Hannah Wiegele
Przebieg kariery
Pierwszy występ Wiegele w zawodach rangi międzynarodowej miał miejsce 16 grudnia 2017 roku. Austriaczka wzięła wówczas udział w konkursie Alpen Cup rozgrywanym w Seefeld, który ukończyła na 35. pozycji. Pierwszy raz w karierze na podium zawodów Alpen Cup stanęła 13 września 2020, zajmując 3. miejsce po konkursie rozgrywanym w Berchtesgaden. Pierwsze zwycięstwo w tym cyklu odniosła z kolei w sezonie 2020/2021, wygrywając 23 stycznia 2021 roku konkurs w Oberhofie.
7 lipca 2018 zadebiutowała w zawodach FIS Cup. Konkurs rozgrywany w Villach ukończyła na 37. miejscu. Pierwsze punkty w klasyfikacji generalnej tego cyklu zdobyła 9 lutego 2019, zajmując 10. miejsce w konkursie rozgrywanym w Rastbüchl. Debiut Wiegele w konkursie Pucharu Kontynentalnego miał miejsce 8 sierpnia tego samego roku. W zawodach LPK rozgrywanych w Szczyrku zajęła kolejno 41. i 40. pozycję.
Wzięła udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2021. Indywidualnie zajęła 7. miejsce, w drużynie natomiast wywalczyła złoty medal razem z Vanessą Moharitsch, Julią Mühlbacher oraz Lisą Eder. 20 lutego 2021 po raz pierwszy w karierze stanęła na podium Pucharu Kontynentalnego, wygrywając konkurs tej rangi w Brotterode. Wygrała również drugie zawody, rozgrywane dzień później. Tym samym Wiegele zwyciężyła w klasyfikacji generalnej Pucharu Kontynentalnego kobiet 2020/2021.
6 lutego 2021 po raz pierwszy wystartowała w konkursie głównym w ramach zawodów Pucharu Świata. W konkursie rozgrywanym w Hinzenbach zajęła 35. miejsce.
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan na 20 września 2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
6 stycznia |
2024 |
Falun |
Lugnet |
K-90 |
HS-100 |
91,5 m |
91,5 m |
221,0 pkt |
| 2. |
7 stycznia |
2024 |
Falun |
Lugnet |
K-90 |
HS-100 |
89,5 m |
93,0 m |
229,3 pkt |
| 3. |
13 stycznia |
2024 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-128 |
125,0 m |
125,0 m |
239,1 pkt |
| 4. |
7 lutego |
2026 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
102,0 m |
100,0 m |
236,1 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
6 stycznia |
2024 |
Falun |
Lugnet |
K-90 |
HS-100 |
91,5 m |
91,5 m |
221,0 pkt |
1. |
– |
| 2. |
7 stycznia |
2024 |
Falun |
Lugnet |
K-90 |
HS-100 |
89,5 m |
93,0 m |
229,3 pkt |
1. |
– |
| 3. |
12 stycznia |
2024 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-128 |
115,0 m |
118,5 m |
200,0 pkt |
3. |
15,2 pkt |
Anežka Indráčková |
| 4. |
13 stycznia |
2024 |
Innsbruck |
Bergisel |
K-120 |
HS-128 |
125,0 m |
125,0 m |
239,1 pkt |
1. |
– |
| 5. |
8 marca |
2024 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
118,0 m |
119,0 m |
240,5 pkt |
2. |
29,9 pkt |
Tina Erzar |
| 6. |
9 marca |
2024 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
125,5 m |
118,5 m |
255,3 pkt |
2. |
24,7 pkt |
Tina Erzar |
| 7. |
1 marca |
2025 |
Oberhof |
Rennsteigschanze |
K-90 |
HS-100 |
77,5 m |
91,0 m |
183,1 pkt |
2. |
4,3 pkt |
Alvine Holz |
| 8. |
2 marca |
2025 |
Oberhof |
Rennsteigschanze |
K-90 |
HS-100 |
93,0 m |
86,0 m |
228,4 pkt |
3. |
14,4 pkt |
Alvine Holz |
| 9. |
31 stycznia |
2026 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-90 |
HS-98 |
95,5 m |
93,5 m |
227,5 pkt |
2. |
3,1 pkt |
Kira Mária Kapustíková |
| 10. |
1 lutego |
2026 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-90 |
HS-98 |
95,0 m |
91,5 m |
236,5 pkt |
2. |
2,3 pkt |
Julina Kreibich |
| 11. |
7 lutego |
2026 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
102,0 m |
100,0 m |
236,1 pkt |
1. |
– |
| 12. |
8 lutego |
2026 |
Kranj |
Bauhenk |
K-100 |
HS-109 |
97,5 m |
98,0 m |
214,0 pkt |
3. |
7,4 pkt |
Alvine Holz |
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
stan po zakończeniu LPI 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
20 lutego |
2021 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
113,0 m |
113,5 m |
243,1 pkt |
1. |
– |
| 2. |
21 lutego |
2021 |
Brotterode |
Inselbergschanze |
K-105 |
HS-117 |
110,5 m |
106,0 m |
252,3 pkt |
1. |
– |
| 3. |
25 marca |
2022 |
Lake Placid |
MacKenzie Intervale |
K-90 |
HS-100 |
85,0 m |
90,5 m |
209,0 pkt |
3. |
12,8 pkt |
Annika Belshaw i Katharina Ellmauer |
| 4. |
26 marca |
2022 |
Lake Placid |
MacKenzie Intervale |
K-90 |
HS-100 |
92,5 m |
94,0 m |
228,6 pkt |
1. |
– |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Źródło |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
15 lipca |
2021 |
Kuopio |
Puijo |
K-92 |
HS-100 |
91,0 m |
83,5 m |
189,9 pkt |
3. |
12,4 pkt |
Shao Birun |
| 2. |
16 lipca |
2021 |
Kuopio |
Puijo |
K-92 |
HS-100 |
96,5 m |
88,5 m |
200,2 pkt |
1. |
– |
| 3. |
5 września |
2021 |
Ljubno |
Logarska dolina |
K-85 |
HS-94 |
80,5 m |
89,0 m |
211,9 pkt |
2. |
13,7 pkt |
Peng Qingyue |
| 4. |
20 sierpnia |
2022 |
Szczyrk |
Skalite |
K-95 |
HS-104 |
90,5 m |
100,0 m |
240,9 pkt |
1. |
– |
| 5. |
11 września |
2022 |
Villach |
Villacher Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
94,5 m |
91,5 m |
226,1 pkt |
1. |
– |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup