Kutnahoryt

Kutnahoryt
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

CaMn[CO3]2

Twardość w skali Mohsa

3,5–4

Przełam

półmuszlowy

Łupliwość

doskonała

Przezroczystość

przeświecający

Układ krystalograficzny

trygonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

3,12 g/cm3 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

biała, żółtawa, jasnoróżowa i różowoczerwona

Rysa

biała

Połysk

szklisty, perłowy, półszklisty, żywiczny

Współczynnik załamania

1,519–1,727 (jednoosiowy)

Inne

charakter optyczny (-) dwójłomność: 0,191

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

5.AB.10

Multimedia w Wikimedia Commons

Kutnahoryt – minerał z gromady węglanów. Nazwa pochodzi od Kutnej Hory w Czechach, miejsca występowania tego minerału. Tworzy kryształy siodłowe, jest grubo- lub drobnoziarnisty. Tworzy ciągły, acz w pewnej mierze ograniczony szereg izomorficzny z innymi węglanami jak dolomit i ankeryt.

Charakterystyka

Najczęściej tworzy kryształy pręcikowate, zbite masy o nerkowatych powierzchniach oraz krzaczaste skupienia.

Powstawanie
W skałach osadowych zasobnych w mangan na drodze autometasomatozy oddziałującej na inne minerały węglanowe.

Występowanie

Występuje w asocjacji z kalcytem, kwarcem, rodochrozytem, rodonitem, sfalerytem, willemitem, goethytem, aragonitem, barytem, groutytem, analcymem i pirytem.

Miejsca występowania
okolice Peine (Niemcy), Kutna Hora (Czechy), Włochy, Meksyk, Japonia.

Minerały podobne

Bardzo często ze względu na swą barwę mylony z rodochrozytem.

Zastosowanie

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Kutnohorite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-23] (ang.).

Bibliografia