| Paratropis | |
| Simon, 1889 | |
Samiec Paratropis tuxtlensis | |
Samica P. tuxtlensis | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Paratropis |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Paratropis scruposa Simon, 1889 | |
Paratropis – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny Paratropididae. Obejmuje 30 opisanych gatunków.
Prosoma zaopatrzona jest w ośmioro oczu i pozbawiona drobnych kolców na wierzchu części głowowej. Wszystkie stopy odnóży krocznych mają pazurki górne wyposażone w pojedynczy ząbek. Unikalną na tle rodziny cechą jest obecność nad biodrami cienkich szczecinek wielowarstwowych o rozszerzonych wierzchołkach.
Niemal u wszystkich gatunków na opistosomie (odwłoku) brak jest wzoru barwnego. Kądziołki przędne pary tylno-bocznej mają palcowaty człon wierzchołkowy.
Nogogłaszczki samca cechują się cymbium w części nasadowej zaopatrzonym w apofizę tylno-boczną oraz embolusem ponad pięciokrotnie dłuższym od tegulum, pozbawionym kilów i zakrzywionym w części odsiebnej. Genitalia samicy mają wielopłatowe, złożone z pęcherzyków o różnych kształtach zbiorniki nasienne, co odróżnia je od pozostałych Paratropididae, które to mają spermateki jednopłatowe.
Pająki te zasiedlają piętro wierzchniej warstwy gleby i ściółki w lasach równikowych. Celem maskowania oblepiają ciało błotem, glebą lub mineralnymi cząstkami podłoża.
Rodzaj neotropikalny, znany z obu Ameryk, podawany z Meksyku, Kolumbii, Wenezueli, Gujany Francuskiej, Ekwadoru, Peru i Brazylii. Większość gatunków znanych jest z dwóch krajów – z Ekwadoru wykazano 15, a z Kolumbii 11 gatunków.
Kladogram rodziny wg Peñaherrery-R. i innych (2025)
|



Takson ten wprowadził w 1889 roku Eugène Simon na łamach „Annales de la Société Entomologique de France” , umieszczając w nim tylko opisanego w tej samej publikacji P. scruposa, który został z tego względu gatunkiem typowym. Rodzaj przestał być monotypowy w 1896 roku za sprawą opisania drugiego gatunku przez Fredericka Octaviusa Pickarda-Cambridge’a. Dwa kolejne gatunki opisano w XX wieku. W 1985 roku Robert Raven wymienił kilka cech rodzaju, nie diagnozując go jednak. Większość gatunków opisano w XXI wieku, zwłaszcza w jego drugiej dekadzie. W 2025 roku Pedro Peñaherrera-R., Duniesky Ríos-Tamayo, Roberto J. León-E., Bastian Drolshagen i Danniella Sherwood na podstawie wyników analiz filogenetycznych zrewidowali podział Paratropididae na rodzaje, podając nową diagnozę dla Paratropis.
Do rodzaju zalicza się 30 opisanych gatunków:
Wg wyników analiz filogenetycznych Peñaherrery-R. i innych z 2025 roku Paratropis zajmuje w obrębie rodziny pozycję bazalną.