| Inpatropis minuscula | |||
| (Almeida et de Morais, 2022) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj |
Inpatropis | ||
| Gatunek |
Inpatropis minuscula | ||
| Synonimy | |||
| |||
Inpatropis minuscula – gatunek pająka z rodziny Paratropididae, jedyny z monotypowego rodzaju Inpatropis.
Kladogram rodziny wg Peñaherrery-R. i innych (2025)
|
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2022 roku przez Marlusa Q. Almeidę i Joségo W. de Moraisa na łamach „EntomoBrasilis” pod nazwą Paratropis minusculus. Miejsce typowe leży nad rzeką Potaro 8 km na zachodni północny zachód od Chenapau w gujańskim regionie Potaro-Siparuni.
W 2025 roku Pedro Peñaherrera-R., Danniella Sherwood, Duniesky Ríos-Tamayo i Bastian Drolshagen na podstawie wyników analiz filogenetycznych przenieśli omawiany gatunek do nowego, monotypowego rodzaju Inpatropis. Według tychże wyników Inpatropis zajmuje pozycję siostrzaną względem kladu tworzonego przez przedstawicieli rodzajów Anisaspoides, Yamaratropis, Stormtropis i Allpanuna, podczas gdy Paratropis jest najbardziej bazalnym rodzajem w rodzinie. Nazwa rodzajowa wywodzi się od Instituto Nacional de Pesquisas da Amazônia (INPA), w którym zatrudnieni byli Almeida i Morais, oraz rodzaju Paratropis.
Holotypowy samiec ma ciało długości 3,3 mm przy prosomie długości 1,8 mm i szerokości 2 mm, a paratypowa samica ma ciało długości 4,3 mm przy prosomie długości 2,1 mm i szerokości 2,3 mm. U okazów przechowywanych w alkoholu wierzch ciała jest brązowy, a spód bladożółty do bladopomarańczowego.
Karapaks ma lekko wyniesioną część głowową z małymi kolcami wzdłuż linii środkowej i krawędzi bocznych, silnie wyniesiony wzgórek oczny oraz poprzeczną jamkę. Wyróżniająca na tle całej rodziny jest obecność tylko sześciorga oczu – całkowitemu zanikowi uległa para tylno-środkowa. Szczękoczułki na każdej krawędzi mają 8 zębów u samca i 9 u samicy. Szczęki mają od 12 do 19 kuspuli, a trapezowata warga dolna od 8 do 11. Sternum jest zaokrąglone, nieznacznie szersze niż dłuższe. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej IV, I, II, III. Pazurki górne są bezzębne w przypadku trzech pierwszych par odnóży i uzębione w przypadku ostatniej, natomiast pazurki dolne nie występują. U samca brak haka (apofizy) na goleni pierwszej pary.
Na wierzchu opistosomy widnieją dwa znaki. Wykształcone są zarówno kądziołki przędne pary tylno-bocznej, jak i tylno-środkowej. Pierwsze z wymienionych zbudowane są z trzech członów, z których szczytowy odznacza się kopulastym kształtem.
Genitalia samicy charakteryzują się wyraźną, szeroką, zaokrągloną torebką kopulacyjną oraz dwiema palcowatymi spermatekami – są to jedyne Paratropididae o takim kształcie spermatek. Wierzchołkowe części spermatek są dowewnętrznie zagięte, każda z zesklerotyzowanym pierścieniem.
Samcze nogogłaszczki mają goleń z długimi szczecinkami po stronie spodniej, cymbium wyposażone w części nasadowej w apofizę tylno-boczną, a w części wierzchołkowej w liczne szczecinki, bulbus zaś gruszkowaty, o embolusie przezroczystym, krótszym niż goleń i krótszym niż pięciokrotność długości tegulum, pozbawionym kilów, w części odsiebnej zakrzywionym i wyostrzonym.
Pająk ten zasiedla wierzchnią warstwę gleby w lasach deszczowych. Znajdowany jest na rzędnych od 490 do 575 m n.p.m. Kamufluje się, oblepiając całe ciało cząstkami podłoża.
Gatunek neotropikalny, endemiczny dla Gujany.
