w sensie ścisłym, łac. sensu stricto, jest to dowolna funkcja potęgująca swoje argumenty; innymi słowy to potęga, gdzie argument funkcji jest podstawą – tak rozumiana funkcja potęgowa jest postaci ;
w sensie szerokim, łac. sensu largo, jest to uogólnienie powyższego pojęcia i wzoru – dowolna funkcja postaci , czyli jednomian jednej zmiennej.
Funkcje potęgowe mogą mieć różne dziedziny i zbiory wartości, co opisano niżej i przedstawiono na ilustracjach.
jeśli wykładnik jest całkowity i ujemny to dziedziną jest zbiór niezerowych liczb rzeczywistych;
dla całkowitych, względnie pierwszych liczb – dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych dla nieparzystych, dla parzystych dziedziną jest zbiór liczb rzeczywistych nieujemnych;
dla całkowitych, względnie pierwszych liczb – dziedziną funkcji jest zbiór liczb rzeczywistych bez zera dla nieparzystych, dla parzystych dziedziną jest zbiór liczb rzeczywistych dodatnich;
– dla dodatnich dziedziną jest zbiór liczb rzeczywistych nieujemnych, dla ujemnych dziedziną jest zbiór liczb rzeczywistych dodatnich.
Rozważa się też funkcje potęgowe o argumentach zespolonych.