| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Okręg | |||
| Mer |
Dan Bobouțanu↗ | ||
| Powierzchnia |
97 km² | ||
| Populacja |
| ||
| • liczba ludności |
79 235 | ||
| • gęstość |
816 os./km² | ||
| Kod pocztowy |
331006–331167 | ||
Położenie na mapie okręgu Hunedoara | |||
Położenie na mapie Rumunii | |||
| Strona internetowa | |||
Hunedoara (węg. Vajdahunyad, niem. Eisenmarkt) – miasto w okręgu Hunedoara, w Siedmiogrodzie, w Rumunii, nad rzeką Cemą. Liczy 79 235 mieszkańców na powierzchni 97 km². Znane jest głównie z gotyckiego zamku Jana Hunyadyego.

Zamek został zbudowany w XV wieku i należał do szlacheckiej rodziny Hunyady, potężnego rodu węgierskiego pochodzenia rumuńskiego (jego kopia – zamek Vajdahunyad, znajduje się w Budapeszcie). Samo miasto jest znane jednak od XIV wieku. Szybszy rozwój osady datuje się od rewolucji przemysłowej, gdy w Hunedoarze założono pierwszą hutę żelaza.
W czasach Nicolae Ceaușescu okolice miasta przekształcono w wielki kombinat górniczo-hutniczy. Obejmował on – oprócz zespołu wielkich pieców – także stalownię o 10 piecach systemu Siemensa-Martena, koksownię oraz osobno na wschód od miasta położoną walcownię. Połowa zużywanej tu rudy żelaza pochodziła z okolicznych kopalń oraz zakładów wydobywczych w rumuńskim Banacie (głównie ok. 35% syderyty i limonity), drugą połowę stanowił import z Ukrainy.

W mieście rozwinął się przemysł hutniczy, chemiczny, materiałów budowlanych oraz spożywczy.
Hunedoara położona jest na uboczu ważnych szlaków transportowych. Drogi krajowe nr 7 i 66 omijają miasto. W Hunedoarze ma początek linia kolejowa do Simerii (długość 16 km). Trudna dostępność komunikacyjna miasta oraz względy historyczne zadecydowały o umieszczeniu stolicy okręgu Hunedoara w sąsiedniej Devie.