LJN

LJN Toys Ltd.
Ilustracja
Państwo

 Stany Zjednoczone

Siedziba

Lyndhurst w stanie New Jersey (do 1990)
Oyster Bay w stanie Nowy Jork (od 1990)

Data powstania

1970

Data likwidacji

1994

brak współrzędnych

LJN Toys Ltd. – amerykańskie przedsiębiorstwo, producent zabawek i wydawca gier komputerowych, założone przez Jacka Friedmana(inne języki). W 1985 roku kupiło je przedsiębiorstwo MCA Inc.(inne języki), a w 1990 roku MCA sprzedało je firmie Acclaim Entertainment.

Acclaim zamknął dział zabawek i zwolnił większość pracowników, gdy firmę przestawiono na wydawanie gier komputerowych. LJN zamknięto w 1994 roku, ale jego markę wykorzystano jeszcze raz w 2000 roku.

Historia

Początki

Jack Friedman założył LJN za pieniądze swojego pracodawcy, firmy Norman J. Lewis Associates. Nazwa LJN powstała z odwróconych inicjałów Lewisa. Friedman zdecydował się na ten krok po tym, jak zobaczył, że rosną wyniki sprzedaży firm Mattel i Milton Bradley Company(inne języki). Rok założenia podają źródła różnie: według „The Record” było to 1967, a według „Los Angeles Times” – 1970. Po odejściu z LJN Friedman założył jeszcze THQ i Jakks Pacific(inne języki).

LJN przesunął pieniądze przeznaczane na reklamę telewizyjną na zakup licencji na zabawki oparte na programach telewizyjnych. Pierwsza linia zabawek LJN oparta na programie telewizyjnym dotyczyła serialu Emergency!(inne języki). Najwyższa kwota, jaką firma zapłaciła za licencję do 1982 roku, wyniosła 250 000 dolarów.

LJN kupił licencję na zabawki z filmu E.T. za 25 000 dolarów, bo odmówiły jej inne firmy, między innymi Kenner Products(inne języki) i Ideal Toy Company(inne języki). Sprzedał towary wartości 16–25 milionów dolarów bez kampanii reklamowej. Lalka Brooke Shields trafiła do sprzedaży z budżetem reklamowym 2 milionów dolarów i przyniosła w 1982 roku ponad 12 milionów dolarów. Przychody LJN wzrosły z 5 milionów dolarów w 1971 roku do 70 milionów w 1982 roku dzięki zabawkom z E.T. i Brooke Shields.

W 1984 roku LJN został licencjobiorcą zabawek World Wrestling Federation. Linię Wrestling Superstars(inne języki), w której były figurki zapaśników z WWF, produkowano od 1984 do 1989 roku. LJN konkurował z Mattelem na rynku zabawek. Firma wypuściła linię zabawek ThunderCats jako konkurencję dla serii Masters of the Universe(inne języki) Mattela.

Własność MCA (1985–1990)

26 marca 1985 roku MCA Inc. ogłosiło, że kupi 63% akcji LJN w zamian za akcje o wartości do 39,8 miliona dolarów. Zaproponowało też wykup pozostałych akcji po 14,26 dolara za sztukę, co podniosłoby wartość transakcji do około 65 milionów dolarów. W latach 1986–1989 firma nie wypracowała jednak zysku netto. MCA musiało odpisać 53 miliony dolarów po opodatkowaniu z powodu wydatków na firmę, zanim sprzedało ją Acclaim Entertainment w kwietniu 1990 roku. Cenę sprzedaży ogłoszono jako 30 milionów dolarów, a ostateczną kwotę kwestionowały Acclaim i MCA. Według opracowania „International Directory of Company Histories” Acclaim zapłacił 13,75 miliona dolarów w gotówce i akcjach. W 1987 roku LJN miał przychody w wysokości 110 510 000 dolarów i stratę netto 37,3 miliona dolarów. MCA dostało w ramach transakcji 1,2 miliona akcji Acclaim. 181 000 z nich zwrócono w ramach umowy o korektę ceny, a resztę sprzedano w 1991 roku za około 4,3 miliona dolarów.

W 1987 roku LJN zaczął wydawać gry na konsolę Nintendo Entertainment System oparte na filmach i programach telewizyjnych. Tworzyły je między innymi studia Atlus, Beam Software(inne języki) i Rare. W 1987 roku firma wypuściła także konsolę z wbudowanym programem do rysowania nazwaną LJN Video Art(inne języki). W 1990 roku co najmniej 75% przychodów LJN, wynoszących 70 milionów dolarów, pochodziło ze sprzedaży gier na NES i Game Boya.

