Cyfrowy obywatel

Cyfrowy obywatel (także: obywatel cyfrowy) – osoba, która posiada umiejętności i wiedzę umożliwiające odpowiedzialne, etyczne i skuteczne korzystanie z technologii cyfrowych oraz aktywne uczestnictwo w życiu społecznym, kulturalnym i politycznym w przestrzeni internetowej.

Definicja

Obywatelstwo cyfrowe to odpowiedzialne i pełne szacunku korzystanie z technologii w celu uczestniczenia w życiu online, znajdowania wiarygodnych źródeł oraz ochrony i promowania praw człowieka. Uczy umiejętności komunikowania się, współpracy i pozytywnego działania na dowolnej platformie internetowej. Uczy również empatii, ochrony prywatności i środków bezpieczeństwa zapobiegających naruszeniom danych i kradzieży tożsamości. Według innych źródeł obywatelstwo cyfrowe to związek łączący użytkowników i twórców świata cyfrowego oraz wynikająca z niego postawa świadomego i odpowiedzialnego tworzenia i używania nowych technologii z korzyścią dla siebie i społeczeństwa.

Rodzaje uczestnictwa cyfrowego

Osoby określające siebie jako obywateli cyfrowych często korzystają z technologii informatycznych na szeroką skalę – tworzą blogi, korzystają z sieci społecznościowych i uczestniczą w dziennikarstwie internetowym. Chociaż obywatelstwo cyfrowe zaczyna się wtedy, gdy dziecko, nastolatek lub dorosły zakłada adres e-mail, publikuje zdjęcia w sieci, korzysta z handlu elektronicznego w celu kupowania towarów online i/lub uczestniczy w dowolnej funkcji elektronicznej B2B lub B2C, proces stawania się obywatelem cyfrowym wykracza poza prostą aktywność w Internecie.

Istnienie obywatela cyfrowego jest konieczne, aby promować równe szanse ekonomiczne i zwiększać udział w życiu politycznym. W ten sposób technologia cyfrowa pomaga obniżyć bariery wejścia i uczestnictwa w życiu społecznym jako obywatele.

Obywatele cyfrowi posiadają wszechstronną wiedzę na temat obywatelstwa cyfrowego, które oznacza właściwe i odpowiedzialne zachowanie podczas korzystania z technologii. Ponieważ obywatelstwo cyfrowe ocenia jakość reakcji jednostki na przynależność do społeczności cyfrowej, często wymaga ono udziału wszystkich członków społeczności, zarówno widocznych, jak i mniej widocznych. W dużej mierze bycie odpowiedzialnym obywatelem cyfrowym obejmuje znajomość technologii cyfrowych, etykietę, bezpieczeństwo w sieci i świadomość różnicy między informacjami prywatnymi a publicznymi. Rozwój cyfrowego uczestnictwa obywateli można podzielić na dwa główne etapy:

Pierwszy etap odbywa się poprzez rozpowszechnianie informacji, które obejmuje własne podkategorie:

Drugim etapem cyfrowego uczestnictwa obywateli jest debata obywatelska, która pozwala ocenić, jaki rodzaj uczestnictwa i jaką rolę odgrywają obywatele, próbując zainicjować jakąś zmianę polityki.

Oprócz braku udokumentowanego wsparcia dla technologii, których bezpieczeństwo dla obywateli można udowodnić, OECD zidentyfikowała pięć problemów utrudniających zaangażowanie obywateli w życie online:

  1. Skala: W jakim stopniu społeczeństwo może pozwolić, aby głos każdej jednostki został usłyszany, ale jednocześnie nie zaginął w masowej debacie? Może to stanowić ogromne wyzwanie dla rządu, który może nie wiedzieć, jak słuchać i reagować na każdą indywidualną wypowiedź.
  2. Możliwości: W jaki sposób technologia cyfrowa może zapewnić obywatelom więcej informacji na temat kształtowania polityki publicznej? Obywatele nie mają możliwości prowadzenia ze sobą debaty, co mogłoby świadczyć o aktywnym obywatelstwie.
  3. Spójność: Rząd musi jeszcze opracować bardziej całościowy program tworzenia polityki i wykorzystać metody projektów, aby lepiej zbierać informacje od obywateli na każdym etapie cyklu tworzenia polityki.
  4. Ocena: W XXI wieku bardziej niż kiedykolwiek wcześniej istnieje potrzeba ustalenia, czy zaangażowanie online może pomóc w osiągnięciu celów zarówno obywatela, jak i rządu.
  5. Zaangażowanie: Czy rząd jest zobowiązany do analizowania i wykorzystywania opinii obywateli? W jaki sposób można regularnie weryfikować ten proces?

