FJ-2 Fury w barwach US Marines | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
North American |
| Typ |
pokładowy samolot odrzutowy |
| Załoga |
1 |
| Historia | |
| Data oblotu |
27 grudnia 1951 |
| Wycofanie ze służby |
1962 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1 silnik General Electric J47-GE-2 turbojet |
| Ciąg |
26,7 kN |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
11,31 m (dla FJ-2) |
| Długość |
11,45 m (dla FJ-2) |
| Wysokość |
4,14 m (dla FJ-2) |
| Powierzchnia nośna |
26,7 m²(dla FJ-2) |
| Masa | |
| Własna |
5353 kg (dla FJ-2) |
| Startowa |
8523 kg (maksymalna, dla FJ-2) |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
1088 km/h (dla FJ-2) |
| Prędkość wznoszenia |
2204 m/min (dla FJ-2) |
| Pułap |
14 300 m (dla FJ-2) |
| Zasięg |
1593 km (dla FJ-2) |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 4 działka kal. 20 mm | |
| Użytkownicy | |
| US Navy, USMC | |
| Rzuty | |
North American FJ Fury – rodzina amerykańskich samolotów pokładowych, FJ-1 był drugim operacyjnym samolotem odrzutowym w służbie US Navy (pierwszym był McDonnell FH-1 Phantom).
Oryginalnie został zamówiony w 1944 jako XJF-1, a prace nad nowym samolotem rozpoczęły wytwórnie lotnicze Douglas i Vought. XJF-1 był dolnopłatem o klasycznej konstrukcji, z prostymi skrzydłami i podwoziem trójkołowym z kołem przednim. Napęd stanowił pojedynczy silnik turboodrzutowy. Zbudowano tylko 30 seryjnych egzemplarzy FJ-1 Fury, mimo że pierwotne zamówienie opiewało na 100 sztuk. Samoloty testowano z pokładu lotniskowca USS Boxer, ale w służbie zostały wyparte przez Grumman F9F Panther. Ostatnie egzemplarze wycofano w 1953. Pierwszy prototyp, XP-86 późniejszego myśliwca USAF North American F-86 Sabre, w którym zastosowano już skrzydło skośne był oparty na „Furii”. Na bazie F-86 powstała rodzina samolotów pokładowych FJ-2, FJ-3 i FJ-4 Fury, których łącznie wyprodukowano 1115 sztuk.

