Gabriel Ferrier

Gabriel Ferrier

Gabriel Ferrier, fot. Pierre Petit
Imię i nazwisko	Joseph-Marie-Augustin-Gabriel Ferrier
Data i miejsce urodzenia	28 września 1847 Nîmes
Data i miejsce śmierci	6 czerwca 1914 Paryż
Narodowość	francuska
Alma Mater	École des Beaux-Arts
Dziedzina sztuki	malarstwo
Gatunek	orientalizm
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Gabriel Ferrier (ur. 28 września 1847 w Nîmes, 6 czerwca 1914 w Paryżu) – francuski malarz i pedagog.

Biografia

Joseph-Marie-Augustin-Gabriel Ferrier, znany pod imieniem Gabriel Ferrier, urodził się w Nîmes w Oksytanii 28 września 1847. W latach 1865–1872 kształcił się w paryskiej École des Beaux-Arts. Do jego nauczycieli należeli Horace Lecoq de Boisbaudran(inne języki) i Isidore Pils(inne języki). W paryskiej École des Beaux-Arts kształcił się w pracowni Ernesta Héberta(inne języki). Swoje prace prezentował m.in. na Salonie Towarzystwa Artystów Francuskich(inne języki) (fr. Salon des artistes français) od 1869 do 1913.

W 1872 zdobył francuska nagrodę Grand Prix de Rome w dziedzinie malarstwa za obraz Une Scène de déluge, przedstawiający scenę potopu. Dzięki tej nagrodzie przebywał w Académie de France à Rome(inne języki), mieszczącej się w Villa Medici w Rzymie, od 1873 do końca 1876. Był nagradzany na paryskim Salonie, otrzymując medal drugiej klasy w 1876 oraz pierwszej klasy w 1878. W 1883 podróżował po Algierii, skąd przywiózł inspiracje do obrazów o tematyce orientalnej. Po powrocie do Francji koncentrował się między innymi na portretowaniu osób publicznych związanych z życiem politycznym i kulturalnym III Republiki, m.in. historyka sztuki Gustave’a Larroumeta(inne języki) i aktora Jeana Mouneta(inne języki). W 1901 zaprojektował dla Grand Palais plakat 119. oficjalnej wystawy Salon des artistes français.

Za swoją twórczość otrzymał złoty medal na Wystawie Światowej w Paryżu w 1889 oraz wyróżnienie podczas wystawy w 1900. W 1884 został kawalerem Legii Honorowej, w 1903 roku awansował do stopnia oficera, a w 1911 roku otrzymał godność komandora tego orderu. W 1903 przyznano mu medal honorowy Salonu Artystów Francuskich.

Ferrier pracował również jako nauczyciel w paryskiej Académie Julian, kształcącej wielu artystów przełomu XIX i XX wieku. W lutym 1904 objął pracownię malarstwa w École nationale supérieure des beaux-arts w Paryżu, zastępując na tym stanowisku Jeana-Léona Gérôme’a. W 1906 został wybrany na członka Académie des Beaux-Arts(inne języki), obejmując miejsce Jules’a Bretona w sekcji malarstwa. Do późnych prac Ferriera należy olejny portret Madame Gabriel Ferrier z 1914, przechowywany w zbiorach Musée d’Orsay.

Uczniami malarza byli m.in.: Fernand Léger, Roger Bissière(inne języki), Cuno Amiet(inne języki), Albert Lynch, Paul-Émile Bécat, Henri Matisse, Fritz Erler.

Ferrier zmarł w Paryżu 6 czerwca 1914. Został pochowany na Cimetière de l’Ouest(inne języki) w Boulogne-Billancourt.

• Wybrane prace Ferriera
• 
  Une scène du déluge, 1872
• 
  Ganymède, 1874
• 
  Rêves au clair de lune, 1874
• 
  Le Glaneur, 1874
• 
  Judith, 1875
• 
  David vainqueur de Goliath, 1876
• 
  Le Martyre de Sainte-Agnès, 1877
• 
  La Toilette de la favorite, 1877
• 
  L’Auto da-fe, 1879
• 
  Le duc de Guise et sa sœur, 1880
• 
  Le Duc d’Aumale au cabinet des livres au château de Chantilly, ok. 1880
• 
  Claudius Popelin, ok. 1881
• 
  Portrait de la comédienne Gabrielle Tholer (1850–1894), ok. 1883
• 
  Portrait du comédien Ernest Coquelin, dit Coquelin cadet (1848–1909), 1883
• 
  Portrait de l’acteur Pierre Laugier (1864–1907), 1894
• 
  Charles-Louis de Saulces de Freycinet, 1894
• 
  Portrait de la comédienne Renée du Minil (1868–1941), 1896
• 
  Le Rêve ou l’Eveil du Poète, 1899
• 
  Chaperon Rouge
• 
  Portrait d’une dame, 1903
• 
  Portrait du général Louis André, ok. 1903–1904
• 
  Portrait de Charles Sedelmeyer (1837–1925), 1911
• 
  Soir, 1911
• 
  Harry Elkins Widener (1885–1912), 1913
• 
  La Lecture
• 
  Jeune bergère algérienne

Przypisy