Henryk Borowski

Henryk Borowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1910
Płock

Data i miejsce śmierci

13 listopada 1991
Warszawa

Zawód

aktor

Lata aktywności

1934–1991

Zespół artystyczny
Teatr Współczesny w Warszawie
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Warszawski Krzyż Powstańczy Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Order Uśmiechu
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (złota)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Henryk Borowski (ur. 14 lutego 1910 w Płocku, zm. 13 listopada 1991 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys

Grób Henryka Borowskiego na cmentarzu parafialnym w Starych Babicach

Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Jagiełły w Płocku. Po skończeniu szóstej klasy, z rodzicami przeniósł się do Warszawy. Tam w 1934 ukończył Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej. Aktorstwa uczył się pod okiem Stanisławy Wysockiej, Juliusza Osterwy, Leona Schillera, Stefana Jaracza. Przed II wojną światową grał w wileńskim Teatrze na Pohulance (1934–1937), Teatrze Miejskim we Lwowie (1937–1938), Teatrze Buffo w Warszawie (1938–1939).

W czasie okupacji niemieckiej pracował fizycznie, brał też udział w konspiracyjnym życiu artystycznym Warszawy. Walczył w powstaniu warszawskim.

Po wojnie występował w łódzkich teatrach: Wojska Polskiego (1945–1949), Kameralnym Domu Żołnierza (1949), następnie warszawskich: Współczesnym (1949–1958, 1960–1991), Polskim (1958–1960). Występował także w spektaklach Teatru Telewizji i słuchowiskach Teatru Polskiego Radia. W latach 1947–1958 był wykładowcą w warszawskiej PWST. Od 1979 członek zasłużony SPATiF-ZASP.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu parafialnym w Starych Babicach.

Filmografia

Teatr Telewizji

Goście o zmierzchu – Krystyna Salaburska – reżyseria: Władysław Sheybal
Amy Foster – Joseph Conrad – reżyseria: Adam Hanuszkiewicz
Męczeństwo Piotra Ohey’a – Sławomir Mrożek – Piotr Ohey – reżyseria: Erwin Axer
Pan Topaz – Pagnol Marce – Muche – reżyseria: Edward Dziewoński
Dym – William Faulkner – reżyseria: Ludwik René
Pierwszy dzień wolności – Leon Kruczkowski – reżyseria: Adam Hanuszkiewicz
Szelmostwa Skapena – Molier – Argant – reżyseria: Jan Kulczyński
Ostry dyżur – Jerzy Lutowski – reżyseria: Andrzej Szafiański
Mistrz – Zdzisław Skowroński – reżyseria: Jerzy Antczak
Volpone – Ben Jonson – reżyseria: Zygmunt Hübner
Szósty lipca – Szatrow Michał – postać: Aleksandrowicz – reżyseria: Jerzy Krasowski
Stanisław i Bogumił – Dąbrowska Maria – postać: Henryk, Opat Waltenburski – reżyseria: Jerzy Krasowski
Głos Zdzisław Skowroński – postać: Delegat I – reżyseria: Jerzy Antczak
Adwokat i róże – Jerzy Szaniawski – reżyseria: Andrzej Łapicki
Damy i huzary – Aleksander Fredro – reżyseria: Józef Słotwiński
Dwie humoreski o stosunku do zwierząt – Sławomir Mrożek – postać: Staruszek – reżyseria: Erwin Axer
Horsztyński – Juliusz Słowacki – postać: Ojciec Prokop – reżyseria: Jerzy Kreczmar
Skowronek – Jean Anouilh – postać: Cauchon – reżyseria: Jerzy Antczak
Antygona – Sofokles – postać: Posłaniec – reżyseria: Jerzy Gruza
Król Edyp – Sofokles – postać: Posłaniec – reżyseria: Jerzy Gruza
Stawka większa niż życie (odc. Cicha przystań) – postać: Hotelarz Tietz – reżyseria: Andrzej Konic
Drewniany talerz – Edmund Morris – postać: Glenn – reżyseria: Jan Bratkowski
Grube ryby – Michał Bałucki – postać: Pagatowicz – reżyseria: Jerzy Rakowiecki
Sędzia Irving – według Roberta Penna Warrena – postać: Willy Stark – reżyseria: Andrzej Konic
Gruszeczka, czyli wizyta obcej pani – Stanisława Fleszarowa-Muskat – postać: Cieślak – reżyseria: Józef Słotwiński
Grający pomnik – Maciej Patkowski – postać: Ojciec Anny – reżyseria: Jan Bratkowski
Trąd w pałacu sprawiedliwości – Ugo Betti – postać: Croz – reżyseria: Gustaw Holoubek
Spóźnione kwiaty – Anton Czechow – postać: Nikifor – reżyseria: Anatolij Nall
Konsul Bernick – Henrik Ibsen – postać: Krap – reżyseria: Jan Bratkowski
Burza – Aleksander Ostrowski – postać: Kuligin – reżyseria: Jan Kulczyński
Epilog norymberski – Jerzy Antczak – postać: Joachim von Ribbentrop – reżyseria: Jerzy Antczak
Dziewczęta z Nowolipek (część II – Kwiryna) – Pola Gojawiczyńska – reżyseria: Stanisław Wohl
Dziewczęta z Nowolipek (część IV – Amelka) – Pola Gojawiczyńska – postać: Aptekarz – reżyseria: Stanisław Wohl
Balladyna – Juliusz Słowacki – postać: Pustelnik – reżyseria: Ewa Petelska, Czesław Petelski
Trąd w pałacu sprawiedliwości – Ugo Betti – postać: Croz – reżyseria: Gustaw Holoubek
Żaglowce, białe żaglowce – Jarosław Abramow-Newerly – postać: Major – reżyseria: Kazimierz Braun
Pan Tadeusz (Księga II – Zamek) – Adam Mickiewicz – postać: Gerwazy – reżyseria: Adam Hanuszkiewicz

Radio

Występował w słuchowiskach radiowych, m.in. Jacka Janczarskiego i Adama Kreczmara.

Ordery i odznaczenia

Nagrody

Przypisy

  1. ↑ Uczeń Jagiellonki [online], Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2024-01-04] (pol.).
  2. 1 2 3 Henryk Borowski w bazie filmpolski.pl
  3. ↑ Akcja – zapal znicz u aktora [online], Babice24.pl, 30 października 2017 [dostęp 2018-05-09] (pol.).
  4. ↑ M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1564 (ISAP) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”.
  5. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.

Bibliografia

Linki zewnętrzne