Gibbsyt

Ten artykuł od 2011-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Gibbsyt

Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy	Hydrargilit
Skład chemiczny	Al(OH)3
Twardość w skali Mohsa	2,5–3,5
Przełam	nierówny
Łupliwość	doskonała, najczęściej nierozpoznawalna w małych kryształach
Pokrój kryształu	kryształy drobne, tabliczkowe, słupkowe o kształcie pseudoheksagonalnym
Układ krystalograficzny	jednoskośny
Właściwości mechaniczne	kruchy
Gęstość	2,30–2,40 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	zwykle biała, jasnoszara zielonawa lub czerwonawa
Rysa	biała
Połysk	szklisty lub perłowy
Multimedia w Wikimedia Commons

Gibbsyt (hydrargilit) Al(OH)₃ – minerał, odmiana polimorficzna wodorotlenku glinu o zawartości 65,4% Al₂O₃, może zawierać domieszki SiO₂, Fe₂O₃, MgO i inne. Występuje w skupieniach zbitych, blaszkowatych lub o budowie promienistej; czasem w postaci naskorupień i form naciekowych. Nazwa pochodzi o nazwiska amerykańskiego mineraloga George Gibbs (1776–1833).

Właściwości

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca rzadko kryształy tabliczkowe, zazwyczaj drobnoziarniste skupienia zbite groniaste i jako naskorupienia. Najczęściej biały, zielonkawy lub jasnoniebieski. Posiada białą rysę i szklisty połysk.

Powstawanie

Powstaje w wyniku wietrzenia chemicznego glinokrzemianów w klimacie tropikalnym i subtropikalnym. Taki proces wietrzenia nazywany jest lateryzacja, a powstająca zwietrzelina wzbogacona w wodorotlenki/tlenki glinu nazywana jest laterytem lub boksytem.

Występowanie

Składnik skał osadowych boksytów i laterytów; boksyty są rudą glinu. Jest typowym minerałem dla strefy utleniania. Towarzyszą mu azuryt, hydrocynkit, aurichalcyt, goethyt i gips.

Na świecie: we Francji, na Węgrzech, w Jugosławii, Afryce Zachodniej, USA.

W Polsce: znany z Jordanowa i Nowej Rudy.

Zastosowanie

• w przemyśle hutniczym jako ruda glinu (aluminium).
• stosowany w przemyśle chemicznym do produkcji materiałów ogniotrwałych, ściernych, farb, katalizatorów.
• absorbent przy oczyszczaniu olejów

Przypisy