| Imię i nazwisko |
Douglas Watkins |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Przyczyna śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Art Blakey, Horace Silver, Sonny Rollins, Hank Mobley, Lee Morgan, Red Garland, Charles Mingus, Donald Byrd, Kenny Burrell |
Doug Watkins, właśc. Douglas Watkins (ur. 2 marca 1934 w Detroit, zm. 5 lutego 1962 w Holbrook) – amerykański kontrabasista jazzowy.
W wieku 22 lat wystąpił z Sonnym Rollinsem na jego płycie Saxophone Colossus. Następnie został członkiem oryginalnego składu zespołu Arta Blakeya Jazz Messengers. Po odejściu stamtąd wraz z Horace’em Silverem występował w zespole Silvera.
W 1958 wziął udział w europejskim tournée Donalda Byrda, podczas którego nagrał dwie płyty.
Zginął w wypadku drogowym. Prowadząc samochód zasnął na kierownicą i zderzył się z nadjeżdżającą ciężarówką. Jadący z nim muzycy Roland Hanna i Bill Hardman przeżyli.
Przyjacielem Watkinsa był inny wybitny kontrabasista Paul Chambers. Byli do siebie podobni i często uważano ich za kuzynów.
Watkins nagrał tylko dwie płyty jako lider. Na drugiej z nich, Soulnik zagrał na wiolonczeli, a na kontrabasie zastąpił go Herman Wright.
z the Prestige All Stars