Kirpan (kɪərˈpɑːn; pendżabi: ਕਿਰਪਾਨ, kirpān) – krótki, zakrzywiony, jednosieczny miecz, lub częściej nóż o podobnym kształcie, noszony przez sikhów. Długość waha się od kilkunastu do 90 centymetrów, stąd krótsze wersje są klasyfikowane jako noże lub sztylety, aczkolwiek wielu sikhów uważa ten termin za niewłaściwy. Jest obowiązkowym elementem stroju khalsa („czystego”) sikha, jako jeden z pięciu K.
Kirpan jest przede wszystkim symbolem religijnym, równie znaczącym jak krzyż dla chrześcijan, a nie bronią. Praktyka noszenia kirpanów została zapoczątkowana przez Guru Hargobinda (1595-1644), który zawsze nosił dwa miecze i ustanowił ideał sikha-żołnierza. Formalnie zaś w 1699 ostatni Guru Gobind Singh ustanowił sikhijski chrzest miecza (khanda di pahul), w którym kirpan odgrywa ważną rolę i po przejściu którego zainicjowany członek wspólnoty jest zobowiązany do jego noszenia.
Obowiązek noszenia przedmiotu będącego lub mogącego być bronią rodzi problemy prawne w niektórych krajach. Prawo brytyjskie zakazuje noszenia noży o ostrzu powyżej 3 cali, czyniąc jednak wyjątek dla względów religijnych. W sprawie noszenia zabronionej broni przez sikha, sąd stanu Nowy Jork uniewinnił oskarżonego, zalecając równocześnie, by noszone kirpany były na stałe unieruchomione w pochwie, a zatem nie stanowiły efektywnej broni.