HMS Bryansford

HMS Bryansford (P3106)
Ilustracja
Jednostka siostrzana „Bryansforda” – „Droxford”
Klasa

okręt patrolowy

Typ

Ford(inne języki)

Historia
Stocznia

Inglis(inne języki), Glasgow

Wodowanie

2 kwietnia 1954

 Royal Navy
Nazwa

HMS „Bryansford”

Wejście do służby

1954

 Nigeryjska Marynarka Wojenna
Nazwa

NNS „Ibadan”

Wejście do służby

maj 1968

Wycofanie ze służby

1975

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa: 120 ton
pełna: 160 t

Długość

35,7 metra całkowita
33,5 m między pionami

Szerokość

6,1 m

Zanurzenie

1,5 m

Napęd
3 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 1200 KM, 3 śruby
Prędkość

18 węzłów

Sensory
radar Type 978
sonar Type 144
Uzbrojenie
1 działo plot. kal. 40 mm
2 mbg, 2 zrzutnie bg
Załoga

19

HMS Bryansford (P3106), później NNS Ibadan – brytyjski okręt patrolowy z okresu zimnej wojny, jedna z dwudziestu jednostek typu Ford(inne języki). Okręt został zwodowany 2 kwietnia 1954 roku w stoczni Inglis(inne języki) w Glasgow i w tym samym roku rozpoczął służbę w Royal Navy. W 1968 roku jednostka została zakupiona przez Nigerię i pod nazwą NNS „Ibadan” (II) weszła w skład Marynarki Wojennej tego państwa w maju 1968 roku. Okręt został skreślony z listy floty w 1975 roku.

Projekt i budowa

Okręty patrolowe typu Ford(inne języki) zostały zaprojektowane przez W.J. Holta w celu zastąpienia używanych podczas II wojny światowej niewielkich patrolowców typu HDML(inne języki). Jednostki planowano wyposażyć w jednolufową wersję miotacza Squid, jednak broń ta ostatecznie nie powstała i na pokładzie umieszczono tradycyjne miotacze i zrzutnie bomb głębinowych. Okręty miały charakterystyczny wygląd dzięki umieszczonym obok siebie dwóm kominom.

Przyszły „Bryansford” zamówiony został 3 maja 1951 roku w stoczni Inglis(inne języki) w Glasgow. Okręt został zwodowany 2 kwietnia 1954 roku.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był dużym, przybrzeżnym patrolowcem, przeznaczonym do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 35,7 metra (33,5 m między pionami), szerokość 6,1 metra i zanurzenie 1,5 metra. Wyporność standardowa wynosiła 120 ton, a pełna 160 ton. Okręt napędzany był przez trzy silniki wysokoprężne: dwa 12-cylindrowe Davey-Paxman o łącznej mocy 1100 koni mechanicznych (KM), napędzające zewnętrzne śruby oraz silnik marszowy Foden o mocy 100 KM, poruszający środkową śrubą. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 18 węzłów, a ekonomiczna (marszowa) 8 węzłów. Okręt zabierał 23 tony paliwa.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z pojedynczego działka Bofors kal. 40 mm Mark 7 L/60. Broń ZOP stanowiły dwa miotacze i dwie zrzutnie bomb głębinowych. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało sonar Type 144 oraz radar Type 978.

Załoga okrętu składała się z 19 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

HMS „Bryansford” został wcielony do służby w Royal Navy w 1954 roku. Jednostka otrzymała numer taktyczny P3106.Po 14 latach służby w Royal Navy, w 1968 roku jednostka została zakupiona przez Nigerię (wraz z bliźniaczymi HMS „Dubford” i „Gifford”). Okręt pozbawiono sonaru oraz zdemontowano miotacze i zrzutnie bomb głębinowych, w zamian instalując dwa pojedyncze działka automatyczne Oerlikon kal. 20 mm Mark 7 L/70. W maju 1968 roku jednostka pod nazwą NNS „Ibadan” (druga o tej nazwie, po zatopionej w 1967 roku) została przyjęta w skład Marynarki Wojennej Nigerii. Podczas służby pod nigeryjską banderą załoga jednostki liczyła 26 osób. Okręt został skreślony listy floty w 1975 roku.

Uwagi

  1. ↑ HMS – His/Her Majesty’s Ship – Okręt Jego/Jej Królewskiej Mości.
  2. ↑ Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995 podaje błędnie (niespójnie z datą przejęcia), że okręt wycofano w 1965 roku.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Ivan Gogin: "FORD" seaward defense boats (SHALFORD) (1953 - 1957). Navypedia. [dostęp 2017-05-20]. (ang.).
  2. Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: 1996.
    1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 S. 536.
    2. ↑ S. 289.
  3. 1 2 3 J.J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy: The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy. London: 2006, s. 51.
  4. 1 2 3 4 5 6 Ivan Gogin: BENIN seaward defence boats (1961, 1953-1957/1966-1969). Navypedia. [dostęp 2017-05-20]. (ang.).
  5. 1 2 John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1974-75. New York: Franklin Watts, 1974, s. 243.

Bibliografia