Firma wypuściła też linię pistoletów na farbę o nazwie Gotcha!, którą organizacje konsumenckie krytykowały za zagrożenie dla oczu. Linia nie odniosła sukcesu finansowego. MCA musiało odpisać 35 milionów dolarów po opodatkowaniu z powodu jej niepowodzenia i kosztów związanych z firmą Coleco(inne języki). W Stanach Zjednoczonych zginęły trzy osoby w wieku od 13 do 19 lat, ponieważ policjanci wzięli ich zabawkowe pistolety za prawdziwe. Kilka miast i stanów zakazało wtedy sprzedaży realistycznych zabawkowych pistoletów, a linia Entertech(inne języki) firmy LJN zaczęła produkować jaskrawo kolorowe „blastery”.

W ciągu siedmiu miesięcy prezesury w latach 1989–1990 Lawrence J. Kirk Jr. zwolnił połowę pracowników w ramach planu cięcia kosztów. LJN próbował wtedy przejąć Buddy L(inne języki), ale MCA przerwało negocjacje, a potem ogłosiło sprzedaż LJN.

Własność Acclaim (od 1990)

Acclaim zamknął dział zabawek LJN i przeniósł nacisk firmy na wydawanie gier komputerowych. Zwolnił 45 ze 70 pracowników i przeniósł siedzibę z Lyndhurst w stanie New Jersey do Oyster Bay w stanie Nowy Jork, gdzie mieściła się też siedziba Acclaim.

Lawrence Kanaga złożył w styczniu 1990 roku w imieniu Clarka Thiemanna pozew przeciwko LJN, Nintendo i Major League Baseball. Twierdził, że gra Major League Baseball(inne języki) została fałszywie zareklamowana. Thiemannowi obiecywano, że pozwoli mu wcielić się w menedżera drużyny baseballowej. Według Kanagi reklamowano ją tak, jakby każda drużyna miała własny skład, a w rzeczywistości gra zawierała tylko numery na koszulkach. W 1991 roku amerykańska Komisja Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich(inne języki) wycofała z rynku zabawki LJN w kształcie ringu zapaśniczego Sling ’Em-Fling ’Em, oparte na World Wrestling Federation. Sprzedano ich 1,4 miliona w latach 1985–1989. Powodem były obrażenia kilkorga dzieci w wieku od sześciu do dziesięciu lat.

Acclaim zamknął LJN w 1994 roku, ale w 2000 roku użył jego nazwy przy wydaniu gry Spirit of Speed 1937(inne języki).

Produkty

The Blinkins

The Blinkins to seria postaci stworzonych dla LJN. Lalki Baby Blinkins sprzedawano w Stanach Zjednoczonych w połowie lat 80. XX wieku, w ślad za popularnością Cabbage Patch Kids(inne języki).

Fabuła telewizyjnych programów specjalnych o Blinkins, wyemitowanych w 1986 roku, opowiada o przygodach pięciu antropomorficznych żeńskich świetlików, które chronią piękno lasu. Główne bohaterki to Blink, Shady, Flashy, Flick i Twinkle. Bronią lasu przed złoczyńcami takimi jak Mr. Slime, aligator. Serial wyprodukowało MCA Television we współpracy ze studiem TMS Entertainment.

W odcinkach specjalnych Blinkins stawiają czoła różnym zagrożeniom dla swojego leśnego domu i pomagają innym postaciom w potrzebie:

  • „The Blinkins” – kwiecień 1986
  • „The Blinkins and the Bear” – wrzesień 1986
  • „The Blinkins and the Blizzard” – grudzień 1986

Programy rozpowszechniano w syndykacji, a MCA Home Video wydało je na kasetach wideo jako The Blinkins: The Bear and the Blizzard.

Gry komputerowe

Tabela zawiera tylko te gry, dla których źródła podają datę premiery w Ameryce Północnej i wydawcę LJN. Daty pochodzą z list gier opublikowanych przez Nintendo of America.

