| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
1 lipca 1887 |
| Data śmierci |
14 lipca 1973 |
| Docent nauk przyrodniczych | |
| Specjalność: parazytologia, ichtiologia | |
| Alma Mater | |
| nauczyciel akademicki | |
| Odznaczenia | |
  | |
Jadwiga Kozicka (z domu Estreicher; ur. 1 lipca 1887 r. w Borowie, zm. 14 lipca 1973 r.) – biolożka, parazytolożka, ichtiolożka, pracownik naukowy.
Ukończyła pensję Leonii Rudzkiej w Warszawie i w 1908 r. uzyskała maturę w II Żeńskim Gimnazjum Państwowym, już będąc mężatką. Następnie rozpoczęła studia na kierunku biologia na Uniwersytecie Jagiellońskim, które ukończyła w 1913 roku. Dwa lata później wyjechała do Kijowa, do ciężko rannego męża. Podjęła tam pracę na Kursach Żeńskich, początkowo na stanowisku asystenta, a następnie jako prosektor w Zakładzie Histologii Uniwersytetu św. Włodzimierza.
Do kraju wróciła w 1918 roku z zamiarem podjęcia pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim u profesora Michała Siedleckiego. Obowiązki rodzinne nie pozwoliły na zrealizowanie tych planów. Wyjechała do rodzinnego Szczebrzeszyna, gdzie zajęła się pielęgnacją chorego męża i prowadzeniem domu, jednocześnie znajdując czas na prowadzenie obserwacji florystycznych dla prof. Władysława Szafera.
W 1935 roku, po śmierci męża Jadwiga Kozicka przeprowadziła się do Warszawy i rozpoczęła pracę u prof. Mieczysława Konopackiego, w Zakładzie Histologii Normalnej na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Rok później objęła dodatkowo stanowisko asystenta naukowego w Laboratorium Mięsoznawczo-Bakteriologicznym przy Rzeźniach Miejskich. Poza wykonywaniem badań biochemiczno-histologicznych czuwała nad praktykami studenckimi.
Wybuch II wojny światowej przerwał Kozickiej na 6 lat wykonywanie pracy naukowej. 1 grudnia 1939 roku, tracąc pracę, wyjechała do Woli Suchożebrskiej pod Siedlcami, gdzie pracowała jako ogrodnik. Ostatnie dwa lata okupacji spędziła w Łomiankach pod Warszawą, prowadząc własne jednohektarowe gospodarstwo.
W 1946 roku zatrudniona została jako asystentka prof. Franciszka Pliszki w Zakładzie Chorób Ryb Wydziału Weterynaryjnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Pracowała tam do chwili likwidacji Zakładu w 1949 roku. Dodatkowo nawiązała kontakt z Uniwersytetem Warszawskim, gdzie w 1947 r. złożyła egzamin magisterski i rozpoczęła pracę w Zakładzie Zoologii Ogólnej, przekształconym wkrótce w Zakład Parazytologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1949 r. uzyskała stopień naukowy doktora w SGGW.
Jako adiunkt Zakładu Parazytologii Uniwersytetu Warszawskiego uczestniczyła w terenowych badaniach zespołowych nad występowaniem pasożytów w biocenozie różnych typów jezior, prowadzonych przez prof. Wincentego L. Wiśniewskiego na jeziorach Druzno (1950–1953), Gołdapiwo (1954–1955) i Mantry Północne (1956–1958). W 1954 roku Jadwiga Kozicka otrzymała tytuł naukowy docenta. Rok później zmieniła pracę, przenosząc się do Zakładu Parazytologii PAN, gdzie pracowała do 6 sierpnia 1960 roku. Przeszła wtenczas na emeryturę, nie przerywając jednak badań naukowych i pozostając nadal członkiem Rady Naukowej Zakładu.
W 1964 roku wzięła udział w I Międzynarodowym Kongresie Parazytologicznym w Rzymie, wygłaszając referat pt. „Pasożyty ryb, jako podstawa charakterystyki parazytologicznej zbiornika”.
Jej rodzicami byli Antoni Bogumił Estreicher (1857–1929) i Zofia Antonina z d. Tabiszewska (1866–1929). W 1907 roku zawarła w Katedrze w Lublinie ślub z Piotrem Kozickim, lekarzem ordynacji Zamoyskich. Mąż zmarł w 1935. Była matką warszawskiego dziennikarza Stefana Kozickiego.
Docent Jadwiga Kozicka pochowana została na cmentarzu w Szczebrzeszynie.
