| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przyczyna śmierci | |
| Zawód, zajęcie | |
| Małżeństwo |
Dolly Wiseman (od 1974 do śmierci) |
| Dzieci |
Brandon, Jason i Darren |
Chuck Boyd (ur. 1942, zm. 1991) – amerykański fotograf rock and rollowy, pracujący w Los Angeles w stanie Kalifornia w latach 60. i 70. XX wieku.
Miłość do fotografii u Boyda zrodziła się, kiedy w wieku 13 lat dostał od matki aparat fotograficzny jako prezent. Mając 16 lat poszedł pracować do stacji radiowej KRLA w Los Angeles, aby promować artystów.
Boyd rozpoczął swoją karierę na początku lat 60., pracując wówczas dla czasopisma Tiger Beat. W 1967, Buck Munger, niezależny producent muzyczny i krajowy dyrektor ds. promocji Sunn Amplifiers, zatrudnił Boyda jako oficjalnego fotografa firmy. W trakcie pracy z Mungerem, Boyd miał okazję sfotografować występy Cream, Eltona Johna, Led Zeppelin, KISS i wielu innych artystów z przełomu lat 60. i 70. Robiąc zdjęcia dla firmy, Boyd miał cały czas dostęp do sceny. Według Bucka, Chuck był najbardziej zaufanym i najbardziej lubianym fotografem w biznesie rozrywkowym.
Boyd był przyjacielem Jimmy’ego Page’a, którego poznał z czasów grupy Yardbirds. Page wręczył Boydowi wersję test pressing albumu Led Zeppelin, mówiąc mu, że znajdują się w nim „bezużyteczne rzeczy”. Te „bezużyteczne rzeczy” brzmiały bardzo dobrze dla Boyda. Chuck miał pełny dostęp do grupy – od ich przebieralni, sceny, aż po studio nagrań. Boyd był jedną z osób, którą darzyli zaufaniem. Z tego też powodu, miał on możliwość wykonania wielu fotografii zespołu z 1969 i 1970.
Boyd był fotoreporterem, nie paparazzo. Artyści zaufali mu ze względu na to, że nie publikował ich kompromitujących zdjęć. Posiadał fotografie żony George’a Harrisona na trasie koncertowej Erica Claptona, fotografie niektórych bardzo popularnych gwiazd rocka zażywających heroinę, a także pomieszane ciała na łóżku Keitha Moona. Boyd wszystko fotografował, ale nigdy nie stracił przez innych zaufania; przez lata swojej kariery odrzucił dużo pieniędzy ze względu na to, żeby chronić osoby, które uważał za przyjaciół.
Członkowie z Wrinkle, zespołu muzycznego nazwanego przez Johna Entwistle’a (basistę z The Who), byli najbliższymi przyjacielami Boyda. Poznał ich w Los Angeles, a potem wyjechał z nimi do Portland, gdzie ich producentem był Buck Munger. Boyd wyruszył w trasę koncertową jako road manager i zamieszkiwał w domu perkusisty przez kilka lat.
Kiedy Boyd zadecydował ujawnić swoją homoseksualność, członkowie grupy Wrinkle byli pierwszymi osobami, którym zaufał i byli jego przyjaciółmi do śmierci w 1991.
Boyd wykonał ponad 30 tys. zdjęć artystów rock and rolla z lat 60. i 70. Po jego śmierci w 1991, jego fotografie zgubiły się na niemal dwadzieścia lat. Na przełomie tych dekad, Boyd sfotografował wiele zespołów i wykonawców, jak The Beatles, Jimiego Hendrixa, Boba Dylana, Led Zeppelin, The Rolling Stones, Jerryego Garcia, Raya Charlesa, Chucka Berry’ego, Jima Morrisona, Carlosa Santana, Franka Zappę, Simon and Garfunkel, The Who, Fleetwood Mac, Janis Joplin, Toma Petty’ego, Grateful Dead, Beach Boys czy nawet Queen. Po odnalezieniu kolekcji Boyda, jest ona dostępna publicznie od 2010.
Jego fotografie przedstawiają gwiazdy rock and rolla występujące na scenie, a także w życiu codziennym. Przez swoich rówieśników uważany był najlepszym fotografem w historii rock and rolla.
W 2012 ukazała się książka Forever Young. The Rock and Roll Photography of Chuck Boyd będąca zbiorem wielu zdjęć z czasów jego kariery. Autorem jest historyk muzyki – Jeffrey Schwartz.
Fotografie Chucka są swoistym wehikułem czasu, dokumentujące narodziny rock and rolla na Wschodnim Wybrzeżu. W trakcie jego pierwszej profesjonalnej wizyty fotografa na występie dla KRLA Beat, Chuck był świadkiem metamorfozy społeczeństwa, kultury i muzyki w połowie lat 60. XX w. w Los Angeles.
Mimo że był gejem, w 1974 ożenił się z Dolly Wiseman – był z nią aż do śmierci. Mają trzech synów: Brandona (który jest muzykiem w zespole Incubus), Jasona (główny wokalista zespołu Audiovent) i Darrena.
Użyczył głosu jako lektor w siedemnastu filmach o edukacji seksualnej.
Pod koniec lat 70. XX w. Boyd zaraził się na HIV. Jego stan zdrowia pogorszył się w latach 80., przez co zrezygnował z pracy fotografa. Zmarł w 1991.
Albumy i box sety, w których zostały wykorzystane fotografie Boyda.
| Rok | Tytuł | Rola | Źródło |
|---|---|---|---|
| 1974 | Masakra w San Francisco | Pomocnik Slaughtera | |
| 1975 | The Specialist | Arthur Farley | |
| Dr. Minx | Fred Thomas | ||
| 1978 | The Fifth Floor | Douglas Crawford | |
| 1990 | Predator 2 | Reporter |
| Rok | Tytuł | Tytuł odcinka | Rola | Źródło |
|---|---|---|---|---|
| 1975 | Starsky i Hutch | „Pariah” | Oficer | |
| 1977 | Barnaby Jones | „Anatomy of Fear” | Stan Warren |
Informacje na temat zdjęć zespołów bądź artystów (wraz z dokładnymi datami i miejscami), które wykonał Boyd, zostały opracowane według kilku źródeł.