HMS B6 bliźniaczy do HMS B10 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Wodowanie |
23 marca 1906 |
| Wejście do służby |
28 kwietnia 1906 |
| Wycofanie ze służby |
9 sierpnia 1916 |
| Los okrętu |
zatopiony |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
287 ton (wynurzony), |
| Długość |
41 metry |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Zanurzenie testowe |
30,5 metra |
| Napęd | |
| silnik spalinowy 600 KM, silnik elektryczny 180 KM | |
| Prędkość |
12 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
1300 mil przy 8 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
15 |
HMS B10 – brytyjski okręt podwodny typu B. Zbudowany w latach 1905–1906 w Vickers, Barrow-in-Furness, gdzie okręt został wodowany 23 marca 1906 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 28 kwietnia 1906 roku.
Po wybuchu I wojny światowej okręty B6, B7, B8, B9, B11 zostały skierowane najpierw do Gibraltaru, a następnie na Morze Śródziemne.
W 1914 roku B10 stacjonował na Malcie przydzielony do HMS „Egmont”, pod dowództwem Lt. Samuela M. G. Gravenera.
Z powodu braku części zamiennych od 1915 roku okręt nie brał udziału w operacjach okrętów podwodnych.
9 sierpnia 1916 roku w czasie reperacji w Wenecji okręt został zatopiony w wyniku nalotu samolotów bombowych z K.u.k. Luftfahrtruppen.