HMS B4 | |
| Historia | |
| Stocznia | |
|---|---|
| Wodowanie |
14 listopada 1905 |
| Wejście do służby |
28 stycznia 1906 |
| Wycofanie ze służby |
1 kwietnia 1919 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
287 ton (wynurzony), |
| Długość |
41 metry |
| Zanurzenie |
4,11 metra |
| Zanurzenie testowe |
30,5 metra |
| Napęd | |
| silnik spalinowy 600 KM, silnik elektryczny 180 KM | |
| Prędkość |
12 węzłów na powierzchni |
| Zasięg |
1300 mil przy 8 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| dwie wyrzutnie torpedowe 450 mm | |
| Załoga |
15 |
HMS B4 – brytyjski okręt podwodny typu B. Zbudowany w latach 1904–1905 w Vickers, Barrow-in-Furness, gdzie okręt został wodowany 14 listopada 1905 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 28 stycznia 1906 roku.
W 1914 roku B4 stacjonował w Devonport przydzielony do Dziesiątej Flotylli Okrętów Podwodnych (10th Submarine Flotilla) pod dowództwem Lt. Henry'ego P. Hughesa.
Razem z HMS B1 i HMS B3 służył do celów treningowych. W 1916 roku był w składzie 7 Flotylli Okrętów Podwodnych stacjonującej w Ardrossan, pod dowództwem Lt. Henry'ego Carlyon-Brittona.
1 kwietnia 1919 roku okręt został sprzedany firmie Ardrossan Dry Dock Co.