Efrem Syryjczyk

Święty
Efrem Syryjczyk

‏ܐܦܪܝܡ ܣܘܪܝܝܐ‎

diakon Wyznawca doktor Kościoła święty mnich
Mozaika przedstawiająca Efrema (XI wiek)
Data i miejsce urodzenia	ok. 306 Nisibis
Data i miejsce śmierci	9 czerwca 373 Edessa
Czczony przez	Kościół katolicki, Cerkiew prawosławną
Wspomnienie	9 czerwca, 28 stycznia 10 lutego
Atrybuty	księga, zwój, krowa
Patron	duchowych przywódców
Szczególne miejsca kultu	Syria
Multimedia w Wikimedia Commons

Zobacz kolekcję cytatów Efrem Syryjczyk w Wikicytatach

Efrem Syryjczyk, św. Efrem (syr. ‏ܐܦܪܝܡ ܣܘܪܝܝܐ‎, Ap̄rêm Sûryāyā; gr. Ἐφραίμ ὁ Σῦρος, Efraim ho Syros; łac. Ephraem Syrus, cs. преподобный Ефре́м Си́рин; ur. ok. 306 w Nisibis, zm. 9 czerwca 373 w Edessie) – kaznodzieja, diakon, poeta, komentator Pisma Świętego, piszący w języku syryjskim, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca, święty mnich i Doktor Kościoła, zaliczany do wielkich Ojców Kościoła oraz pustyni, przez swoją działalność poetycko-teologiczną kojarzony zwłaszcza z Wielkim Postem.

Życiorys

Urodził się około 306 roku w najprawdopodobniej w Nisibis. Został wychowany w duchu chrześcijańskim, informacje o pogańskim ojcu należy odrzucić. Wpływ na jego rozwój duchowy miał przede wszystkim Jakub z Nisibis. W 363 roku udał się do Edessy, by założyć tam szkołę teologiczną, w której wykształcił między innymi Zenobiusza z Gizerty. Mimo, że propagował pustelniczy styl życia, sam takowego nie prowadził, skupiając się na duszpasterstwie. Historia o jego podróży do mnichów egipskich jest legendarna, natomiast istnieje prawdopodobieństwo jego spotkania z Bazylim Wielkim w Cezarei. Zmarł 9 czerwca 373 roku w Edessie.

Twórczość i poglądy

Jego dzieła były tłumaczone na kilka języków, jednak oryginalnie pisał je po syryjsku. Był bardzo płodnym pisarzem, ponieważ miał stworzyć ponad trzy miliony wierszy i ponad tysiąc kazań.

Lista:

• „Contra haereses ad Hypatium” i „Contra haereses ad Domnum” – krytyka nauk Maniego, Marcjona i Bardesanesa
• „Hymny przeciw heretykom”
• „Hymny o wierze”
• „Hymny o Raju”
• „O Panu naszym”
• „Mowy o wierze”
• „List do Publiusza”
• „Hymny przeciw Julianowi Apostacie”
• „Komentarz do Księgi Rodzaju i Wyjścia”
• „Komentarz do Hioba”
• „Komentarz do czterech Ewangelii zebranych w jedno”
• „Komentarz do Dz”
• „Komentarze do listów św. Pawła”

Prócz tego pisał liczne hymny liturgiczne, a także hymny o świętych. Swoje poglądy teologiczne bazował przede wszystkim na znajomości Pisma Świętego. Ze względu na swoje oddanie Matce Bożej został nazwany „Doktorem Maryjnym”. Porównywał jej czystość i bezgrzeszność do Jezusa i zestawiał ją z Ewą. W polemikach z heretykami i poganami bronił idei wolnej woli i jedności Kościoła.

Kult

Efrem został ogłoszony doktorem Kościoła przez papieża Benedykta XV.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest w dzienną rocznicę śmierci (9 czerwca). Cerkiew prawosławna wspomina świętego mnicha 28 stycznia (10 lutego według kalendarza gregoriańskiego).

Jego atrybutami są księga, zwój i krowa.

Zobacz też

• Kult świętych
• Modlitwa za wstawiennictwem świętego
• Święci i błogosławieni Kościoła katolickiego
• Święci prawosławni

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Efrem Syryjczyk, Opera omnia... w bibliotece Polona