Zaangażowanie młodzieży

Specjaliści i specjalistki od edukacji starają się formułować przejrzyste wskazówki dla osób współpracujących z młodzieżą pod kątem stawania się przez tę grupę obywatelami i obywatelkami cyfrowymi. M.in. wskazują, że należy zachęcać uczniów do korzystania z technologii, promując jednocześnie odpowiedzialne i etyczne obywatelstwo cyfrowe. Należy położyć nacisk na edukację dotyczącą szkodliwych wirusów i innego złośliwego oprogramowania, aby chronić zasoby. Uczeń może odnieść sukces jako obywatel cyfrowy przy pomocy nauczycieli, rodziców i doradców szkolnych. Różne programy edukacyjne zawierają również listy kompetencji, których nabycie wspiera proces stawania się cyfrowym obywatelem, są to przede wszystkim:

Integracja. Jestem otwarty na wysłuchanie i z szacunkiem uznaję różne punkty widzenia. W kontaktach z innymi w sieci podchodzę z szacunkiem i empatią.

Poinformowanie. Oceniam dokładność, perspektywę i ważność treści zamieszczanych w mediach cyfrowych i mediach społecznościowych.

Zaangażowanie. Wykorzystuję technologię i kanały cyfrowe do angażowania się w sprawy obywatelskie, rozwiązywania problemów i działania na rzecz dobra w społecznościach fizycznych i wirtualnych.

Zrównoważenie. Podejmuję świadome decyzje dotyczące priorytetów w rozplanowywaniu czasu i aktywności online i offline.

Bezpieczeństwo. Jestem świadomy swoich działań w sieci i wiem, jak zachować bezpieczeństwo oraz tworzyć bezpieczne przestrzenie dla innych w sieci.

Zasady obywatelstwa cyfrowego

Obywatelstwo cyfrowe to termin określający właściwe i odpowiedzialne korzystanie z technologii przez użytkowników. Mike Ribble opracował trzy zasady, które mają nauczyć użytkowników technologii odpowiedzialnego korzystania z niej, aby stali się obywatelami cyfrowymi: szacunek, edukacja i ochrona. Każda zasada zawiera trzy z dziewięciu elementów obywatelstwa cyfrowego:

  1. Dostęp cyfrowy: Jest to prawdopodobnie jedna z najistotniejszych przeszkód w byciu obywatelem cyfrowym. Jednak ze względu na status społeczno-ekonomiczny, lokalizację i niepełnosprawności, niektóre osoby (również w szkołach) mogą nie mieć dostępu cyfrowego.
  2. Gospodarka elektroniczna: uświadomienie użytkownikom, że znaczna część gospodarki jest regulowana online. Zajmuje się również zrozumieniem zagrożeń i korzyści związanych z zakupami online, korzystaniem z kart kredytowych online itd. Oprócz zalet i legalnych działań istnieją również niebezpieczne działania, takie jak nielegalne pobieranie plików, hazard, handel narkotykami, pornografia, plagiat itd.
  3. Komunikacja cyfrowa: zrozumienie różnorodności mediów komunikacji online, takich jak poczta elektroniczna, komunikatory internetowe, Facebook Messenger itd. Z każdym medium wiążą się pewne standardy etykiety.
  4. Umiejętności cyfrowe: dotyczą rozumienia, w jaki sposób korzystać z różnych urządzeń cyfrowych. Na przykład, jak poprawnie wyszukiwać coś za pomocą wyszukiwarki, a jak w internetowej bazie danych. Często wiele instytucji edukacyjnych oferuje pomoc w kształtowaniu kompetencji cyfrowych jednostek.
  5. Etykieta cyfrowa: oczekuje się, że różne media będą wymagały stosowania różnorodnych zasad etykiety. Niektóre media wymagają bardziej odpowiedniego zachowania i języka niż inne.
  6. Prawo cyfrowe: Dotyczy egzekwowania prawa w przypadku nielegalnego pobierania plików, plagiatu, hakowania, tworzenia wirusów, wysyłania spamu, kradzieży tożsamości, cyberprzemocy itp.
  7. Prawa i obowiązki cyfrowe: Jest to zbiór praw przysługujących obywatelom cyfrowym, takich jak prywatność i wolność słowa.
  8. Higiena cyfrowa: Obywatele cyfrowi muszą być świadomi obciążenia fizycznego, jakie na ich organizm wywiera korzystanie z Internetu. Muszą pamiętać, by nie uzależnić się nadmiernie od Internetu, gdyż może to powodować problemy takie jak zmęczenie oczu, bóle głowy i stres.
  9. Bezpieczeństwo cyfrowe: obywatele muszą podejmować środki bezpieczeństwa, np. stosować bezpieczne hasła, chronić się przed wirusami, tworzyć kopie zapasowe danych itd.

