Diaperis bifida

Diaperis bifida – gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych i podrodziny borzewkowatych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1985 roku przez Charlesa A. Triplehorna i Martina J.D. Brendella na łamach „The Coleopterists Bulletin”. Jako miejsce typowe wskazana została Chapada dos Guimerãs w brazylijskim Mato Grosso.

Chrząszcz o szeroko-owalnym, silnie wysklepionym ciele długości od 5,3 do 5,6 mm i szerokości od 3,5 do 3,6 mm. Głowa jest rudobrązowa. U samca powierzchnię ma drobno, poprzecznie pomarszczoną, po bokach skąpo i grubo punktowaną, między oczami silnie wklęśniętą. U samicy czoło jest wypukłe, a powierzchnia głowy wszędzie lśniąca, skąpo i grubo punktowana. Policzki u samca silnie, a u samicy słabiej wystają ponad nasadami czułków. Nadustek samca odznacza się wydatnym guzkiem na przedzie. Czułki są brunatnoczarne z rudobrązowymi trzema pierwszymi członami. Długość rudobrązowego, drobno i skąpo punktowanego przedplecza wynosi 0,7 jego szerokości. U samca przednia jego krawędź jest dwufalista i pośrodku rozwidlona, a za nią występuje wyraźny wcisk, u samicy takich modyfikacji brak. Kąty przedplecza u obu płci są rozwarte a boki łukowate. Pokrywy są rudobrązowe w przedniej trzeciej części i czarne w części pozostałej. Międzyrzędy mają płaskie, skąpo, drobno, bezładnie punktowane. Spód ciała jest rudobrązowy, grubo i bardzo skąpo punktowany.

Owad neotropikalny, endemiczny dla Brazylii, znany tylko z miejsca typowego.

Przypisy