HMS Dubford

HMS Dubford (P3119)

Jednostka bliźniacza „Dubforda” – „Droxford”
Klasa	okręt patrolowy
Typ	Ford(inne języki)
Historia
Stocznia	J. Samuel White, Cowes
Wodowanie	2 marca 1953
Royal Navy
Nazwa	HMS „Dubford”
Wejście do służby	1953
Nigeryjska Marynarka Wojenna
Nazwa	NNS „Sapele”
Wejście do służby	1968
Wycofanie ze służby	1983
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	standardowa: 120 ton pełna: 160 t
Długość	35,7 metra całkowita 33,5 m między pionami
Szerokość	6,1 m
Zanurzenie	1,5 m
Napęd
3 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 1200 KM 3 śruby
Prędkość	18 węzłów
Sensory
radar Typ 978 sonar Typ 144
Uzbrojenie
1 działko plot. kal. 40 mm 2 mbg, 2 zrzutnie bg
Załoga	19

HMS Dubford (P3119), później NNS Sapele – brytyjski okręt patrolowy z okresu zimnej wojny, jedna z dwudziestu jednostek typu Ford(inne języki). Okręt został zwodowany 2 marca 1953 roku w stoczni J. Samuel White w Cowes i w tym samym roku rozpoczął służbę w Royal Navy. W 1968 roku jednostka została zakupiona przez Nigerię i pod nazwą NNS „Sapele” weszła w skład Marynarki Wojennej tego państwa. Okręt został skreślony z listy floty w 1983 roku.

Projekt i budowa

Okręty patrolowe typu Ford(inne języki) zostały zaprojektowane przez W.J. Holta w celu zastąpienia używanych podczas II wojny światowej niewielkich patrolowców typu HDML(inne języki). Jednostki planowano wyposażyć w jednolufową wersję miotacza Squid, jednak broń ta ostatecznie nie powstała i na pokładzie umieszczono tradycyjne miotacze i zrzutnie bomb głębinowych. Okręty miały charakterystyczny wygląd dzięki umieszczonym obok siebie dwóm kominom.

Przyszły „Dubford” zamówiony został 11 maja 1951 roku w stoczni J. Samuel White w Cowes. Okręt został zwodowany 2 marca 1953 roku.

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był dużym, przybrzeżnym patrolowcem, przeznaczonym do zwalczania okrętów podwodnych. Długość całkowita wynosiła 35,7 metra (33,5 m między pionami), szerokość 6,1 metra i zanurzenie 1,5 metra. Wyporność standardowa wynosiła 120 ton, a pełna 160 ton. Okręt napędzany był przez trzy silniki wysokoprężne: dwa 12-cylindrowe Davey-Paxman o łącznej mocy 1100 koni mechanicznych (KM), napędzające zewnętrzne śruby oraz silnik marszowy Foden o mocy 100 KM, poruszający środkową śrubą. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 18 węzłów, a ekonomiczna (marszowa) 8 węzłów. Okręt zabierał 23 tony paliwa.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z pojedynczego działka Bofors kal. 40 mm Mark 7 L/60. Broń ZOP stanowiły dwa miotacze i dwie zrzutnie bomb głębinowych. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało sonar Typ 144 oraz radar Typ 978.

Załoga okrętu składała się z 19 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba

HMS „Dubford” został wcielony do służby w Royal Navy w 1953 roku. Jednostka otrzymała numer taktyczny P3119. Po 15 latach służby w Royal Navy, w 1968 roku jednostka została zakupiona przez Nigerię (wraz z bliźniaczymi HMS „Gifford” i „Bryansford”). Okręt pozbawiono sonaru oraz zdemontowano miotacze i zrzutnie bomb głębinowych, w zamian instalując dwa pojedyncze działka automatyczne Oerlikon kal. 20 mm Mark 7 L/70. W 1968 roku jednostka pod nazwą NNS „Sapele” została przyjęta w skład Marynarki Wojennej Nigerii. Okręt oznaczony był numerem taktycznym P09. Podczas służby pod nigeryjską banderą załoga jednostki liczyła 26 osób. Okręt został skreślony listy floty w 1983 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

• J.J. Colledge, Ben Warlow: Ships of the Royal Navy: The Complete Record of all Fighting Ships of the Royal Navy. London: Chatham Publishing, 2006. ISBN 978-1-86176-281-8. (ang.).
• Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: Naval Institute Press, 1996. ISBN 1-55750-132-7. (ang.).
• Ivan Gogin: BENIN seaward defence boats (1961, 1953-1957/1966-1969). Navypedia. [dostęp 2017-05-20]. (ang.).
• Ivan Gogin: "FORD" seaward defense boats (SHALFORD) (1953 - 1957). Navypedia. [dostęp 2017-05-20]. (ang.).
• John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1974-75. New York: Franklin Watts, 1974. ISBN 0-531-02743-0. (ang.).