Pismo jawajskie

Inskrypcja w języku jawajskim
Tekst w piśmie jawajskim

Pismo jawajskie, hanacaraka, alfabet jawajski, pismo kawi – stary alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego używany do zapisywania języka jawajskiego, a także w uproszczonej wersji do zapisu języka sundajskiego.

Historia

Używany jeszcze niekiedy także współcześnie alfabet jawajski (znany od XVI w.) jest odmianą starszej formy pisma zwanej kawi, wprowadzonej na Jawie wraz z przybyciem buddyzmu i hinduizmu.

Pismo jawajskie zostało praktycznie wyparte przez alfabet łaciński, który odgrywa dominującą rolę i jest preferowany w większości domen (piśmiennictwo, teksty pisane odręcznie, komunikacja internetowa). Podstawy tradycyjnego systemu pisma są nauczane w szkołach; ponadto podejmuje się próby promowania pisma jawajskiego w przestrzeni publicznej (na tablicach z nazwami ulic, nazwami instytucji itp.).

Charakterystyka

Pismo jawajskie jest typową indyjską abugidą. Każda z dwudziestu liter reprezentuje spółgłoskę z domyślną samogłoską ɔ. Inne samogłoski zaznaczane są za pomocą znaków diakrytycznych.

Podstawowe znaki alfabetu jawajskiego

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Hoogervorst 2024 ↓, s. 231–232.
  2. ↑ Hoogervorst 2024 ↓, s. 232.
  3. ↑ Ridwan Maulana: Aksara-aksara di Nusantara: Seri Ensiklopedia. Wyd. popr. Banguntapan, Bantul, Yogyakarta: Samudra Biru, 2021, s. 80–81. ISBN 978-623-261-195-5. OCLC 1257314755. (indonez.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne