Kryptonianie

Kryptonianie
Wydawnictwo

DC Comics

Pierwszy występ

Action Comics vol. 1 #1 (czerwiec 1938)

Twórca

Jerry Siegel
Joe Shuster

Informacje
Inna nazwa

Kryptończycy

Miejsce pochodzenia

Krypton

Członkowie

Superman
Jor-El
Lara Lor-Van
Supergirl
Zor-El
Alura
Superboy
Generał Zod
Ursa
Non
Chris Kent
Faora Hu-Ul

Kryptonianie lub Kryptończycy (ang. Kryptonians) – fikcyjna rasa humanoidalnych kosmitów występująca w różnych seriach komiksowych wydawnictwa DC Comics, oraz wszelkich adaptacjach przygód Supermana. Kryptonianie zostali stworzeni przez scenarzystę Jerry’ego Siegela i rysownika Joego Shustera, którzy wprowadzili tę rasę do komiksowego uniwersum wraz z debiutem postaci Supermana w magazynie Action Comics vol. 1 #1 (czerwiec 1938). Ich nazwa pochodzi od nazwy rodzimej planety, która zaś została zaczerpnięta od kryptonu (Kr) – pierwiastka chemicznego, z grupy helowców w układzie okresowym.

Przypominający rasę ludzką z Ziemi, Kryptonianie są przedstawicielami wysoko rozwiniętej cywilizacji pozaziemskiej. Ich ojczysta planeta – Krypton, krążyła wokół czerwonego słońca o nazwie Rao (w zależności od publikacji, bądź adaptacji będącego albo czerwonym karłem, albo też czerwonym olbrzymem). Po wybuchu planety prawie cała rasa kryptońska uległa wymarciu. Z zagłady przeżyli tylko nieliczni uchodźcy z Kryptonu, którzy skryli się głównie na Ziemi. Dzięki wpływowi światła Słońca na Kryptonian, zyskali oni supermoce. Najbardziej znanym przedstawicielem tej rasy jest Superman.

Poza komiksem rasa kryptońska pojawiła się we wszystkich adaptacjach przygód Supermana (animacjach i wersjach aktorskich, a także grach komputerowych), stając się nieodzownym elementem kanonicznej historii tego superbohatera, oraz innych powiązanych z nim postaci drugoplanowych.

Opis

Wygląd i moce

Rasa kryptońska pochodzi z planety Krypton, odległej od Ziemi o ponad 50 lat świetlnych (we współczesnych wydaniach Krypton znajduje się 27 lat świetlnych od Ziemi). Ewolucja Kryptonian, oraz innych form życia, jakie rozwinęły się na planecie Krypton, wykazuje pewne podobieństwa do ewolucji, jaką jest zakładana na Ziemi. Oprócz podobnych do ludzi Kryptonian, rodzimą planetę Supermana zamieszkiwały niegdyś inni przedstawiciele naczelnych (np. małpka Beppo), jak również psowate (np. superpies Krypto). Superman oraz większość innych znanych Kryptonian wykazują cechy rasy kaukaskiej, aczkolwiek istniała też wysoko rozwinięta negroidalna odmiana Kryptonian, zamieszkująca wyspę Vathlo (została ona wprowadzona do komiksów dopiero w latach 70. XX wieku), a także zamieszkująca kontynent o nazie Twenx odmiana wykazująca cechy rasy żółtej.

Kryptonianie w swoim naturalnym środowisku, jakim była planeta Krypton, nie posiadają żadnych nadprzyrodzonych mocy. Unikalna fizjologia rasy kryptońskiej sprawiła jednak, że w wyniku napromieniowania energią żółtego słońca (wokół którego krąży Ziemia), zyskują takie same moce, jakie posiada Superman. Szeroki wachlarz mocy przebywających na Ziemi Kryptonian obejmuje: nadludzką siłę, nadludzką kondycję, nadludzki oddech (w tym oddech zamrażający), ogromną szybkość, latanie, niezniszczalność, wzrok termiczny, wzrok rentgenowski, oraz wyostrzone zmysły wzroku, słuchu i węchu.

Głównymi słabościami przybyszów z planety Krypton są: promieniowanie kryptonitu, blask rodzimego czerwonego słońca (który odbiera im wszystkie nadludzkie moce), magia i niemożność widzenia przez przedmioty, które wykonane są z ołowiu.

