Jony oksoniowe – dowolne indywidua molekularne posiadające trójwiązalny atom tlenu obdarzony ładunkiem dodatnim. Najprostszy jon oksoniowy powstający w wyniku protonowania cząsteczki wody to jon hydroniowy, który jednocześnie jest definiowany jako związek macierzysty dla podstawionych pochodnych. Znane są również większe agregaty np. kation Zundela i kation Eigena. Inne jony oksoniowe typu RR′C=O+H, spotykane często w chemii organicznej, powstają w wyniku protonowania grupy karbonylowej. Analogiczne jony typu RR′C=O+−R″ są związkami przejściowymi m.in. w reakcjach hydrolizy kwasowej acetali, ketali i ortoestrów. Jony oksoniowe typu RR′C=O+−R″ są stabilizowane rezonansem, w wyniku którego powstaje karbokation RR′C+−O−R″ (R, R′, R″ – dowolna grupa alkilowa lub proton). Podobnie protonowaniu ulegać mogą alkohole oraz etery tworząc jony oksoniowe typu RO+H2 i RR′O+H.
| przykłady jonów oksoniowych | ||||
|---|---|---|---|---|
| jon hydroniowy | kation Zundela | kation Eigena | protonowany alkohol i eter | protonowana lub alkilowana grupa karbonylowa (R, R′, R″ – dowolna grupa alkilowa lub proton) |
Niektóre sole alkoksoniowe są stabilne i znalazły zastosowanie jako czynniki alkilujące. Przykładem jest tetrafluoroboran trimetylooksoniowy(Me3O+)(BF4−) występujący w postaci białego krystalicznego ciała stałego, stosowany jako czynnik metylujący np. w reakcji estryfikacji.