Cal Ripken Jr.

Cal Ripken Jr.
Ilustracja
łącznik/trzeciobazowy
Pełne imię i nazwisko

Calvin Edwin Ripken Jr.

Pseudonim

Iron Man

Data i miejsce urodzenia

24 sierpnia 1960
Havre de Grace

Odbijał

prawą

Rzucał

prawą

Debiut

10 sierpnia 1981

Ostatni występ

6 października 2001

Statystyki
Średnia uderzeń

0,276

Home runy

431

Uderzenia

3184

RBI

1695

Runy

1647

Kariera klubowa
Lata Kluby
1981–2001 Baltimore Orioles
Baseball Hall of Fame
Rok wprowadzenia

2007

Głosów

98,5% (1. głosowanie)

Metoda elekcji

BBWAA

Calvin Edwin Ripken Jr. (ur. 24 sierpnia 1960) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika i trzeciobazowego przez 21 sezonów w Baltimore Orioles.

Przebieg kariery

Ripken został wybrany przez Orioles w 2. rundzie draftu 1979 roku. Początkowo występował w zespołach niższych lig, między innymi w Rochester Red Wings. W MLB zadebiutował 10 sierpnia 1981 w meczu przeciwko Kansas City Royals, w którym zdobył zwycięskiego runa w 12. inningu. Trzy lata później wystąpił po raz pierwszy (z dziewiętnastu) w Meczu Gwiazd MLB i został wybrany MVP American League. W 1987 menadżerem Baltimore Orioles został jego ojciec Cal Ripken, Sr.; w zespole występował wówczas także jego brat Billy. W 1991 został wybrany po raz drugi najbardziej wartościowym zawodnikiem sezonu. 10 lipca 1993 roku zaliczył 2000. uderzenie.

6 września 1995 Ripken w meczu pomiędzy Baltimore Orioles a California Angels wystąpił po raz 2131. z rzędu. Tym samym pobił rekord pod względem liczby kolejnych występów w MLB i wyprzedził w tej klasyfikacji Lou Gehriga, który rozegrał 2130 kolejnych meczów. Spotkanie obejrzało 46772 widzów w tym ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych Bill Clinton oraz wiceprezydent Al Gore. 14 czerwca 1996 pobił rekord (biorąc pod uwagę wszystkie zawodowe ligi baseballowe na świecie) w liczbie kolejnych występów, ustanowiony przez Japończyka Sachio Kinugasę, który grając w zespole Hiroshima Toyo Carp z ligi NPB, rozegrał 2215 kolejnych meczów. 20 września 1998 w meczu z New York Yankees, zakończył tę serię na 2632 meczach.

15 kwietnia 2000 roku w meczu przeciwko Minnesota Twins zaliczył 3000. uderzenie. Rok później zakończył karierę. W 2007 został członkiem Galerii Sław Baseballu.

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda/wyróżnienieLataŹródło
2× MVP National League1954, 1965
19× All-Star1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992
1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001
2× All-Star Game MVP1991, 2001
2× Gold Glove Award1991, 1992
8× Silver Slugger Award1983, 1984, 1985, 1986, 1989, 1991, 1993, 1994
Zwycięzca w World Series1983
AL Rookie of the Year Award1982
Lou Gehrig Memorial Award1992
Roberto Clemente Award1992
Baseball Hall of Fameod 2007
# 8 zastrzeżony przez Orioles2001