Gra Platforma Data wydania w Ameryce Północnej
Gotcha! The Sport!(inne języki) NES listopad 1987
Jaws NES listopad 1987
The Karate Kid NES listopad 1987
Town & Country Surf Designs: Wood & Water Rage(inne języki) NES luty 1988
Major League Baseball(inne języki) NES kwiecień 1988
Friday the 13th NES luty 1989
Back to the Future NES wrzesień 1989
NFL(inne języki) NES wrzesień 1989
Who Framed Roger Rabbit(inne języki) NES wrzesień 1989
The Uncanny X-Men NES grudzień 1989
Pictionary(inne języki) NES lipiec 1990
A Nightmare on Elm Street(inne języki) NES październik 1990 (według serwisu Polygon: 1989)
The Punisher(inne języki) NES listopad 1990
WWF WrestleMania Challenge(inne języki) NES listopad 1990
Roger Clemens’ MVP Baseball(inne języki) NES, Super NES NES: październik 1991
Super NES: wrzesień 1992
Wolverine(inne języki) NES październik 1991
WWF Super WrestleMania(inne języki) Super NES marzec 1992
Terminator 2 NES luty 1992 (wydawca LJN)
NBA All-Star Challenge(inne języki) Super NES grudzień 1992
Alien 3 NES, Super NES NES: marzec 1993
Super NES: maj 1993
WWF Royal Rumble(inne języki) Super NES czerwiec 1993
Terminator 2 Super NES listopad 1993
WWF King of the Ring(inne języki) NES listopad 1993
Wolverine: Adamantium Rage(inne języki) Super NES listopad 1994
WWF Raw(inne języki) Super NES listopad 1994
Spirit of Speed 1937(inne języki) Dreamcast 2000