Rozkwit i upadek cywilizacji kryptońskiej

Na czele zaawansowanej technologicznie cywilizacji kryptońskiej stała Rada Naukowa, wśród której zasiadał Jor-El (ojciec Supermana). Mimo tak wysokiego rozwoju cywilizacyjnego, Kryptonianie są wyznawcami kultu solarnego bóstwa – Rao, uosabiającego czerwone słońce Kryptonu. W społeczeństwie planety Krypton panował zwyczaj, zgodnie z którym mężczyźni przybierali proste nazwiska (np. Jor-El i Kal-El), w których zaakcentowana jest nazwa rodu (w tym przypadku ród Elów), natomiast kobietom nadawane są nazwiska patronimiczne, w którym oprócz imienia dochodzi pełne nazwisko ojca (np. Lara Lor-Van lub Kara Zor-El). Kryptonianie nie uznawali kary śmierci, a zamiast niej najwyższym wymiarem kary było uwięzienie w Strefie Widmo (taki los spotkał m.in. generała Zoda i jego bliskich współpracowników).

Rasa kryptońska słynęła niegdyś z osiągnięć w dziedzinie klonowania. Przez tysiąclecia, banki klonowania przedłużały życie elit na Kryptonie, co pozwalało im na rozwój wiedzy i sztuki. Jednocześnie pycha tej rasy sprzyjała nastrojom ksenofobicznym, izolacjonistycznym i etatyzmowi. Harmonię zakłócił konflikt polityczny o prawa klonów, która doprowadziła do 1000 letniej Wojny Klonów. Zanim rząd ostatecznie przyznał się do porażki i zniósł banki klonowania, grupa terrorystyczna o nazwie Black Zero, walcząca o prawa klonów, uruchomiła urządzenie termonuklearne. Zapoczątkowało ono powolną reakcję łańcuchową w jądrze planety, niszczącą stolicę Kryptonu, miasto Kandor. Skutkiem uszkodzenia jądra Kryptonu było wydobywanie się na powierzchnię „zielonej śmierci” – radioaktywnego pierwiastka o nazwie kryptonit, którego radioaktywne promieniowanie zabijało miliony Kryptonian. Ostatecznie planeta eksplodowała, jednak na krótko przed jej zagładą, naukowiec Jor-El zdążył ewakuować w niewielkiej rakiecie swojego jedynego syna o nazwisku Kal-El.

Ocalali Kryptonianie

Po trafieniu na Ziemię Kal-El został przygarnięty i wychowany przez prostych farmerów z Kansas jako Clark Kent. W końcu Clark stał się superbohaterem znanym jako Superman. Z czasem na Ziemię zaczęli przybywać inni ocalali Kryptonianie: Supergirl (kuzynka Kal-Ela o nazwisku Kara Zor-El), okrutny generał Zod ze swoją świtą, oraz inni przedstawiciele tej rasy, którzy uwięzieni byli w zabutelkowanym przez Brainiaca mieście Kandor