Podobne elementy wskazane są w polskim raporcie z Ogólnopolskiego Badania Higieny Cyfrowej, przeprowadzonego przez Instytut Cyfrowego Obywatelstwa, a także w międzynarodowym programie Be Internet Awesome, który w Polsce pod nazwą Asy Internetu prowadzi Fundacja Szkoła z Klasą.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Karen Mossberger: Digital citizenship: the internet, society, and participation. Cambridge, Mass.: MIT Press, 2008. ISBN 978-0-262-28028-0. OCLC 181030871.
  2. 1 2 Arne Hintz: Digital citizenship in a datafied society. Cambridge, UK: 2019, s. 43. ISBN 978-1-5095-2716-8. OCLC 1028901550.
  3. 1 2 Jack Balkin. The Three Laws of Robotics in the Age of Big Data. „Faculty Scholarship Series”, 2017-01-01. (ang.).
  4. ↑ Engin F. Isin: Being digital citizens. Wyd. 2nd. London, United Kingdom: Rowman & Littlefield Publishing Group, 2020, s. 17. ISBN 978-1-78661-447-6. OCLC 1133661431.
  5. ↑ Fundacja [online], Instytut Cyfrowego Obywatelstwa [dostęp 2024-11-09] (pol.).
  6. ↑ PROTOKÓŁ z XLV posiedzenia Rady do Spraw Cyfryzacji, które odbyło się 27 stycznia 2023 roku, o godzinie 13:00 w formie wideokonferencji. [online], 27 stycznia 2023, s. 7.
  7. ↑ Are you a digital citizen? [online], 22 lipca 2005 [dostęp 2024-11-24] (ang.).
  8. ↑ The Problem Stated with the Assistance of Alfred Marshall. W: T.H. Marshall: Citizenship and Social Class. London: Pluto Perspectives, January 1987, s. 3–51. ISBN 978-0745304762.
  9. ↑ Filip Żyro, Cyfrowy Obywatel – jak załatwiać sprawy urzędowe online? [online], Sektor 3.0, 24 czerwca 2020 [dostęp 2024-11-24].
  10. ↑ Ershi Qi: The 19th International Conference on Industrial Engineering and Engineering. Springer, 2013-06-03, s. 742. ISBN 978-3-642-37270-4.
  11. ↑ Jason B. Ohler: Digital Community, Digital Citizen. SAGE Publications, 2010-08-31, s. 25. ISBN 978-1412971447.
  12. ↑ Digital Citizenship. Virtual Library. [dostęp 2018-11-05].
  13. ↑ Nine Elements of Digital Citizenship – Mike Ribble. Choraltech, 2017-09-10. [dostęp 2019-10-29].
  14. ↑ Mike Ribble: Digital Citizenship in Schools. Washington DC: International Society of Technology in Education, 2007, s. 157.
  15. ↑ Restoring Trust in Government: The Potential of Digital Citizen Participation.
  16. ↑ Restoring Trust in Government: The Potential of Digital Citizen Participation.
  17. ↑ Talitha Dubow. Civic Engagement: How can digital technologies underpin citizen-powered democracy?. „RAND Corporation”, s. 25, March 2017.
  18. ↑ Hilde A.M. Voorveld. Engagement with Social Media and Social Media Advertising: The Differentiating Role of Platform Type. „Journal of Advertising”. 47 (1), s. 38–54, 2018-01-02. DOI: 10.1080/00913367.2017.1405754. ISSN 0091-3367.
  19. ↑ Promise and Problems of E-Democracy: Challenges of Online Citizen Engagement. Paris: OECD, 2003, s. 162. ISBN 92-64-01948-0.
  20. ↑ Be Internet Awesome – program kompetencji cyfrowych dla dzieci [online], PL [dostęp 2024-11-24].
  21. ↑ Help Kids Become Responsible Digital Citizens.
  22. ↑ O programie Asy Internetu [online], Fundacja Szkoła z Klasą [dostęp 2024-11-24].
  23. ↑ Deepening the Ways We Engage Youth as (Digital) Citizens. Educator Innovator. [dostęp 2023-05-17]. (ang.).
  24. ↑ Digital citizenship is more important than ever [online] [dostęp 2018-10-22].
  25. ↑ Nine Elements. Digital Citizenship. [dostęp 2018-10-22].
  26. ↑ Digital Citizenship in Schools – Excerpt.
  27. ↑ Magdalena Bigaj i inni, Higiena cyfrowa dorosłych użytkowniczek i użytkowników internetu w Polsce Raport z Ogólnopolskiego Badania Higieny Cyfrowej 2022, 2023, s. 8, ISBN 978-83-965447-2-8.
  28. ↑ Młodzi w sieci. Nałóg w zasięgu kciuka [WYWIAD] [online], Onet Wiadomości, 5 listopada 2019 [dostęp 2024-11-26].
  29. ↑ Chodzisz do łóżka z telefonem? Będziesz gorszym pracownikiem i kochankiem [online], Spider's Web, 14 marca 2023 [dostęp 2024-11-26].
  30. ↑ Postaw na cyfrowe obywatelstwo. Scenariusze zajęć dla szkół ponadpodstawowych [online], Fundacja Szkoła z Klasą [dostęp 2024-11-26] (pol.).
  31. ↑ Weź udział w programie Asy Internetu [online], Fundacja Szkoła z Klasą [dostęp 2024-11-26] (pol.).
  32. ↑ Asy Internetu [online], Asy Internetu [dostęp 2024-11-26] (pol.).