| lewozapolowy | |||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
George Arthur Foster | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 grudnia 1948 | ||||||||||
| Debiut |
10 września 1969 | ||||||||||
| Ostatni występ |
6 września 1986 | ||||||||||
| Kariera klubowa | |||||||||||
| |||||||||||
George Arthur Foster (ur. 1 grudnia 1948) – amerykański baseballista, który występował na pozycji lewozapolowego przez 18 sezonów w Major League Baseball.
Foster po ukończeniu szkoły średniej został wybrany w 1968 w trzeciej rundzie draftu przez San Francisco Giants, w którym zadebiutował 10 września 1969. W maju 1971 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Cincinnati Reds. W 1975 i 1976 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Reds pokonali odpowiednio Boston Red Sox 4–3 i New York Yankees 4–0. W sezonie 1976 po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game i został wybrany MVP tego meczu. W tym samym roku miał najwięcej zaliczonych w lidze RBI (121; zwyciężał także w tej klasyfikacji w następnych dwóch sezonach), a w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 2. miejsce za Joe Morganem z Reds.
Rok później przy średniej uderzeń 0,320 (4. wynik w lidze), zdobywając 197 uderzeń (4. wynik w lidze), najwięcej runów (124) i home runów w lidze (52), przy wskaźniku slugging percentage 0,631), został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem. W lutym 1982 został zawodnikiem New York Mets, w którym występował do sierpnia 1986. W tym samym roku grał jeszcze w Chicago White Sox, w którym zakończył karierę.
W 2004 został uhonorowany członkostwem w Cincinnati Reds Hall of Fame.
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| 2× MVP National League | 1977 | |
| 5× All-Star | 1976, 1977, 1978, 1979, 1981 | |
| All-Star Game MVP | 1976 | |
| Silver Slugger Award | 1981 | |
| 2× zwycięzca w World Series | 1975, 1976 |