Przedstawiciele

Adaptacje

W czteroczęściowej serii filmów pełnometrażowych z lat 1978–1987 zapoczątkowanej obrazem Superman (Superman: The Movie) w reżyserii Richarda Donnera (późniejsze części były kręcone przez innych reżyserów), spin-offie pod tytułem Supergirl (Supergirl) w reżyserii Jeannota Szwarca, oraz w pseudo-sequelu do tej serii pod tytułem Superman: Powrót (Superman Returns) z 2006 roku w reżyserii Bryana Singera, Kryptonianie zostali przedstawieni jako lud, którego członkowie nosili białe szaty ozdobione herbami rodów. Tak jak w historiach komiksowych rządząca planetą rada starszych odrzucała teorie Jor-Ela (Marlon Brando) o rychłej zagładzie planety (w filmie miało do niej dojść za sprawą czerwonego słońca, które miało stać się supernową). Nie podzielający obaw naukowca, krótkowzroczni przywódcy planety przyczynili się tym samym do zagłady własnej cywilizacji. Udało się przetrwać tylko synowi Jor-Ela – Kal-Elowi (Christopher Reeve) i kilkorgu innym przedstawicielom rasy. W tych filmach kryptońska technologia i architektura opierała się głównie na samorosnących kryształach, które były bardzo powszechne na ich planecie i mogły być używane również do przechowywania informacji. Ta technologia służyła do budowy architektury (np. utworzona przez Clarka na Arktyce Forteca Samotności), statków kosmicznych (jak ten, w którym Kal-El przyleciał an Ziemię), a nawet całej wyspy, jak ta stworzona przez Lexa Luthora (Kevin Spacey), w Superman: Powrót. Kolejnym przykładem zaawansowania technologicznego Kryptonian w produkcjach kinowych z lat 1978–1987 była Strefa Widmo. W scenie otwierającej pierwszy i drugi film widać proces trójki kryminalistów: generała Zoda (Terence Stamp), Ursy (Sarah Douglas) i Nona (Jack O’Halloran), którzy ostatecznie zostają skazani na banicję w Strefie Widmo (w filmie została ona przedstawiona jako gigantyczne lustro dryfujące w przestrzeni kosmicznej). W Superman II zostają oni w końcu uwolnieni przez eksplozję bomby nuklearnej w kosmosie. Jeszcze innymi ocalałymi była społeczność miasta Argo City w filmie Supergirl. W filmie Superman: Powrót ukazano chłopca o nazwisku Jason White (Tristan Lake Leabu), którego matką była Lois Lane (Kate Bosworth), a biologicznym ojcem Clark (Brandon Routh) (co czyniło chłopca hybrydą ludzko-kryptońską).

W serialu telewizyjnym Tajemnice Smallville (Smallville) wspomniano, iż cywilizacja kryptońska cechowała się pierwotnie dużą wojowniczością, aż w końcu wyewoluowała w bardziej pokojowo nastawioną kulturę naukowców. Na jej czele stała Rada Najwyższa. Kryptonianie znali dobrze Ziemię, którą wielokrotnie odwiedzali (świadectwa ich obecności zostały odnaleziony w jaskini rdzennego ludu Kawatchów). Wierzyli oni w proroctwo głoszące schyłek ich cywilizacji i początek nowego świata na Ziemi, która będzie dla nich rajem (Zwoje Rao). Proroctwo Rao zostało spełnione przez fanatycznego wyznawcę nieuniknionego upadku Kryptonu – Zor-Ela (Christopher Heyerdahl), ojca Kary (Laura Vandervoort), który uszkodził i tak niestabilne jądro planety, przyczyniając się do jej zagłady. Tak jak w kanonicznych historiach komiksowych udało się przetrwać Kal-Elowi (Tom Welling), wspomnianej Karze, więźniom Strefy Widmo, ale też dwójce innych podkomendnych generała Zoda (Callum Blue): Nam-Ekowi (Leonard Roberts) i Aethyr (Alana de la Garza), naukowcowi Dax-Urowi (Marc McClure), który żył na Ziemi jako człowiek przez 100 lat, aż został zabity przez Brainiaca (James Marsters), i różnym klonom Kryptonian.

W filmie Człowiek ze stali (Man of Steel) z 2013 roku (w reżyserii Zacka Snydera) Kryptonianie zostali przedstawieni jako rasa kosmitów, która rygorystycznie praktykowała politykę sztucznej kontroli nad populacją poprzez inżynierię genetyczną. Genetyczne tworzenie następnych pokoleń Kryptonian miało za zadanie odgórnie przygotować obywateli do określonych ról w społeczeństwie: w filmie wyróżniono naukowców takich jak Jor-El (Russell Crowe), a także wojskowych, do których zaliczał się m.in. generał Zod (Michael Shannon). Było wspomniane, iż wieki wcześniej, w dobie wielkiej eksploracji kosmosu, cywilizacja kryptońska wysyłała misje zwiadowcze w celu poszukiwania nowych planet do zasiedlenia. W celu ujarzmienia środowiska na nowo odkrytych planetach używano potężnych machin do terraformacji. W końcu, kiedy wprowadzono sztuczną kontrolę populacji, Kryptonianie porzucili placówki w kosmosie i zaczęli eksploatować zasoby naturalne ojczystego świata, aż do stanu, w którym jądro planety stało się niestabilne. Na krótko przed zniszczeniem planety Krypton urodziło się pierwsze (i technicznie ostatnie) od wieków poczęte w naturalny sposób dziecko – Kal-El, czyli późniejszy Superman (Henry Cavill). W filmie pokazano problemy Kryptonian z przystosowaniem się do ziemskich warunków i manifestowaniem się u nich wystrzyżonych zmysłów (u Clarka, gdy ten był dzieckiem i u Zoda po uszkodzeniu przez Supermana jego hełmu).

