Explorer 11

Explorer 11

Inne nazwy	S-15
Indeks COSPAR	1961-013A
Państwo	Stany Zjednoczone
Zaangażowani	NASA
Rakieta nośna	Juno II
Miejsce startu	Cape Canaveral Space Force Station
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum	486 km
Apogeum	1786 km
Okres obiegu	108,1 min
Nachylenie	28,9°
Mimośród	0,086448
Czas trwania
Początek misji	27 kwietnia 1961 14:16:38 UTC
Koniec misji	17 listopada 1961
Wymiary
Kształt	wydłużony
Wymiary	wys. 1,47 m
Masa całkowita	37,2 kg
Masa ładunku użytecznego	ok. 13,61 kg
Multimedia w Wikimedia Commons

Explorer 11 – amerykański satelita naukowy. Pierwszy w historii satelita badający promieniowanie gamma. Jego instrumenty zostały zaprojektowane do obserwacji fotonów gamma o energiach ponad 50 MeV. Satelita pracował normalnie do początku września 1961, kiedy to zaczęły występować problemy z zasilaniem. Niedługo potem, w połowie listopada, przestały napływać użyteczne dane.

Statek pozostaje na orbicie, której żywotność szacuje się na 150 lat.

Budowa i działanie

Satelita składał się z dwóch połączonych części: ośmiościanu o wymiarach 30,5 x 30,5 x 58,5 cm i cylindra o wymiarach 15,2 x 52,2 cm. Zasilany był ogniwami słonecznymi zasilającymi 12 akumulatorów NiCd. Explorer 11 był stabilizowany obrotowo (10 obr./min.).

Do 19 maja 1961 satelita przesyłał na Ziemię dane z przeglądu nieba. Wszystkie zgromadzono na blisko 32 km mikrofilmu. Rekonstrukcja danych pozwoliła na określenie czasu odebrania promieni gamma z dokładnością do 0,1 sekundy, i punkt na który skierowany był detektor z dokładnością do około 5°. W danych zbieranych przez 23 dni i 9 godzin zarejestrowano 22 zjawiska związane z promieniowaniem gamma i około 22 000 związanych z promieniowaniem kosmicznym.

Przypisy

Bibliografia

• Encyclopedia Astronautica (ang.)
• NSSDC Master Catalog (ang.)
• Space 40 (cz.)