| Pełne imię i nazwisko |
Egil Roger Olsen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Egil Roger Olsen (ur. 22 kwietnia 1942 w Fredrikstad) – trener piłkarski i były norweski piłkarz, były reprezentant kraju.
Olsen rozpoczynał karierę w klubie Østsiden. W 1965 przeszedł do znanego w całej Norwegii klubu Vålerenga Fotball. Po trzech latach gry w 1968 przeszedł do Sarpsborg FK.
Od 1972 łączył pracę trenera z grą w piłkę, w klubach Frigg i Hasle-Løren, w którym to w 1975 zakończył karierę piłkarską.
Olsen zadebiutował w barwach Norwegii 11 października 1964 w przegranym 0:2 spotkaniu z Danią.
Olsen zagrał w eliminacjach do Mistrzostw Świata 1966 (2 spotkania). Wystąpił również w kwalifikacjach do Mistrzostw Europy 1972 (4 spotkania).
Po raz ostatni w drużynie narodowej wystąpił 27 października 1971 w przegranym 0:4 starciu z Węgrami. Łącznie Olsen w latach 1964–1971 rozegrał w drużynie norweskiej 16 spotkań.
| Mecze i gole w reprezentacji | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| # | Data | Miasto | Przeciwnik | Gol | Wynik | Rozgrywki |
| 1. | 11.10.1964 | Kopenhaga | 0:2 | Mistrzostwa Nordyckie | ||
| 2. | 08.11.1964 | Luksemburg | 2:0 | El. MŚ 1966 | ||
| 3. | 11.11.1964 | Paryż | 0:1 | El. MŚ 1966 | ||
| 4. | 19.05.1965 | Bergen | 7:0 | towarzyski | ||
| 5. | 13.05.1970 | Oslo | 0:2 | towarzyski | ||
| 6. | 17.06.1970 | Bergen | 2:0 | Mistrzostwa Nordyckie | ||
| 7. | 20.07.1970 | Reykjavík | 0:2 | towarzyski | ||
| 8. | 13.09.1970 | Oslo | 2:4 | Mistrzostwa Nordyckie | ||
| 9. | 23.09.1970 | Kopenhaga | 1:0 | Mistrzostwa Nordyckie | ||
| 10. | 07.10.1970 | Oslo | 1:3 | El. ME 1972 | ||
| 11. | 11.11.1970 | Lyon | 1:3 | El. ME 1972 | ||
| 12. | 15.11.1970 | Sofia | 1:1 | El. ME 1972 | ||
| 13. | 21.07.1971 | Stavanger | 2:1 | towarzyski | ||
| 14. | 08.08.1971 | Malmö | 0:3 | Mistrzostwa Nordyckie | ||
| 15. | 25.08.1971 | Helsinki | 1:1 | Mistrzostwa Nordyckie | ||
| 16. | 27.10.1971 | Budapeszt | 0:4 | El. ME 1972 | ||
Olsen był menedżerem reprezentacji Norwegii od 1990 do 1998, prowadząc ją do finałów Mistrzostw Świata w 1994 i 1998.
W czerwcu 1999 Olsen pojawił się w angielskiej piłce nożnej, kiedy został mianowany menedżerem Wimbledonu. Stał się w ten sposób pierwszym Norwegiem, który trenował w Premier League. Pozostał na stanowisku przez niecały rok i został zwolniony tuż przed spadkiem klubu z Premier League.
19 maja 2007 Olsen odrzucił ofertę zarządzania reprezentacją Iraku, powołując się na napięty harmonogram. Jednak prezydent irackiej federacji piłki nożnej obiecał, że nie zrezygnuje z jego podpisu i 17 września Olsen podpisał trzyletni kontrakt. W lutym 2008 roku Irak zwolnił Olsena.
14 stycznia 2009 ogłoszono, że Olsen ponownie poprowadzi reprezentację Norwegii w okresie przejściowym, dopóki nie zostanie znaleziony następca Åge Hareide.
W swoim pierwszym meczu pod jego kierownictwem pokonali Niemcy 1:0 w towarzyskim meczu wyjazdowym w Düsseldorfie. To pierwsze zwycięstwo Norwegii nad Niemcami od Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1936 w Berlinie.
27 września 2013 Olsen zgodził się zrezygnować z funkcji trenera po porażce w eliminacjach do Mistrzostw Świata u siebie ze Szwajcarią.