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Spotykana niekiedy nazwa Kryptończycy może być niepoprawna. Porównaj Ziemianie, a także inne występujące w fantastyce nazwy mieszkańców obcych planet np. Marsjanie, Wolkanie, Gamorreanie, Saiyanie itd.
  2. ↑ W 2012 na życzenie wydawnictwa DC, amerykański astrofizyk i dyrektor planetarium Haydena – Neil deGrasse Tyson, wskazał rzeczywiste położenie planety Krypton, gdyby taka istniała w rzeczywistości. Według naukowca planeta ma znajdować się 27 lat świetlnych od Ziemi w południowej konstelacji Kruka.
  3. ↑ Kryzys na Nieskończonych Ziemiach (Crisis on Infinite Earths) był komiksowym crossoverem z 1985 roku autorstwa scenarzysty Marva Wolfmana i rysownika George’a Péreza. Po zakończeniu wydarzeń z Crisis on Infinite Earths, nastąpił restart uniwersum DC Comics.

Przypisy

  1. ↑ Frank Miller: Batman: Mroczny Rycerz kontratakuje. Tomasz Kreczmar (tłum.). Cz. 1. Warszawa: Egmont Polska, 2002, s. 65. ISBN 83-237-1336-7. (pol.).
  2. ↑ Mark Waid, Alex Ross: Przyjdź Królestwo. Maciek Drewnowski (tłum.). Warszawa: Egmont Polska, lipiec 2005, s. 125. ISBN 83-237-3093-8. (pol.).
  3. 1 2 Jackson Jennings: Encyclopedia of Comic Books and Graphic Novels. M. Keith Booker (red.). Wyd. 2. Santa Barbara: Greenwood, maj 2010, s. 613–615. ISBN 978-0-313-35746-6. (ang.).
  4. ↑ Myrna Oliver: Jerry Siegel; Co-Creator of Superman. Los Angeles Times, 31 stycznia 1996. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  5. 1 2 Phil Plait: DC comics pins Krypton to the star map. Discover, 5 listopada 2012. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 sierpnia 2013)]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 Scott Beatty, Robert Greenberger: The DC Comics Encyclopedia The Definitive Guide to the Characters of the DC Universe. Dougall Alastair (red.). Nowy Jork: DK Publishing, 2004, s. 150, 300. ISBN 0-7566-4119-5. (ang.).
  7. ↑ Julian Darius: The Genius of the Super-Pets. Sequart Organization, 10 grudnia 2002. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  8. ↑ Matt Brady: Supermen of Color: The Non-White Kryptonians. Newsarama, 6 stycznia 2009. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  9. ↑ Ethnic Groups. Kryptonian Culture and Society, 14 maja 2014. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 sierpnia 2014)]. (ang.).
  10. ↑ Oliver Willis: Jor-El, Krypton’s Science Council, And American Politics. The Daily Banter, 25 maja 2013. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 sierpnia 2014)]. (ang.).
  11. ↑ Raoism and the Religious Guild. Kryptonian Culture and Society, 13 maja 2014. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 sierpnia 2014)]. (ang.).
  12. ↑ Naming Conventions. Kryptonian Culture and Society, 13 maja 2014. [dostęp 2014-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 sierpnia 2014)]. (ang.).
  13. 1 2 Jeff Reid: DC Histories: General Zod. iFanboy, 12 czerwca 2013. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  14. 1 2 Dan Wickline, Krypton Season 1: The Comic History of Black Zero [online], Bleeding Cool News And Rumors, 2 kwietnia 2018 [dostęp 2022-12-25] (ang.).
  15. ↑ DC Comics Encyclopedia, PediaPress, s. 1096–1097 [dostęp 2022-12-25] (ang.).
  16. ↑ Matthew Peterson: Hero History: Supergirl. Major Spoilers, 2 marca 2008. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).
  17. ↑ Erik Fromme: Action Comics. Crisis ad Infinitum – DC Anthology, październik 2011. [dostęp 2014-08-25]. (ang.).

Linki zewnętrzne