Ferrieryt-(Na), Monte Lake, Kolumbia Brytyjska, Kanada (rozmiar: 3,2 × 2,6 × 2,5 cm) | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian sodu, potasu i magnezu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–3,5 |
| Przełam |
nierówny/nieregularny |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
listewkowy, igiełkowy, włosowaty, tabliczkowy, wydłużony |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,136 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bezbarwny, biały, czerwonawy, żółtawy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, jedwabisty |
| Współczynnik załamania |
1,473–1,492 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,003–0,004 dyspersja (optyka): słaba |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.GD.50 |
Ferrieryt – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów.
Nazwa pochodzi od nazwiska kanadyjskiego geologa Waltera Fredericka Ferriera (1865-1950).
Krystalizuje w układzie rombowym. Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju igiełkowym, tabliczkowym, listewkowym, wydłużonym lub włosowym. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, sferolitycznych. Jest kruchy i przezroczysty do przeświecającego. Od natrolitu i skolecytu nie daje się odróżnić za pomocą prostych metod. Jest minerałem radioaktywnym.
Produkt wtórnych przeobrażeń skał magmowych. Występuje w pęcherzach pogazowych w skałach wulkanicznych. Zwykle towarzyszy mu kalcyt, heulandyt, chalcedon, kwarc oraz phillipsyt.
Spotykany w Australii, Austrii, Kanadzie, we Włoszech (Sardynia, Wenecja Euganejska), Bułgarii, Czechach, Niemczech, na Węgrzech, Japonii, Portugalii, na Słowacji, Hiszpanii (Andaluzja) i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia).