiennikiem Shaquille’a O’Neala.

Dwukrotnie reprezentował USA na Mistrzostwach Świata – w 1994 został mistrzem świata, zaś w 1990 zdobył brązowy medal. Występował także w Dream Teamie podczas Igrzysk w 2000, w Sydney, gdzie drużyna USA zdobyła złoty medal.

W 2002 wystąpił w filmie Magiczne buty.

22 stycznia 2009 podjął decyzję o zakończeniu kariery.

Pracując w Miami Heat na stanowisku wiceprezydenta ds. programu zawodników zdobył tytuły mistrzowskie w 2012 i 2013 roku.

Osiągnięcia

Na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej.

NCAA

  • Mistrz turnieju Big East (1989)
  • 2-krotny finalista turnieju Big East (1991, 1992)
  • MVP turnieju Big East (1992)
  • Zawodnik Roku Konferencji Big East (1992)
  • Obrońca Roku:
  • Zaliczony do:
    • I składu:
      • All-American (1992)
      • Big East (1990, 1992)
    • II składu:
      • All-American (1990)
      • Big East (1989)
    • III składu Big East (1991)
  • Lider NCAA w blokach (1989)

NBA

Reprezentacja

  • Mistrz:
  • Wicemistrz igrzysk dobrej woli (1990)
  • brąz Brązowy medalista mistrzostw świata (1990)
  • 2-krotny Atleta Roku - USA Basketball Male Athlete of the Year (1990, 2000)
  • Lider igrzysk olimpijskich w blokach (2000)

Inne