Trzykrotne nieudane próby wysłania aparatu kosmicznego typu Pioneer w kierunku Księżyca za pomocą rakiet Thor Able I, skłoniły uczonych amerykańskich do zmian technicznych w realizacji tego przedsięwzięcia. Postanowiono użyć czteroczłonowej rakiety Juno II.
Budowa rakiety
Pierwszy człon stanowiła nieco zmodyfikowana rakieta typu Jupiter, o masie startowej 60 ton z silnikiem wytwarzającym ciąg o sile 68 T.
Drugi człon stanowił zespół 11 rakiet typu Sergeant (Sierżant) o zmniejszonej długości, zasilanych paliwem stałym. Każda z tych rakiet miała średnicę 15,2 cm i długość 137 cm, a łączna ich masa była równa 327,3 kg. Zapas paliwa wystarczał na ich sześciosekundowe działanie. Rakiety te były umieszczone na zewnętrznym obwodzie cylindrycznego pojemnika o średnicy zewnętrznej 76 cm, wewnętrznej 31 cm i wysokości 137 cm.
Trzeci człon rakiety Juno II stanowił zespół 3 rakiet Sergeant tego samego typu co w drugim członie, umieszczonych w kanale pojemnika drugiego członu i mający łączną masę 94 kg.
Czwarty człon stanowiła pojedyncza rakieta Sergeant o jeszcze bardziej zmniejszonej długości, równej zaledwie 121 cm i masie 26,8 kg.
Rakieta Juno II miała w chwili startu z Ziemi długość 23 m i masę całkowitą 60,5 ton.
Chronologia
1 czerwca 1955: Przedstawienie projektu Jupiter i Thor. Zaakceptowanie obu. Jupiter zaprojektowany z możliwością wynoszenia statków.
8 sierpnia 1956: Zakończenie testów naziemnych – jednych z większych w historii programu kosmicznego USA.
15 stycznia 1958: Pierwsze pociski Jupiter w gotowości bojowej.
6 grudnia 1958, 05:44:52 GMT; s/n AM–11; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC05), USA Ładunek: Pioneer 3; Uwagi: start częściowo nieudany – pierwszy człon wyłączył się za wcześnie. Statek osiągnął wysokość 102360 km, po czym spadł na Ziemię i spłonął w atmosferze.
3 marca 1959, 05:10 GMT; s/n AM–14; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC05), USA Ładunek: Pioneer 4; Uwagi: start udany
16 lipca 1959, 17:37 GMT; s/n AM–16; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC05), USA Ładunek: Explorer S-1; Uwagi: start nieudany – zniszczenie rakiety i ładunku ze względów bezpieczeństwa przez obsługę. 5,5 s po starcie utracono kontrolę nad rakietą
15 sierpnia 1959, 00:31 GMT; s/n AM–19B; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC26B), USA Ładunek: Beacon 2; Uwagi: start nieudany – przedwczesne wyłączenie się 1. stopnia rakiety
13 października 1959, 15:30 GMT; s/n AM–19A; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC05), USA Ładunek: Explorer 7; Uwagi: start udany
23 marca 1960, 13:35 GMT; s/n AM–19C; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC26B), USA Ładunek: S-46; Uwagi: start nieudany – nie odpalenie się 3. stopnia w wyniku braku łączności
3 listopada 1960, 05:23 GMT; s/n AM–19D; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC26B), USA Ładunek: Explorer 8; Uwagi: start udany
25 lutego 1961, 00:13:16 GMT; s/n AM–19F; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC26B), USA Ładunek: S-45; Uwagi: start nieudany – nie odpalenie się 3. stopnia
27 kwietnia 1961, 14:16 GMT; s/n AM–19E; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC26B), USA Ładunek: Explorer 11; Uwagi: start udany
24 maja 1961, 19:48:05 GMT; s/n AM–19G; miejsce startu: Przylądek Canaveral (LC26B), USA Ładunek: S-45A; Uwagi: start nieudany – nie odpalenie się 2. stopnia rakiety