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Acclaim Buys LJN Toys Ltd. For $30 Million. Newsday, 1990-03-14. s. 45. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-01)]. (ang.).
  2. 1 2 LJN Toys Relocating To N.Y.. The Record, 1990-04-24. s. C3. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-01)]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 Jack Friedman Dies at 70; Toy Maker. Los Angeles Times, 2010-05-06. [dostęp 2022-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-09-29)]. (ang.).
  4. 1 2 3 Rodney Carlisle: Encyclopedia of Play in Today′s Society. Sage Publishing, 2009-04-02. (ang.).
  5. 1 2 MCA Agrees to Acquire L.J.N. Toys : Entertainment Firm to Exchange Up to $39.8 Million in Stock. Los Angeles Times, 1985-03-27. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  6. 1 2 Company News; MCA Taking Loss in Sale of Toy Unit. The New York Times, 1990-01-23. [dostęp 2022-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-20)]. (ang.).
  7. 1 2 3 Acclaim and MCA Dispute Final Price in LJN Toys Deal. Newsday, 1990-07-06. s. 45. [dostęp 2022-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-21)]. (ang.).
  8. 1 2 3 Hands On: Spirit of Speed 1937. IGN, 2000-06-30. [dostęp 2022-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-21)]. (ang.).
  9. 1 2 A Recap of Industry Headlines, Jack Friedman: July 9, 1939-May 3, 2010. [w:] Toys and Family Entertainment, Vol.5, No. 7, June 2010 [on-line]. aNb Media, Inc., 2010-06. [dostęp 2022-03-30]. (ang.).
  10. ↑ Business People; Head of LJN Toys Sees Succss Through 'E.T.'. The New York Times, 1982-09-15. [dostęp 2022-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-20)]. (ang.).
  11. ↑ Kirk: LJN. The Record, 1990-02-28. s. E2. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-13)]. (ang.).
  12. ↑ Toy Companies Using TV Shows As Advertising. Corpus Christi Caller-Times, 1976-10-01. s. 32. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  13. ↑ Toy Industry Game: Licensing. The Boston Globe, 1985-02-19. s. 64. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  14. 1 2 Millions to Toymakers. Lansing State Journal, 1982-12-08. s. 41. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  15. 1 2 Buyers Are Going Bananas over Licensed Toys This Year. Palladium-Item, 1982-12-07. s. 9. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  16. ↑ Are You Ready for Doll Wars?. Press & Sun-Bulletin, 1981-12-07. s. 4. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  17. ↑ E.T., Phone Your Broker. The Pantagraph, 1982-12-12. s. 433. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  18. ↑ Small Business Plays Well in Market. The Pantagraph, 2000-11-02. s. 24. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  19. ↑ Brian Volk-Weiss: The Toys That Made Us: "Wrestling". 2019-11-15. (ang.).
  20. ↑ Rambo and Robots Top Toy Lists for 1986. Sioux City Journal, 1986-01-31. s. 6. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  21. 1 2 MCA in Pact with Acclaim. The New York Times, 1990-03-13. [dostęp 2022-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-20)]. (ang.).
  22. ↑ Acclaim Says LJN Suit Is MCA's Problem. Chicago Tribune, 1990-07-25. s. 31. [dostęp 2022-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-21)]. (ang.).
  23. ↑ Acclaim Entertainment, Inc. History. FundingUniverse (International Directory of Company Histories, t. 24, 1999). (ang.).
  24. ↑ MCA to Take $35-Million Charge in Quarter. Los Angeles Times, 1988-06-29. s. 12. [dostęp 2022-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-21)]. (ang.).
  25. ↑ MCA Sells Stake In Acclaim Inc.. Newsday, 1991-10-18. s. 47. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-01)]. (ang.).
  26. ↑ The Routledge Companion to Adaptation. Taylor & Francis, 2018. (ang.).
  27. ↑ 'Hands On' Approach to Kids' Videos. Wisconsin State Journal, 1989-09-03. s. 132. [dostęp 2022-03-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  28. ↑ Patents; Device Converts TV Set into a Coloring Book. The New York Times, 1988-11-05. [dostęp 2022-03-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  29. ↑ LJN. The Record, 1990-03-13. s. C2. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-01)]. (ang.).
  30. ↑ Group Criticizes 'Gotcha!' Gun. United Press International, 1987-11-17. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  31. ↑ Company News. The New York Times, 1988-06-30. [dostęp 2022-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-20)]. (ang.).
  32. ↑ After 3 Deaths, Realistic Toys Are Under Fire. The New York Times, 1988-06-16. [dostęp 2022-03-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-20)]. (ang.).
  33. ↑ LJN Toys rethinks game plan. The Record, 1990-01-10. s. E1. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-13)]. (ang.).
  34. ↑ New worlds to conquer. The Record, 1990-02-28. s. E1. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-13)]. (ang.).
  35. ↑ 45 losing jobs at LJN Toys. The Record, 1990-04-25. s. E8. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-09-01)]. (ang.).
  36. ↑ 9-Year-Old Sues over Video Baseball Game Boy Says Tape Strikes Out - Wants Nintendo, Major League to Return $40. Deseret News, 1990-02-01. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-19)]. (ang.).
  37. ↑ LJN "Sling 'Em-Fling 'Em" Wrestling Ring Toy Recalled. U.S. Consumer Product Safety Commission, 1991-11-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-16)]. (ang.).
  38. 1 2 Blinkins, The. W: George W. Woolery: Animated TV specials: The complete directory to the first twenty-five years, 1962–1987. Scarecrow Press, 1989, s. 35–36. ISBN 0-8108-2198-2. (ang.).
  39. ↑ Robin Vaughan: Material girls: All dolled up. Boston Phoenix, 1986-12-16. [dostęp 2025-11-03]. (ang.).
  40. ↑ Donna Leccesse: Doll makers vie for new positions; with retail dollars starting to open up, competition among manufacturers increases. Playthings, 1986-07. [dostęp 2025-11-03]. (ang.).
  41. 1 2 Vincent Terrace: Encyclopedia of Television Shows, 1925 through 2010. T. 1. McFarland & Company, 2010, s. 114. (ang.).
  42. 1 2 3 Jeff Lenburg: The Encyclopedia of Animated Cartoons. Facts on File, 2009, s. 266. ISBN 978-0-8160-6599-8. (ang.).
  43. ↑ John Hartl: Disney's 'Fox' leads spring kid-vid parade. Knight Ridder/Tribune, 1994-03-01. [dostęp 2025-11-03]. (ang.).
  44. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 NES Games. Nintendo of America. [dostęp 2015-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-11)]. (ang.).
  45. ↑ Michael McWhertor: Freddy Krueger figure based on NES A Nightmare On Elm Street hits Nov.. Polygon, 2013-08-08. [dostęp 2026-07-10]. (ang.).
  46. 1 2 3 4 5 6 7 8 Super NES Games. Nintendo of America. [dostęp 2015-10-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-09-29)]. (ang.).
  47. ↑ Christopher Michael Baker: T2: Judgment Day - Overview. AllGame. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-16)]. (ang.).