Katedra w Quimper

Katedra św. Korentyna
Cathédrale Saint-Corentin
	katedra, bazylika mniejsza
	; Widok z północnego zachodu
Państwo	Francja
Region	Bretania
Miejscowość	Quimper
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki (łaciński)
Diecezja	Quimper
Bazylika mniejsza; • nadający tytuł	od 11 marca 1870; Pius IX
Wezwanie	św. Korentyna z Quimper
Wspomnienie liturgiczne	12 grudnia
Historia
Data rozpoczęcia budowy	1239
Data zakończenia budowy	1460
Dane świątyni
Styl	gotycki
Wieża kościelna; • liczba wież	; 2
Dzwonnica; • typ dzwonnicy	; zwarta
	Położenie na mapie Finistère Katedra św. Korentyna
	Położenie na mapie Francji Katedra św. Korentyna
	Położenie na mapie Bretanii Katedra św. Korentyna
	47°59′44″N 4°06′08″W/47,995556 -4,102222
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Strona internetowa

Katedra św. Korentyna (fr. Cathédrale Saint-Corentin) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się we francuskim mieście Quimper, w Bretanii.

Historia

Budowę katedry rozpoczął w 1239 biskup Raynaud. Wcześniej w tym miejscu znajdował się romański kościół. W 1410 ukończono budowę sklepień prezbiterium. W 1424 rozpoczęto budowę korpusu nawowego i fasady, prace zakończono w 1460. W latach 50. XIX wieku rozpoczęto renowację kościoła na podstawie projektu Josepha Bigota. Pod jego nadzorem odrestaurowano kaplice, wykonano nowe witraże i w latach 1854-1856 ukończono budowę obydwu wież. W 1862 budynek wpisano do rejestru zabytków, a 11 marca 1870 świątyni nadano godność bazyliki mniejszej. W latach 1989–1999 katedrę ponownie odrestaurowano, odkrywając XV-wieczne polichromie na sklepieniach.

Architektura

Świątynia gotycka, o układzie bazylikowym, orientowana. Czteroprzęsłowe prezbiterium otoczone jest obejściem i wieńcem kaplic. Korpus nawowy jest długi na 6 przęseł, również otoczony jest kaplicami bocznymi. Te dwie części kościoła podzielone są jednonawowym transeptem. Długość katedry wynosi 92 metry, szerokość nawy wynosi 8, a prezbiterium 9 metrów. Fasada jest szeroka na 34 metry, dwie wieże kościoła są wysokie na 76 metrów.

Wyposażenie

Ołtarz

Zdobiący prezbiterium ołtarz prezentowany był w 1867 na wystawie światowej w Paryżu. Był on prezentem dla katedry od Napoleona III Bonapartego.

Organy

Organy znajdujące się nad wejściem głównym zostały wykonane przez braci Henriego i Hermana Wolffów, jako pierwszy zagrał na nich 20 października 1901 Louis Vierne. Zastąpiły one wcześniejszy instrument z 1848. W 1956 rozpoczął się ich remont pod okiem organisty Jeana Hermanna, został on jednak przerwany w wyniku jego śmierci. Prace kontynuował najpierw warsztat Roethingerów, a potem warsztat Danion-Gonzalez. Remont ukończono w 12 grudnia 1971. Ponowna renowacja miała miejsce w latach 1993-2003, pracami zajmował się warsztat Giroud-Nonnet.

Organy w prezbiterium zainstalowano w 1864. Wykonał je Jules Heyer. W 1911 instrument został wyremontowany przez Henriego i Hermana Wolffów, a w 1926 – przez warsztat Debierre-Gloton. W 1980 organy zostały przebudowane przez Hervégo Cailla. Ponowna renowacja instrumentu odbyła się w 2004.

Dzwony

Na wieżach katedry zawieszonych jest łącznie 7 dzwonów, najmłodszy z nich zawieszono w 2023 roku. Prócz nich w szczycie fasady zawieszone są kolejne trzy dzwony, w tym jeden z 1312.

Dane dzwonów w wieżach
Imię	Ludwisarnia	Data odlania	Ton	Waga (kg)	Średnica (cm)
Wieża północna
Pia	Cornille Havard, Villedieu-les-Poêles	1923	b'	305	81
Marie-Corentin	Paccard, Annecy	2023	a'	400	80
Marguerite-Marie	Cornille Havard, Villedieu-les-Poêles	1923	g'	564	99
Eugénie	Cornille Havard, Villedieu-les-Poêles	1923	f'	805	110
Marie-Joséphine	Cornille Havard, Villedieu-les-Poêles	1923	es'	1098	125
Wieża południowa
Marie	bd.	1880	c'	2200	156
Cécile-Joséphine	bd.	1837	b⁰	3000	166,5