okaz z Włoch | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
KPb2Cl5 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3 |
| Przełam |
półmuszlowy |
| Pokrój kryształu |
blaszkowy, wydłużony |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
4,77 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta, zielonawa, biała; bezbarwny |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
diamentowy, tłusty |
| Współczynnik załamania |
2,004–2,024 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,020 |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.AA.55 |
Challacolloit – bardzo rzadki minerał z klasy halogenków.
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju blaszkowym i wydłużonym. Występuje w formie skorup i botryoidalnych agregatów. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym. Posiada biała rysę oraz diamentowy bądź tłusty połysk. Jest izostrukturalny z hephaistositem oraz radioaktywny.
Jest minerałem występującym w środowiskach hydrotermalnych, szczególnie w epitermalnych złożach srebra. Może również powstawać jako sublimat w pobliżu fumaroli wulkanicznych. Towarzyszą mu głównie cotunnit, boleit, pseudoboleit, hemimorfit, anglezyt, nitratin, anhydryt, fluoryt, kwarc, caracoit, uklonskovit, pseudocotunnit, bizmutynit, galena, halit, steropesit oraz cannizzaryt. Spotykany jedynie w Chile (Antofagasta, Tarapacá), we Włoszech (Kampania, Sycylia), Japonii (Kagoshima) i Rosji (Kamczatka, Obwód sachaliński).